ਪੀਤਾਂਬਰਂ ਨਵਾਂਭੋਜਲੋਚਨਂ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਨਵੇਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦਾ ਸੀ,
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪੁਲਕਾਂਗੋਸੌ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰ੍ਣਸੁਲੋਚਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ,
ਪ੍ਰਣਮਾਮਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਕਾਰਕਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ,
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਤਾਂ ਯਾਤਂ ਤਾਪਤ੍ਰਯਵਿਮੋਚਨਮ੍
ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ,
ਨਮਃ ਸਤ੍ਯ ਨਾਰਾਯਣਾਯਾਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ
ਸੱਚੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਇਸ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,
ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਕृਤੀ ਧਨ੍ਯੋ ਭਵੋਦ੍ਯ ਸਫਲੋ ਮਮ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ, ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਈ,
ਦਿष੍ਟਂ ਕਿਂ ਵਰ੍ਣਯਾਮ੍ਯਾਹੋ ਨ ਜਾਨੇ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਫਲਮ੍
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ—ਮੈਂ ਕੀ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਫਲ ਹੈ,
ਪੂਜਨਂ ਚ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਲੋਕਨਾਥ ਰਮਾਪਤੇ ।। 3.2.25.
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਹਰਿਸ੍ਤਮਾਹ ਮਧੁਰਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਨਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬੋਲਿਆ,
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਲਬ੍ਧੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਾਂ ਯਜ
ਜੋ ਕੁਝ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਸਿਰਫ਼ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ,
ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨਸਾ ਕਾਮਯੇਤ੍ਫਲਮ੍
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ,
ਗੋਧੂਮਚੂਰ੍ਣਂ ਪਾਦਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੇਟਕਾਦਿਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਗੋਹੂੰ ਦਾ ਆਟਾ ਅੱਧਾ ਪਾਠ, ਸੇਟਕਾ ਆਦਿ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ,
ਤਚ੍ਚੂਰ੍ਣਂ ਹਰਯੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਯੁਕ੍ਤਂ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਆਟਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ,
ਗਂਗਾਜਲੇਨ ਮਧੁਨਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਞ੍ਚਾਮृਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਧੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਹਨ,
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵੇਦਵਾਦੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਭੋਜਨ ਸਮਰਪਣ, ਅਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ,
ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਪਾਨਸਨ੍ਮਾਨੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯੈਃ ਫਲੈਸ੍ਤਥਾ
ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਤੋਹਫੇ, ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਪਕਾਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸ੍ਵਜਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵੇष੍ਟਿਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸਂ ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਿਲ੍ਲਾਨਾਂ ਵਣਿਜੋऽਸ੍ਯ ਚ 3.2.25.
ਉਸ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਰਾਜੇ, ਭਿਲ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ।
ਲਬ੍ਧਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਭੁਂਜੀਤ ਮਾਨਯਨ੍ਨ ਵਿਚਾਰਯੇਤ੍
ਉਹ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕ ਦੇ।
ਵਿਧਿ?ਨਾਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਜਯਂਤਿ ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਨ੍ਤੇ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੋਦਨ੍ਤੇ ਤੇ ਮਯਾ ਸਹ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਨੇੜਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰੋਪਿ ਸੁਖਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵੀ ਸੁਖ ਪਾ ਲਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯੇਣ ਲਭ੍ਯੇਨ ਪੂਜ੍ਯੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਮਯਾ
ਅੱਜ ਭਿੱਖ ਨਾਲ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਵਿਨਾ ਦੇਹੀਤਿ ਵਚਨਂ ਲਬ੍ਧਾ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਧਨਮ੍
ਦੇਹ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਚਖ੍ਯੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਸਾਨ੍ਵਮੋਦਤ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ।
ਆਹੂਯ ਬਨ੍ਧੁਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁਤੋष ਭਗਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਸਤਿਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਵ੍ਰੇ ਵਿਪ੍ਰੋऽਭਿਲषਿਤਮਿਹਾਮੁਤ੍ਰ ਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍ 3.2.25.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜੋ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਮੰਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ।
ਰਥਂ ਕੁਞ੍ਜਰਂ ਮਂਜੁਲਂ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਚ ਹਯਂ ਚਾਰੁ ਚਾਮੀ ਕਰਾਲਂ ਕृਤਂ ਚ
ਇੱਕ ਰਥ, ਸੋਹਣਾ ਹਾਥੀ, ਸੁੰਦਰ ਘਰ, ਚੰਗਾ ਘੋੜਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਤਸ਼੍ਚਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਹੋਵੇ', ਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਲੁਕ ਗਿਆ।