ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਕੁਹੂਰ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਂ ਨष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ਪਾਕਰਃ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਤੇ ਕੁਹੂ ਇਸ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ.
ਰਾਕਾਂ ਚਾਨੁਮਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਰਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਾਨਿ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਕਾ ਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਦੇਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਵੇਗਾ.
ਵृਦ੍ਧਿਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਨ ਚ ਜਾਤਸ੍ਯ ਭੂਯਸੀ
ਇਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ.
ਅਮੋਘਸ੍ਯ ਨ ਮੋਘਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਅਮੋਘ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ.
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਰੇਵਮੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਰਹੇਗੀ.
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸੋਮਂ ਤੁ ਵਿਨੀਤਵਦੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸੀ,
ਸ ਤਥੋਕ੍ਤਃ ਸਮਾਨੀਯ ਦਦੌ ਤਾਰਾਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ
ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ.
ਅਸ੍ਯਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਮਦੀਯੋऽਯਂ ਯਦਪਤ੍ਯਂ ਮਮੈਵ ਤਤ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗਰਭ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ.
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਦੀਯੇ ਚੋਤ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਃ 4.99.
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ.
ਉਪ੍ਤਂ ਵਾਤਾਹृਤਂ ਬੀਜਂ ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਰੋਹਤਿ
ਜੋ ਬੀਜ ਵਾਇਆ ਜਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਿਸ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦਾ ਹੈ?
ਸਮ੍ਯਗੁਕ੍ਤਂ ਨ ਭਵਤਾ ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ ਇਤਿ ਪੌਰਾਣਿਕਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮੁਨਯੋ ਨਯਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵਾਇਆ, ਸ਼ਸ਼ਾਂਕ ਨੇ ਆਖਿਆ ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਕਹਿਆ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ.
ਵਿਵਦਂਤੌ ਨਿਵਾਰ੍ਯਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਂ ਵਧੂਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਵਧੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ.
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਤਾਰਾ ਹ੍ਰਿਯਾ ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਨ
ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਰਾ ਨੇ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ.
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰ ਕਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ?'
ਬੁਧੋऽਯਂ ਵਿਬੁਧਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਬੁਧਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਰ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਜਗਾਮ ਭਵਨਂ ਸ਼ਨੈਃ
ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਾ
ਉਹ ਪੌਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਾਮੁਪਾਸਿष੍ਯੇ ਵਿਧਿਨਾ ਵ੍ਰਤਤਤ੍ਪਰਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਯੋ ਮਾਮਕ੍ਯਾਂ ਤਿਥੌ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ 4.99.
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਤਿਥੀ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਏਵਮੇषਾ ਤਿਥਿਃ ਪਾਰ੍ਥ ਸੋਮਸ੍ਯ ਦਯਿਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਥੀ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਰੋਤਸਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ
ਇਸ ਦਿਨ, ਨਦੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ—
ਪੂਜਯੇਤ੍ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਹृਦ੍ਯੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਘृਤਪਾਚਿਤੈਃ ਸ਼ਾਕਾਹਰਣਮੁਨ੍ਯਨ੍ਨੈਰ੍ਨਕ੍ਤਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਘੀ ਵਿਚ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਸਾਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਵੇ, ਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹੇ।
ਵਸਂਤਬਾਂਧਵ ਵਿਧੋ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੋ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਨਃ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਬਸੰਤ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਹੇ ਚੰਨਣ ਵਾਲੇ ਚੰਦ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ।
ਪਕ੍ਸ਼ੇਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਰੇष ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਹਰ ਪੱਖ ਵਿਚ ਪੌਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਇਹ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯੇष ਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਃ ਅਸ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦਿਨ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਜਾਂ ਤਪ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੈਰ੍ਯੈਰੁਪੋषਿਤਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦਿਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਭਵੇਯੁਰਕ੍ਸ਼ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾਃ ਪਿਤृਨਿषੇਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਲਈ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭੋਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਃ 4.99.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ—
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਹੈਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ—