ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਵੌ ਚਾਨਿਲਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਸੁਖਦਾਈ ਹਵਾ ਵਹੀ।
ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਪਪਾਤ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਗਰ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਧਰ੍ਮੇ ਮਨਃ ਸਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥ ਲੋਕਸ੍ਯ ਚਾਭਵਤ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਕृਤਵੀਰ੍ਯਸੁਤਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਸਃ ਆਰਾਧਿਤੋऽਤਿਮਹਤਾ ਤਪਸਾ ਪਾਰ੍ਥ ਭੂਭृਤਾ
ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਚ ਵਧੋ ਦੇਵ ਮਮ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਜਗਤ ਦੇ ਸਾਹਿਬ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ।'
ਪਰਂ ਤੁ ਸ੍ਮਰਣਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਭੀਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਰ ਯਾਦ ਤੇ ਗਿਆਨ ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਮਾਹ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਨਰਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਨਰਃ ਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ।। 4.106.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਤਿਲ ਦੇ ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ ਦੇਣ ਦਾ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਅਨष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਚੈਵ ਤਵ ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੇ
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਵਸਤੂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸ ਚਾਪਿ ਵਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਦ੍ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਾਤ੍
ਉਹ, ਗਰੁੜ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਦਯਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲ ਕੇ,
ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਜਿਆ।
ਅਨਂਤਵ੍ਰਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦਾਸਾਦ੍ਯ ਤਨਯਂ ਚ ਤਮ੍
ਅਨੰਤ ਵਰਤ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਮਨਂਤਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਅਨੰਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛृਣੁਯਾਜ੍ਜਨ੍ਮ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਪਰਮਂ ਵਿਵੇਕਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਮਿਤ੍ਰਹृਦਯਾਰ੍ਤਿਕਰਾਨ੍ਬਹੂਂਸ਼੍ਚ
ਉਹ ਅਟੱਲ ਦੌਲਤ, ਉੱਚ ਬੁੱਧੀ, ਪੁੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ, ਦਿਲ ਦੀ ਪੀੜ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਨੇ ਪਾਵੇਗਾ।
ਸਾਂਭਰਾਯਣੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਥਾ ਮਨੋਰਥੈਃ ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਨਾਨਾਦੁਃਖਂ ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਸਾਂਭਰਾਯਣੀ ਵਰਤ ਦੀ ਵਰਣਨਾ: ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦੇ,
ਯਥਾ ਮਨੋਰਥੈਰ੍ਲਬ੍ਧੈਰ੍ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਃਖਭਯਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ,
ਅਭੀष੍ਟਾਦਨ੍ਯਤੋ ਵਾਪਿ ਯਦਾਘੇਨ ਵਿਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭਗਵਨ੍ਯੇਨ ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਵਿਚ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਜਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਤਨ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਚ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯੋਦਯਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਬਂਧੁਵਰ੍ਗਸੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਣ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦੇਰ੍ਜਾਯਤੇ ਸਮ੍ਯਗੁਪਵਾਸਵਤਾਂ ਸਤਾਮ੍
ਉੱਚ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਆਦਿ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਚ੍ਯੁਤਂ ਤੇषੁ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਪੂਜਯੇਨ੍ਨृਪ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਦਿਤਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ,
ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਦਿ ਸਂਯਾਵਂ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਾਲਗੁਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਂਯਾਵਾ ਨਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਤੇਨੈਵਾਨ੍ਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ 4.107.
ਉਸੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਏ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਮੇਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਨਮੋਨਮਸ੍ਤੇऽਚ੍ਯੁਤ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਯੋਸ੍ਤੁ ਪਾਪਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਸਮੁਪੈਤੁ ਪੁਣ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਚ੍ਯੁਤ। ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੰਨ ਵਧਣ।
ਯਥਾਚ੍ਯੁਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਤਃ ਪਰਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਃ ਪਰਤਃ ਪਰਾਤ੍ਮਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਅਚ੍ਯੁਤਾਨਂਤ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਪ੍ਰਸੀਦ ਯਦਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਨੰਤ, ਗੋਵਿੰਦ, ਮੇਹਰ ਕਰ; ਜੋ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਖ਼ਸ਼।
ਏਵਮੇਵਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਕismet ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।