ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਜਗृਹੁਸ੍ਤਤਃ
ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਾਪ੍ਰਭਾਵਤੋ ਭਿਲ੍ਲਾਃ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਤਾਃ
ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਭਿਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਘਰਵਾਲੀਆਂ ਸਮੇਤ,
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇष੍ਟਨ੍ਤੇ ਦਰਿਦ੍ਰਾਨ੍ਧਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਮਜ਼ੇ ਉਠਾ ਕੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਨृਪੋਪਦੇਸ਼ਤਃ ਸਾਧੁਃ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਭੂਦ੍ਵਣਿਗ੍ਯਥਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਪਾਰੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਣਿਪੂਰਪਤੀ ਰਾਜਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਚੂਡੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਮਣਿਪੁਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਚੰਦ੍ਰਚੂੜ, ਵੱਡੀ ਇੱਜਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਥ ਰਤ੍ਨਪੁਰਸ੍ਥਾਯੀ ਸਾਧੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਪਤਿਰ੍ਵਣਿਕ੍
ਫਿਰ, ਰਤਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੇਕ ਵਪਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਬਹੁਲਂ ਲੋਕਂ ਨਾਨਾਗ੍ਰਾਮਵਿਲਾਸਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵੇਦਵਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਸਂਗਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤੇ ਗੀਤ-ਸਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵੀ ਸੁਣੀਆਂ।
ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਯਾਤ੍ਰ ਤਰਣੀਰਿਤਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੌਤੁਕਮ੍
ਆਓ ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਕਰੀਏ; ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨੌਕਾ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਤਟਸੀਮ੍ਨਃ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਮਲ੍ਲਲੀਲਾਵਿਲਾਸਿਨਃ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਆਪਣੀ ਕਲਾਵਾਂ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਲੋਕਾਨ੍ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸਭ੍ਯਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਲੋਕਪੂਜਿਤੈਃ
ਇੱਥੇ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਜੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?
ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਬਂਧੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਲੋਕਾਨੁਕਂਪਿਨਾ 3.2.28.
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਕਾਂ-ਸਬੰਧੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਸੁਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਸਤ੍ਯਸੁਰਾਰ੍ਚ ਨਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਹ ਕਾਮਂ ਸਭ੍ਯਾਨਮੋਦਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਭਾ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਲਭੇਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਭ੍ਯਾ ਅਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤੇ ਕਾਮਨਾਸਿਦ੍ਧਿਰਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਸਾਧੁਰ੍ਮਨਸਾ ਚਿਂਤਯਨ੍ਹਰਿਮ੍
ਉਹ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਂਗਲਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਯਥੋਚਿਤਮਕਾਰਯਨ੍
ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਕੀਤੇ।
ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾ ਸਤੀ ਲੀਲਾਵਤੀ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਲੀਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੁਤੂਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਕਮਲਲੋਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਬਾਂਧਵਾਮੋਦਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਚਲ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨਾਹੂਯ ਵੇਦਜ੍ਞਾਨ੍ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮਂਗਲਮ੍ 3.2.28.
ਉਸਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਕਲਾਨਿਧਿਕਲੇ ਵਾਸੌ ਵਵृਧੇ ਸਾ ਕਲਾਵਤੀ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਲਾਵਤੀ ਵਧਦੀ ਗਈ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਾ ਭਵੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਤਤਃ ਪ੍ਰੌਢਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੱਸ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਵਾਰੀ ਆ ਗਈ।
ਨਗਰੇ ਕਾਂਚਨਪੁਰੇ ਵਣਿਕ੍ਛਂਖਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕਾਂਚਨਪੁਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਖਪਤੀ ਨਾਮ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਸਾਧੁਰ੍ਦੁਹਿਤੁਃ ਸਦृਸ਼ਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਉਸੇ ਜਿਹਾ ਜੋੜਾ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਵੇਦਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਨਦੈਰ੍ਦਦੌ ਕਨ੍ਯਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਮੋਦਮਨਾਃ ਸਾਧੁਰ੍ਮਂਗਲਾਰ੍ਥਂ ਦਦੌ ਚ ਹ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਗ ਲਈ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਿਤੀ।
ਤਂ ਮੇਨੇ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਾਧੁਃ ਸ ਚ ਤਂ ਪਿਤृਵਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਮੰਨਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।