ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋਨ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਤਃ ਸ਼ੁਭਾਨ੍
ਉਸ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ, ਕਾਲੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਮਾਸੇ ਵਿਸ਼ੇषਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਕ੍ਰਮਾਦਿਹ
ਹੁਣ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣ ਲੋ।
ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਕਰਵੀਰਕ
ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਰਵੀਰਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵ ਸ੍ਥਾਣਵੇ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤੇ ਹੇ ਸਥਾਣੁ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮਾਨਂਦ ਨਮਃ ਸੋਮਾਰ੍ਦ੍ਧਧਾਰਿਣੇ
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਰੂਪ; ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਾਲੇ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਗੋਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿਸਰ੍ਪਿਃ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍
ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ, ਗਾਂ ਦਾ ਲੇਟ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਪਾਣੀ—
ਤਿਲਾਂਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਨ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਸਮੁਦਾਹृਤਾਨ੍
ਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ, ਜੋ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਖਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਂਦਾਰੈਰ੍ਮਾਲਤੀਭਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਧਤ੍ਤੂਕੈਰਪਿ 4.97.
ਮੰਦਾਰਾ, ਮਾਲਤੀ ਅਤੇ ਧੱਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਅਰ੍ਕਪੁष੍ਪੈਃ ਕਦਂਬੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਥੋਤ੍ਪਲੈਃ
ਅਰਕ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਕਦੰਬ, ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਏਕੈਕੇਨ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਤਿਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਲ, ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣੈਃ
ਅਨੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥ, ਕਪੜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ,
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹੈਮਂ ਵृषਭਂ ਚ ਗਵਾ ਸਹ
ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਇਕ ਬਲਦ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਯੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੀ ਖਟ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਵੇਦਵ੍ਰਤਪਰਾਯ ਚ
ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵੇਦ-ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਂਗਾਯ ਚ ਸੌਮ੍ਯਾਯ ਸਦਾਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਿਣੇ ਨ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੁਰ੍ਵਂਲ੍ਲੋਭਾਤ੍ਪਤਤ੍ਯਧਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਕਲਾਂਗ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ; ਦੌਲਤ ਲਈ ਠੱਗੀ ਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਠੱਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਚੌਦਵੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਯਦਤ੍ਰਾਮੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ,
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਕੁਲਾਭਿਵृਦ੍ਧਿਰਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਤ੍ਵਮ੍ 4.97.
ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਅਟੱਲ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਗਾ ਚੌਂਹ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਪ੍ਯਤ੍ਮਨ੍ਨਰਸ੍ਯ ਫਲਮਿਂਦ੍ਰੋ ਨ ਪਿਤਾਮਹੋऽਪਿ ਵਕ੍ਤੁਮ੍
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਪਿਤਾਮਾਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ।
ਭਵਤ੍ਯਮਰਵਲ੍ਲਭਃ ਪਠਤਿ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਾ ਸਦਾ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਯਪਿ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਸਕਲਪਾਪਨਿਰ੍ਮੋਚਨੀਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਨਾਰੀ ਕੁਰੁਤੇऽਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਗੁਰੁਂ ਵਾ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਕੋਈ ਨਾਰੀ ਵੱਡੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦ ਸ਼ਿਵਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਸ਼ਿਵ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਫਲਤ੍ਯਾਗਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਫਲ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਯੇष੍ਵਪਿ ਤੁ ਮਾਸੇषੁ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਰਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ, ਹੋਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਦਿਨ—
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਾਨਾਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਾਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਫਲਮੂਲਕਮ੍
ਅਠਾਰਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਛੱਡ ਕੇ—
ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ
ਫਿਰ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਤੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਦਿਨ—
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਰੁਦਰ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਬਣਵਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਮ੍ਰਾਮ੍ਰਾਤਕਪਿਤ੍ਥਂ ਚ ਕਲਿਂਗਂ ਸੇਰ੍ਵਵਾਰੁਕਮ੍?
ਅੰਬ, ਅੰਬ੍ਰਾਤਕ, ਕਪਿੱਠ, ਕਲਿੰਗ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖੀਰੇ—