ਕ੍ਰੂਰਾਵਲੋਕਨਵਸ਼ਾਦ੍ਭੁਵਨਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਯੋ ਗ੍ਰਹੋ ਰੁष੍ਟਃ
ਕਰੂ ਗ੍ਰਹਿ ਜਦੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਨष੍ਟਰਾਜ੍ਯਾਯ ਨਲਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਕਿਲ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਗੁਆਚੇ ਰਾਜ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕ੍ਰੋਡਂ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਨੀਲਵਰ੍ਣਸਮਸ੍ਰਜਮ
ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ, ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਤੇ ਨੀਲੇ ਜਿਹਾ ਦਿੱਖ ਵਾਲਾ ਸੂਅਰ।
ਨਮੋऽਰ੍ਕਪੁਤ੍ਰਾਯ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਯ ਨੀਹਾਰਵਰ੍ਣਾਂਜਨਮੇਚਕਾਯ 4.114.
ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਧੁੰਦ ਤੇ ਅੰਜਨ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੇਤਰਾਜਾਯ ਕृष੍ਣਦੇਹਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਾਲੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯ ਏਭਿਰ੍ਨਾਮਭਿਃ ਸ੍ਤੌਤਿ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੂਚੇ ਸ਼ਨਿਃ ਪੂਰ੍ਵਮਤਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਦੇਤ੍
ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਝ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਵਰੇਸ੍ਥਾਵਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦੇਵ ਤੁ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਠਹਿਰੀ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਆਵੇ, ਸਾਲ ਭਰ ਲਈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਿਪ੍ਪਲਾਦੋऽਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯਨ੍
ਪਿਪਪਲਾਦ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੋਣਸ੍ਥਃ ਪਿਙ੍ਗਲੋ ਬਭ੍ਰੁਃ ਕृष੍ਣੋ ਰੌਦ੍ਰੋऽਨ੍ਤਕੋ ਯਮਃ
ਜੋ ਕੋਣ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲਾ, ਲਾਲ-ਭੂਰਾ, ਕਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਯਮ ਹੈ।
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਮਿਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਪਿੱਪਲਾਦ ਨੇ—
ਇਦਂ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਖ੍ਯਾਨਂ ਯੇ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ—
ਕृष੍ਣਾਯਸੇਨ ਘਟਿਤਾਂ ਗ੍ਰਹਰਾਜਮੂਰ੍ਤਿਂ ਲੋਹੇ ਨਿਧਾਯ ਕਲਸ਼ੇ ਤਿਲਤੈਲਪੂਰ੍ਣੇ 4.114.
ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਕਲਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਦਿਨਨਕ੍ਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਉਹ ਵਰਤ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਚਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪੇਣ ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਜਗਤਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ: ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦ।
ਤਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪੁਮਾਨ੍ਕਿਂ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ?
ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਯਦਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਾਨੋਰੁਪਰਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਲਈ ਅਟੱਲ ਭਕਤੀ ਜਾਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ—
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਚੈਵ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ—
ਵਿਲਿਖ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦਲਂ ਪੂਜ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯੇਤਿ ਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਬਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ (ਕਮਲ) ਬਣਾਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਗਂ ਤੁ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਦੇਵਂ ਵਰੁਣਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦਲੇ
ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਪੱਤੀ ਤੇ ਭਾਗਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪੱਤੀ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਾਂਤਮੀਸ਼ਾਨਭਾਗੇ ਤੁ ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਭਾਗ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਯਮਨਾਮਾਨਂ ਮਾਰ੍ਤਂਡਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦਲੇ
ਦੱਖਣੀ ਪੱਤੀ ਤੇ ਯਮ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਪੱਛਮੀ ਪੱਤੀ ਤੇ ਮਾਰਤੰਡ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥ ਸਤਿਲਾਰੁਣਚਂਦਨਮ੍ 4.115.੧੦ ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿਓ; ਉਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਮੀਲੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਿषੇ ਤ੍ਵੋਰ੍ਜੇ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰੇ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਾਸਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯਾਥ ਨਿਸ਼ਿ ਤੈਲਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇਲ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੇऽਹ੍ਨਿ ਸ਼ਨੌ ਚੈਵ ਤੈਲਾਭ੍ਯਂਗਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਅਤੇ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਤਥਾ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਬਣਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾਂ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਂ ਸਪਦ੍ਮਂ ਦਦ੍ਯਾਦਨੇਕਵ੍ਰਤਨਾਯਕਾਯ
ਇੱਕ ਗਾਂ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਮਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਵਚਨ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ऋਕ੍ਸਾਮਯਜੁਰ੍ਵਿਧਾਤ੍ਰੇ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਬੋਧਾਯ ਜਗਤ੍ਸਵਿਤ੍ਰੇ
ਰਿਗ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।