ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਰੇष ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਤਂ ਨਯਾਮਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ 4.102.
ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁਕ ਗਈ ਹੈ; ਹੇ ਸਚੀ ਪਤੀਵਰਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਵਤਃ ਸ਼ਰੀਰਾਤ੍ਪਾਸ਼ਸਂਚਯੈਃ ਅਥ ਪ੍ਰਯਾਤੁਮਾਰੇਭੇ ਪਂਥਾਨਂ ਪਿਤृਸੇਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਫੰਦੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਪਿ ਵਰਾਰੋਹਾ ਪृष੍ਠਤੋऽ ਨੁਜਗਾਮ ਹ
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਸੀ, ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ।
ਨਿਵਰ੍ਤ ਗਚ੍ਛ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਮੁੜ ਜਾ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਤੂੰ ਇਥੇ ਤਕ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤਾਰਮਨੁਗਚ੍ਛਂਤਿ ਯਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਨ ਸ਼੍ਰਮਾਦਯਃ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥਕਾਵਟ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਸਤਾਂ ਸਂਤੋ ਗਤਿਰ੍ਨਾਨ੍ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਰ੍ਤਾ ਸਦਾ ਗਤਿਃ
ਚੰਗਿਆਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਸਦਾ ਰਾਹ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਜਂਤੂਨਾਂ ਸ੍ਥਾਨਮਸ੍ਤਿ ਮਹੀਤਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਹੀ ਆਖਰੀ ਥਾਂ ਹੈ।
ਏਵਮਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਹਿਤੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਵਾਕ, ਧਰਮ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ—
ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਾਮਿਨਿ
ਮੈਂ ਤੋੜੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਃਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵਸੁ ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ, ਰਾਜ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਸੁਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ—
ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਤਥਾ ਭਰ੍ਤੁਧਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ 4.102.
ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ—
ਅਥ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਫਿਰ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰ ਗਈ।
ਭਾਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਚੀਰ੍ਣਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਭਾਦਰ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਸਫਲ ਹੋਏ ਲਈ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਭੋਜਨ ਹੈ?
ਕਾ ਦੇਵਤਾ ਵ੍ਰਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਵਰਤ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਪਾਂਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਵ੍ਰਤਮਾਦਰਾਤ੍
ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਵਰਤ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਭਾਦਰਪਦ ਦੀ ਤੇਰਾਂ ਨੂੰ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ—
ਅਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜੇ ਸਮਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯਾਂ ਤਡਾਗੇ ਚਾਥ ਨਿਰ੍ਝਰੇ
ਰੋਜ਼ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ, ਜਾਂ ਝੀਲ, ਜਾਂ ਚਸ਼ਮੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਿਲਕਾਨ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇੱਕ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤ੍ਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਿਲ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ,
ਤਤੋ ਵਂਸ਼ਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇਨ ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍ 4.102.
ਫਿਰ ਉਹ ਤਿਲ ਬਾਂਸ ਦੀ ਪਾਤਰੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੋ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ।
ਸੌਵਰ੍ਣੀ ਮृਨ੍ਮਯੀਂ ਵਾਪਿ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰੌਪ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਾਤਰੀ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੈਃ ਕੋਸ਼ਾਤਕੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਃ ਕੂष੍ਮਾਂਡੈਃ ਕਰ੍ਕਟੀਫਲੈਃ
ਪੱਕੇ ਕੋਸ਼ਾਤਕ ਫਲ, ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕੂਸਮਾਂਡ ਫੜ, ਅਤੇ ਕਰਕਟੀ ਖਰਬੂਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ,
ਜਂਬੂਜਂਬੀਰਨਾਰਂਗੈਃ ਕਰ੍ਕਟੈਃ ਪਨਸੈਸ੍ਤਥਾ
ਜਾਮੁਨ, ਜੰਬੀਰ, ਨਾਰੰਗੀ, ਕਰਕਟ ਅਤੇ ਫਣਸ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਰੱਖੋ,
ਵਿਰੂਢੈਃ ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤੈਃ
ਉਗੇ ਹੋਏ ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਵੀ ਬਾਂਸ ਦੀ ਪਾਤਰੀ ਵਿੱਚ ਸਜਾਓ।
ਅਵਤਾਰਵਤੀਤ੍ਯੇਵਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਇਤਰੇषਾਂ ਪੁਰਾਣੋਕ੍ਤਮਂਤ੍ਰੋऽਤ੍ਰ ਸਮੁਦਾਹृਤਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਵਤਾਰਵਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਜੋ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ।
ੴਕਾਰਪੂਰ੍ਵਕੇ ਦੇਵਿ ਵੀਣਾਪੁਸ੍ਤਕ ਧਾਰਿਣਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਓਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਵੀਣਾ ਤੇ ਪੁਸਤਕ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜਾਗਰਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨृਤ੍ਯਹਾਸੈਰ੍ਨਯੇਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਪृष੍ਠਤਸ਼੍ਚ ਕਥਾਨਕੈਃ ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯਂ ਗੀਤ੍ਯਾ ਭਾਵਰਸੈਃ ਸਮਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੱਚ ਕੇ, ਹੱਸ ਕੇ, ਪਿੱਛੋਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾ ਕੇ, ਗੀਤ ਤੇ ਭਾਵ ਭਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।