ਭਕ੍ਤਿਮਤ੍ਯੋ ਵਰਾਰੋਹਾਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਕੁਲੇषੁ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚ—
ਤੇषਾਂ ਗृਹੇषੁ ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਸੂਤਕਂ ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਸਮਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਰਹੋ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਸੁਤਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਨਾਓ।
ਅਨੁਮਾਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਲ੍ਕਦੋ ਦੇਵਵਤ੍ਸਦਾ
ਉਹਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁਲਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰੂਪੋ ਵਾ ਵਿਰੂਪੋ ਵਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ਨ ਚਾਪਿ ਮਦ੍ਯਪਾਭਿਸ਼੍ਚ ਭਾਵ੍ਯਂ ਕੌਟਿਲ੍ਯਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁਰੂਪ, ਉੱਥੇ ਦੌਲਤ ਹੀ ਮੱਤਵ ਹੈ; ਤੇ ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ।
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੁਲ੍ਕਮਾਦਾਯ ਗृਹਮੇष੍ਯਤਿ ਵਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਫੀਸ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ,
ਵ੍ਯਭਿਚਾਰੋ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਸਹ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍।। ਰੂਪਯੌਵਨਦਰ੍ਪੇਣ ਧਨਲੋਭੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਤਾਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਜਾਂ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ।
ਦਾਸੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚ ਯਾ ਕਾਚਿਦ੍ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੋ ਔਰਤ ਦਾਸੀ ਬਣ ਕੇ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯੇऽਹ੍ਨਿ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ 4.111.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਵਰਾਰੋਹਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਵਚਨਾਨਿ ਚ ।। ਯਚ੍ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮ੍ਯਗੁਪਦੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ.
ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਵਿਚਾਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਭਿਰਨੁष੍ਠੇਯਂ ਚ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਹਰ ਕੋਈ ਬਿਨਾ ਭੇਦਭਾਵ ਦੇ ਕਰੇ।
ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵੌषਧਿਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਰੀ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀ ਵਾਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਪਞ੍ਚਸ਼ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸਂਨਿਧਾਤृਤ੍ਵਮੇष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੀ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੇਢ੍ਰਂ ਕਦਰ੍ਪਨਿਧਯੇ ਕਟਿਂ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਜੇ ਨਮਃ
ਇੱਛਾ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਭਿਂ ਸੌਖ੍ਯਸਮੁਦ੍ਰਾਯ ਵਾਮਨਾਯ ਤਥੋਦਰਮ੍
ਸੁਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਉਤ੍ਕਂਠਾਯੇਤਿ ਵੈ ਕਂਠਮਾਸ੍ਯਮਾਨਨ੍ਦਜਾਯ ਚ
ਲਾਲਸਾ ਲਈ ਗਲ੍ਹ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਰੋਤ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋऽਨਨ੍ਤਾਯ ਵੈ ਮੌਲਿਂ ਵਿਲੋਲਾਯੇਤਿ ਚ ਧ੍ਵਜਮ੍
ਅੰਤਹੀਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਿਰ ਨੂੰ, ਚੰਚਲ ਨੂੰ ਅਤੇ ਧਵਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸ਼੍ਰੀਪਤਯੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਧ੍ਵਜਾਂਕੁਸ਼ਧਰਾਯ ਚ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਕਾਮਦੇਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਸ੍ਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਤਾਰਕਸ਼ ਦੇ ਧਵਜ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਰਤ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ 4.111.
ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮਨਂਗਾਤ੍ਮਕਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦ, ਜੋ ਇਛਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਤ੍ਰ ਚਾਹੂਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵੇਦਪਾਰਗਮ੍
ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।
ਸ਼ਾਲੇਯਤਂਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਘृਤਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ, ਘੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਿਓ।
ਯਥੇष੍ਟਾਹਾਰਭੁਕ੍ਤਂ ਚ ਤਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਉਹ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਦਿਓ।
ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਲਾਸਿਨੀ
ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੇ, ਸੋ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇਣ ਸਦਾ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ
ਫਿਰ, ਜਦ ਤੀਹਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਇਸਤਰੀ,
ਸੋਪਧਾਨਕਵਿਸ਼੍ਰਾਮਾਂ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤਰਾਵਰਣਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਵਿਛੋਣਾ, ਤਕੀਆ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਸਪਤ੍ਨੀਕਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਹਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਉੰਗਲੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ।
ਕਾਮਦੇਵਂ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਗੁਡਕੁਂਭੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ 4.111.
ਉਹ ਕਾਮ ਦੇਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗੁੜ ਭਰੇ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ।
ਸਕਾਂਸ੍ਯਭਾਜਨੋਪੇਤਮਿਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਕਾਂਸ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਜਾਵਟ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।
ਯਥਾਂਤਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਕੇਸ਼ਵਯੋਃ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰਾ ਨਾ ਵੇਖਾਂ।