ਸੋਮੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰਾਜਸ਼੍ਚ ਮਾਸਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਤਥਾ
ਚੰਦ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਮਹੀਨਾ ਅਤੇ ਸਾਲ ਵੀ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ।
ਕਰ੍ਣਾਂਗੁਲੈਃ ਪਵਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਂਤਂ ਦਾਂਤਂ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਸਾਫ ਸੁਤਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਯਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਤਦਨਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਪਾਰ੍ਥ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਤਤ੍ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਵਿਤ੍ਤਕਾਮੈਰ੍ਭृਤ੍ਯਦਾਰਾਨਭੀਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਜਾਂ ਨੌਕਰ-ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਵਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵੈਵ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੀਲਧਨੇ ਪਰਮ੍ 4.106.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਜਰੂਰ ਕਰ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੇ ਸ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਚਕਾਰੈਤਦ੍ਵ੍ਰਤਵਰਂ ਸਾ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਹਿਤਮਾਨਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨ੍ਯਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਵੌ ਚਾਨਿਲਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਸੁਖਦਾਈ ਹਵਾ ਵਹੀ।
ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਪਪਾਤ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਗਰ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਧਰ੍ਮੇ ਮਨਃ ਸਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥ ਲੋਕਸ੍ਯ ਚਾਭਵਤ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਕृਤਵੀਰ੍ਯਸੁਤਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਸਃ ਆਰਾਧਿਤੋऽਤਿਮਹਤਾ ਤਪਸਾ ਪਾਰ੍ਥ ਭੂਭृਤਾ
ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਚ ਵਧੋ ਦੇਵ ਮਮ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਜਗਤ ਦੇ ਸਾਹਿਬ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ।'
ਪਰਂ ਤੁ ਸ੍ਮਰਣਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਭੀਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਰ ਯਾਦ ਤੇ ਗਿਆਨ ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਮਾਹ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਨਰਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਨਰਃ ਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ।। 4.106.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਤਿਲ ਦੇ ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ ਦੇਣ ਦਾ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਅਨष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਚੈਵ ਤਵ ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੇ
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਵਸਤੂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸ ਚਾਪਿ ਵਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਦ੍ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਾਤ੍
ਉਹ, ਗਰੁੜ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਦਯਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲ ਕੇ,
ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਜਿਆ।
ਅਨਂਤਵ੍ਰਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦਾਸਾਦ੍ਯ ਤਨਯਂ ਚ ਤਮ੍
ਅਨੰਤ ਵਰਤ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਮਨਂਤਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਅਨੰਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛृਣੁਯਾਜ੍ਜਨ੍ਮ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਪਰਮਂ ਵਿਵੇਕਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਮਿਤ੍ਰਹृਦਯਾਰ੍ਤਿਕਰਾਨ੍ਬਹੂਂਸ਼੍ਚ
ਉਹ ਅਟੱਲ ਦੌਲਤ, ਉੱਚ ਬੁੱਧੀ, ਪੁੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ, ਦਿਲ ਦੀ ਪੀੜ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਨੇ ਪਾਵੇਗਾ।
ਸਾਂਭਰਾਯਣੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਥਾ ਮਨੋਰਥੈਃ ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਰ੍ਨਾਨਾਦੁਃਖਂ ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਸਾਂਭਰਾਯਣੀ ਵਰਤ ਦੀ ਵਰਣਨਾ: ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦੇ,
ਯਥਾ ਮਨੋਰਥੈਰ੍ਲਬ੍ਧੈਰ੍ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਃਖਭਯਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ,
ਅਭੀष੍ਟਾਦਨ੍ਯਤੋ ਵਾਪਿ ਯਦਾਘੇਨ ਵਿਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭਗਵਨ੍ਯੇਨ ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਵਿਚ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਜਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਤਨ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਚ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯੋਦਯਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਬਂਧੁਵਰ੍ਗਸੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਣ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ,