ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਨਾ ਤਸ੍ਯਾਨੁਕਂਪਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਵਿਧਾਨਂ ਸੋਪਚਾਰਂ ਚ ਹ੍ਯੁਪਦੇष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀ ਸਮੇਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕਾ ਸਿਖਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸਾਧੂਨਾਂ ਸਮਚਿਤ੍ਤਾਨਾਮੁਪਕਾਰਵਤਾਂ ਸਤਾਮ੍
ਜੋ ਸਾਧੂ ਸਮਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟੋ ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਤੁਮਿਤਿਹਾਸਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਤੇ ਕਥਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਮਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣਾਰ੍ਚਨੇ 3.2.27.
ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਮਯਾ ਯਤ੍ਕਥਿਤਂਤਸ੍ਮੈ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਨਿषਾਦਜ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਤੂੰ ਸੁਣ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਗੋਧੂਮਚੂਰ੍ਣਂ ਪਾਦਾਰ੍ਧਂ ਸੇਟਕਾਦ੍ਯੈਃ ਸੁਚੂਰ੍ਣਕਮ੍
ਗੋਹੂਂ ਦਾ ਆਟਾ ਅੱਧਾ ਪੈਮਾਨਾ, ਚੀਨੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾ ਲੈ।
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਉਚ੍ਚਾਵਚਃ ਫਲੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਮਰ੍ਨੋਰਮੈਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਛੋਟੇ, ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਨ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਭਾਰੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੇਵਲਯਾ ਯਥਾ
ਉਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਕृਤਾਂ ਤ੍ਯਤ੍ਕ੍ਵਾ ਰਾਜਪੂਜਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਰਾਜਸੀ ਇੱਜਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਸੁਦਾਮ੍ਨਸ੍ਤਂਡੁਲਕਣਾਞ੍ਜਗ੍ਧ੍ਵਾ ਮਾਨੁष੍ਯਦੁਰ੍ਲਭਾਃ
ਸੁਦਾਮਾ ਨੇ ਉਹ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਖਾਧੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਗੋਪੋ ਗृਧ੍ਰੋ ਵਣਿਗ੍ਵ੍ਯਾਧੋ ਹਨੁਮਾਨ੍ਸਵਿਭੀषਣਃ
ਗੋਆਲਾ, ਗਿੱਧ, ਵਪਾਰੀ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ—ਇਹ ਸਾਰੇ,
ਨਾਰਾਯਣਾਨ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੋਦਂਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਯਦ੍ਵਸ਼ਾਃ
ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅੱਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੇਠ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਵਾਨ੍ਸ ਧਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮੋਦਤੇ ਨਰ੍ਮਦਾਤਟੇ 3.2.27.
ਉਹ, ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਨ੍ਤੇ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁੱਖ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਖ਼ਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਗਣਾਨਾਹ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਹਰਿਸੇਵਨੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣੇ ਪੂਜਾਂ ਕਾष੍ਠਲਬ੍ਧੇਨ ਯਾਵਤਾ
ਸਤਿਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਲੱਕੜ ਵੇਚ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਕਾष੍ਠਂ ਵਿਕ੍ਰੀਯ ਲੇਭਿਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੱਕੜ ਵੇਚ ਕੇ ਉਹ ਸਮਾਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਮੁਦਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਯਸ੍ਸਮਾਚਖ੍ਯੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਦਿਤਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਜਗृਹੁਸ੍ਤਤਃ
ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਾਪ੍ਰਭਾਵਤੋ ਭਿਲ੍ਲਾਃ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਤਾਃ
ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਭਿਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਘਰਵਾਲੀਆਂ ਸਮੇਤ,
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇष੍ਟਨ੍ਤੇ ਦਰਿਦ੍ਰਾਨ੍ਧਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਮਜ਼ੇ ਉਠਾ ਕੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਨृਪੋਪਦੇਸ਼ਤਃ ਸਾਧੁਃ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਭੂਦ੍ਵਣਿਗ੍ਯਥਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਪਾਰੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਣਿਪੂਰਪਤੀ ਰਾਜਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਚੂਡੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਮਣਿਪੁਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਚੰਦ੍ਰਚੂੜ, ਵੱਡੀ ਇੱਜਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਥ ਰਤ੍ਨਪੁਰਸ੍ਥਾਯੀ ਸਾਧੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਪਤਿਰ੍ਵਣਿਕ੍
ਫਿਰ, ਰਤਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੇਕ ਵਪਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਬਹੁਲਂ ਲੋਕਂ ਨਾਨਾਗ੍ਰਾਮਵਿਲਾਸਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵੇਦਵਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਸਂਗਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤੇ ਗੀਤ-ਸਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵੀ ਸੁਣੀਆਂ।
ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਯਾਤ੍ਰ ਤਰਣੀਰਿਤਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੌਤੁਕਮ੍
ਆਓ ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਕਰੀਏ; ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨੌਕਾ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਤਟਸੀਮ੍ਨਃ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਮਲ੍ਲਲੀਲਾਵਿਲਾਸਿਨਃ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਆਪਣੀ ਕਲਾਵਾਂ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।