ਸ਼ਾਲੇਯਤਂਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਘृਤਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ, ਘੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਿਓ।
ਯਥੇष੍ਟਾਹਾਰਭੁਕ੍ਤਂ ਚ ਤਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਉਹ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਦਿਓ।
ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਲਾਸਿਨੀ
ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੇ, ਸੋ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇਣ ਸਦਾ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ
ਫਿਰ, ਜਦ ਤੀਹਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਇਸਤਰੀ,
ਸੋਪਧਾਨਕਵਿਸ਼੍ਰਾਮਾਂ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤਰਾਵਰਣਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਵਿਛੋਣਾ, ਤਕੀਆ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਹਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਉੰਗਲੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ।
ਕਾਮਦੇਵਂ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਗੁਡਕੁਂਭੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ 4.111.
ਉਹ ਕਾਮ ਦੇਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗੁੜ ਭਰੇ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ।
ਸਕਾਂਸ੍ਯਭਾਜਨੋਪੇਤਮਿਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਕਾਂਸ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਜਾਵਟ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।
ਯਥਾਂਤਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਕੇਸ਼ਵਯੋਃ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰਾ ਨਾ ਵੇਖਾਂ।
ਯਥਾ ਨ ਕਾਮਿਨੀਦੇਹਾਤ੍ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ ਤਥੈਵ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੇਸ਼ਵ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।
ਕ ਇਦਂ ਕੋऽਦਾਤ੍ਕਸ੍ਮਾ ਅਦਾਤ੍ਕਾਮਃ ਕਾਮਾਯਾਦਾਤ੍ਕਾਮੋ ਦਾਤਾ ਕਾਮਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਕਾਮਁ ਸਮੁਦ੍ਰਮਾਵਿਸ਼ਮੈਤਤ੍ਤ-ਇਤਿ ਵੈਦਿਕਮਨ੍ਤ੍ਰਮੀਰਯੇਤ੍' ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਵਿਸृਜੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ? ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ? ਕਾਮ ਨੇ ਇੱਛਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ; ਕਾਮ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਕਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਕਾਮ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਗਿਆ—ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੋ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿਓ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੋऽਨ੍ਯੋਪਿ ਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗृਹਮਾਗਤਃ
ਫਿਰ, ਜਿਸ ਵੀ ਹੋਰ ਨੇ ਰਤੀ ਲਈ ਘਰ ਆਉਣਾ ਹੋਵੇ,
ਏਵਮੇਕਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ, ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ।
ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦਾ ਵਿਘ੍ਨਂ ਗਰ੍ਭਸੂਤਕਜਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰਭ ਜਾਂ ਜਨਮ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਪਾਏਗਾ।
ਸਾਧਾਰਨष੍ਟਪਸ਼ੁਵਦ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਭੇਂਟ ਵਾਂਗ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਪੁਰੁਹੂਤੇਨ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦਾਨੁਵੀषੁ ਤਤੋ ਮਯਾ
ਪੁਰੂਹੂਤ ਨੇ ਦਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਮਨਂਤਫਲਦਾਯਕਮ੍ 4.111.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਗੋਪੀਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਕਰੋਤਿ ਯਾऽਸ਼ੇषਮਖਣ੍ਡਮੇਤਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀ ਮਾਧਵਲੋਕਸਂਸ੍ਥਾ
ਮਾਧਵ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਭਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ,
ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਰ੍ਵृਤਿਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚੈਵੋਪਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਾਃ ਸਦਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਜਾਯਂਤੇ ਯੇਨ ਪਾਂਡਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸੁਭਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।
ਨਕ੍ਤੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਂ ਤਥਾ ਰਵੇਃ
ਰਾਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਨ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਚ
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਡ੍ਡੁਕਾਨ੍ਵਿਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ
ਘੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਆਦਿਦੇਵ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰ
ਹੇ ਆਦਿ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਸੂਰਜ, ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕृਤੇਨਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਵੇਦਾਰੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਵਿਸਂਵਾਦਿਨੀ ਚੇਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾ ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵृਨ੍ਤਾਕਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਚ षਣ੍ਮਾਸਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਵਾ ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਗਂਧੋਦਕੇਨਾਵਾਹਯੇਤ੍ ਕਾਲਮਾਵਾਹਯਾਮਿ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਮਾਵਾਹਯਾਮਿ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਵਾਹਯਾਮਿ ਤਤੋਗ੍ਨਿਮੁਪਸਮਾਧਾਯ ਤਿਲਾਜ੍ਯੇ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਕਾਲਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧੇਤ੍ਯਾਹੁਤੀਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਸ਼ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕਰੋਤਿ ਅਥ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵृਂਤਾਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਕਰ੍ਣਵੇष੍ਟਾਂਗੁਲੀਯਕੇ ਚ੍ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਹੌ ਕृष੍ਣਯੁਗਂ ਕृष੍ਣਕਂਬਲਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੌਂਡਰੀਕਾਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਂਤਰਂ ਯਾਵਦ੍ਯਮਲੋਕਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤੀਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਬੌਧਾਯਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਵਤ੍ਸਰਮਾਸਮੇਕਂ ਯਾਮ੍ਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪੁਰਂ ਪੁਰੁषਃ ਕਦਾਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਕੋਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਜਾਵੇ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਹੇ: 'ਮੈਂ ਕਾਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।' ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ: 'ਕਾਲ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।' 'ਅੱਗ ਸਿਰ ਹੈ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਠ ਸੌ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬੈਗਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਨ ਦੇ ਝੁਮਕੇ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ, ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੇ, ਕਾਲੇ ਜੋੜੇ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਕੰਬਲ ਵੀ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੌਂਡਰੀਕ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਯਮਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਐਸਾ ਬਉਧਾਯਨ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਯਮ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।