ਯਥਾ ਨ ਕਾਮਿਨੀਦੇਹਾਤ੍ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ ਤਥੈਵ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੇਸ਼ਵ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।
ਕ ਇਦਂ ਕੋऽਦਾਤ੍ਕਸ੍ਮਾ ਅਦਾਤ੍ਕਾਮਃ ਕਾਮਾਯਾਦਾਤ੍ਕਾਮੋ ਦਾਤਾ ਕਾਮਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਕਾਮਁ ਸਮੁਦ੍ਰਮਾਵਿਸ਼ਮੈਤਤ੍ਤ-ਇਤਿ ਵੈਦਿਕਮਨ੍ਤ੍ਰਮੀਰਯੇਤ੍' ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਵਿਸृਜੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ? ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ? ਕਾਮ ਨੇ ਇੱਛਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ; ਕਾਮ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਕਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਕਾਮ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਗਿਆ—ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੋ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿਓ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੋऽਨ੍ਯੋਪਿ ਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗृਹਮਾਗਤਃ
ਫਿਰ, ਜਿਸ ਵੀ ਹੋਰ ਨੇ ਰਤੀ ਲਈ ਘਰ ਆਉਣਾ ਹੋਵੇ,
ਏਵਮੇਕਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ, ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ।
ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦਾ ਵਿਘ੍ਨਂ ਗਰ੍ਭਸੂਤਕਜਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰਭ ਜਾਂ ਜਨਮ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਪਾਏਗਾ।
ਸਾਧਾਰਨष੍ਟਪਸ਼ੁਵਦ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਭੇਂਟ ਵਾਂਗ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਪੁਰੁਹੂਤੇਨ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦਾਨੁਵੀषੁ ਤਤੋ ਮਯਾ
ਪੁਰੂਹੂਤ ਨੇ ਦਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਮਨਂਤਫਲਦਾਯਕਮ੍ 4.111.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਗੋਪੀਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਕਰੋਤਿ ਯਾऽਸ਼ੇषਮਖਣ੍ਡਮੇਤਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀ ਮਾਧਵਲੋਕਸਂਸ੍ਥਾ
ਮਾਧਵ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਭਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ,
ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਰ੍ਵृਤਿਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚੈਵੋਪਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਃ ਸਦਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਜਾਯਂਤੇ ਯੇਨ ਪਾਂਡਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸੁਭਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।
ਨਕ੍ਤੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਂ ਤਥਾ ਰਵੇਃ
ਰਾਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਨ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਚ
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਡ੍ਡੁਕਾਨ੍ਵਿਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ
ਘੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਆਦਿਦੇਵ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰ
ਹੇ ਆਦਿ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਸੂਰਜ, ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕृਤੇਨਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਵੇਦਾਰੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਵਿਸਂਵਾਦਿਨੀ ਚੇਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾ ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮੇ ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍ 4.113.
ਫਿਰ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੋਮਰਾਜਂ ਸ਼੍ਵੇਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਵਗੁਂਠਿਤਮ੍
ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮ-ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਸ਼ਿਖਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਦਾ ਢੇਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵਜਾਵਲ੍ਲੀ ਪੁष੍ਪਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਪਾਂਡੁਰ
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸੋਮਸ੍ਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸੋਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਯਾਮਂਗਾਰਕਂ ਗृਹ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਃ
ਸਵਾਤੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਕੁਂਕੁਮੇਨਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਂਬਿਨੇ ਅਮਂਗਲਂ ਨਿਹਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ਯਚ੍ਛ ਮਂਗਲਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਅਮੰਗਲ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਰਹੋ।'
ਵਿਸ਼ਾਖਾਸੁ ਬੁਧਂ ਗृਹ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਨਕ੍ਤਾਨ੍ਯਥਾਚਰੇਤ੍
ਵਿਸਾਖਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਬੁਧ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਜਿਵੇਂ ਕਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬੁਧਃ ਸਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਜਨਨੋ ਬੋਧਦਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਨृਣਾਮ੍ 4.113.
ਬੁਧ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵृਨ੍ਤਾਕਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਚ षਣ੍ਮਾਸਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਵਾ ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਗਂਧੋਦਕੇਨਾਵਾਹਯੇਤ੍ ਕਾਲਮਾਵਾਹਯਾਮਿ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਮਾਵਾਹਯਾਮਿ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਵਾਹਯਾਮਿ ਤਤੋਗ੍ਨਿਮੁਪਸਮਾਧਾਯ ਤਿਲਾਜ੍ਯੇ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਕਾਲਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧੇਤ੍ਯਾਹੁਤੀਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਸ਼ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕਰੋਤਿ ਅਥ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵृਂਤਾਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਕਰ੍ਣਵੇष੍ਟਾਂਗੁਲੀਯਕੇ ਚ੍ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਹੌ ਕृष੍ਣਯੁਗਂ ਕृष੍ਣਕਂਬਲਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੌਂਡਰੀਕਾਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਂਤਰਂ ਯਾਵਦ੍ਯਮਲੋਕਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤੀਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਬੌਧਾਯਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਵਤ੍ਸਰਮਾਸਮੇਕਂ ਯਾਮ੍ਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪੁਰਂ ਪੁਰੁषਃ ਕਦਾਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਕੋਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਜਾਵੇ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਹੇ: 'ਮੈਂ ਕਾਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।' ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ: 'ਕਾਲ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।' 'ਅੱਗ ਸਿਰ ਹੈ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਠ ਸੌ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬੈਗਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਨ ਦੇ ਝੁਮਕੇ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ, ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੇ, ਕਾਲੇ ਜੋੜੇ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਕੰਬਲ ਵੀ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੌਂਡਰੀਕ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਯਮਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਐਸਾ ਬਉਧਾਯਨ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਯਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।