ਵਾਕ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਰੋਹਿਣੀਯੋਗੇ ਨਮੋ ਵਾਚਸ੍ਪਤੇਤਿ ਚ
ਰੋਹਣੀ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬੋਲਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਸੁ ਪੂਜ੍ਯਾਵਧਰੌ ਸ੍ਥਾਣਵੇਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਅਰਦਰਾ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਹੋਠ ਠਾਠੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਪੁष੍ਯੇ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਪੂਜ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨੇ
ਪੁਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਘਾਸੁ ਚ ਜਟਾਜੂਟਂ ਪੂਜਯੇਦਂਧਕਾਰਯੇ
ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਪਾਸ਼ਾਂਕੁਸ਼ਪਦ੍ਮਸ਼ੂਲਕਪਾਲਸਰ੍ਪੇਨ੍ਦੁਧਨੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾਯ
ਫਾਹੀ, ਅੰਕੁਸ਼, ਕਮਲ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ, ਖੋਪੜੀ, ਸੱਪ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਿਰਃ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਧੂਪਵਿਲੇਪਨਮ੍
ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪਣ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਿਤਣ੍ਡੁਲਕਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਘृਤਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍ 4.109.
ਚਾਵਲ ਤੇ ਜੌ ਦਾ ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ, ਘਿਉ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਭਾਵੇ ਨ ਦੋषਃ ਸ੍ਯਾਦਧਿਕੇ ਚਾਧਿਕਂ ਫਲਮ੍
ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਫਲ ਵੀ ਵਧੇਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤਕਾਸ਼ੌਚਦੋषੇ ਤੁ ਪੁਨਰਨ੍ਯਦੁਪੋषਯੇਤ੍
ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੁੜ ਹੋਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡਕ੍ਸ਼ੀਰ ਘृਤਾਦਿਭਿਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਘਿਉ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਗ੍ਰਂਥਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁੰਝਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਛੋਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਜਨੋਪਾਨਹਚ੍ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਾਸਨਦਰ੍ਪਣੈਃ
ਭਾਂਡਿਆਂ, ਜੁੱਤਿਆਂ, ਛਤਰੀਆਂ, ਪੱਖਿਆਂ, ਆਸਨਾਂ ਅਤੇ ਦਰਪਣ ਨਾਲ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਿਧਾਯ ਤਂ ਦੇਵਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾ ਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗੀਂ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਾਂ ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਨਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਬੱਚੜੇ ਸਮੇਤ ਗਾਂ ਅਤੇ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਦੁੱਧ ਦੁਹਣ ਵਾਲੀ ਹੰਡੀ।
ਯਥਾ ਨ ਦੇਵਸ਼ਯਨਂ ਤਵ ਪਰ੍ਵਤਜਾਤਯਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਰਬਤ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਸਥਾਨ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ,
ਯਥਾ ਦੇਵ ਨ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਤੇਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ 4.109.
ਫਿਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੈਤਦ੍ਵਿਸ਼ੀਲਾਯ ਨ ਦਾਂਭਿਕਾਯ ਕੁਤਰ੍ਕਦੁष੍ਟਾਯ ਵਿਨਿਂਦਕਾਯ
ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਰਹਿਤ, ਪਖੰਡੀ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦੀ ਜਾਂ ਨਿੰਦਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ।
ਭਕ੍ਤਾਯ ਦਾਂਤਾਯ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਯ ਪ੍ਰਦੇਯਮੇਤਚ੍ਛਿਵਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੈਃ
ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਸ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਜੋ ਸਿਆਣਪ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ।
ਯਾ ਵਾਥ ਨਾਰੀ ਕੁਰੁਤੇऽਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਗੁਰੁਂ ਵਾ
ਜਾਂ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਇਹ ਕਰੇ,
ਇਦਂ ਵਸ਼ਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰਾऽਰ੍ਜੁਨੇਨ ਕृਤਂ ਕੁਬੇਰੇਣ ਪੁਰਂਦਰੇਣ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਅਰਜੁਨ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਸ਼ਿਵਪੁਰੁषਂ ਪੁਰੁਹੂਤਵਲ੍ਲਭਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼ਿਵਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁषਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਨਵੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਸ਼ਿਵ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਪੁਰਖ ਵ੍ਰਤ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਨੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਗृਹੀਤਂ ਰਭਸਾ ਕृष੍ਣ ਹ੍ਯਨ੍ਯਦ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੂਰੇ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ—ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਜਾਯਤੇ ਯੇਨ ਯਦਚੀਰ੍ਣਂ ਪੁਰਾ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਾਨਾਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਤੇ ਕਥਯਾਮਿ ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ, ਸਭ ਰਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਨਾਮ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਵ੍ਰਤ 'ਸੰਪੂਰਨ' ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤਚ੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ੀਣਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਤਤ੍ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਟੱਲ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਦ੍ਰਵੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਮਦਾਨ੍ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਤਤ੍ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਭਵੇਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਸਤ੍ਯਂਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਭੁਲਾਵੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਾਂਚਨਂ ਰੌਪ੍ਯਕਂ ਰੂਪਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਾ ਤਦ੍ਧਟਾਪਯੇਤ੍
ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਕਾਰੀਗਰ ਰਾਹੀਂ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।