ਭਰ੍ਤृ ਵ੍ਰਤਾਤ੍ਪ੍ਰਚਲਿਤਾ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਆਯੁष੍ਮਤੀ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤੀ ਰਮੇਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰ੍ਭੁਵਿ ।। 4.92.
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਚਨ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਟਦੀ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਂ ਰਂਭਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚੀਰ੍ਣਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਂਸ੍ਥਯਾ
ਰੰਭਾ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਗਾਯਤਰੀ ਨੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪੇ ਤਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਚ ਰਵਿਮਂਡਲੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ, ਅਤੇ ਰਵੀਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਰਾਣੀ ਨੇ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ।
ਸੀਤਾਦੇਵ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਵੇਦਵਤ੍ਯਾ ਹਿਮਾਚਲੇ
ਸੀਤਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵੇਦਵਤੀ ਨੇ ਹਿਮਾਚਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ।
ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਸਿਤੇ
ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਭਿਨ੍ਨਕਨ੍ਦਕਦਲੀ ਚ ਮਨੋਜ੍ਞਰੂਪਾਂ ਯਾਃ ਪੂਜਯਂਤਿ ਕੁਸੁਮਾਕ੍ਸ਼ਤਧੂਪਦੀਪੈਃ
ਜੋ ਮਨੋਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਕੇਲੇ ਦੀ ਡੰਡੀ, ਫੁੱਲ, ਅੱਖਤ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਰਮ੍ਭਾਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਰੰਭਾ ਵ੍ਰਤ ਨਾਮਕ ਬਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ।
ਆਗ੍ਨੇਯੀਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਹਵ੍ਯਵਾਹਃ ਪੁਨਰਸ੍ਤਿਤ੍ਵਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਆਗਨੇਈ ਚੌਦਸ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਵਨ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਮੁੜ ਵਜੂਦ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕੇਨਾਗ੍ਨਿਤ੍ਵਂ ਕृਤਂ ਤਤ੍ਰ ਕਥਂ ਹਿ ਵਿਦਿਤੋऽਨਲਃ
ਉਥੇ ਅੱਗ ਦੀ ਹਾਲਤ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੀ ਗਈ?
ਅਪृਚ੍ਛਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਤਾਰਂ ਤਾਰਕਂ ਕੋ ਵਧਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮਾਰੇਗਾ?'
ਉਵਾਚਾਸੌ ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰੋਮਾਸ਼ੁਕ੍ਰਸਮ੍ਭਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੰਮਾ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਮਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਰੁਦਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਦੇਵਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਮ੍ਭੁਃ ਸਹੋਮਯਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਭੂ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਉਮਯਾ ਸਹਿਤੇਨ ਤਤ੍
ਉਹ ਜੋ ਰੁਦਰ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਗਤਃ ਕਾਲੋऽਥ ਮੈਥੁਨੇ ਭਯਂ ਚ ਸੁਮਹਤ੍ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਮਜਾਯਤ
ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਸੌ ਸਾਲ, ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ, ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਲੰਘ ਗਏ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਰੁਦ੍ਰਸਮ੍ਭਵੋ ਯੋ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਜੋ ਰੁਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕੇਨ ਕਾਲੇਨ ਭਵਤਿ ਰਤੇਰ੍ਵਿਰਤਿਰੇਤਯੋਃ
ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਗਤੌ ਤੌ ਚੋਮਯਾ ਦृष੍ਟੌ ਸਮਸ੍ਥੌ ਵਿषਮਸ੍ਥਯਾ 4.93.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੜੇ ਵੇਖਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੈਰ੍ਜਨਿਤੋ ਵਿਘ੍ਨੋ ਮੇऽਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਗਈ।
ਅਥੋਵਾਚ ਤਦਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਗਣਾਞ੍ਛਨੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਥ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਨष੍ਟੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵਸਂਕੁਲਾਤ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਅੱਗੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾ ਅਨ੍ਵੇषਣੇ ਯਤ੍ਨਮਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਗ੍ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਹਂਸਾਃ ਕੇਕਾਃ ਸ਼ੁਕਾ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਰਵਣਂ ਗਤਾਃ
ਹੰਸ, ਮੋਰ, ਤੋਤਾ ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਰਵਣ ਦੇ ਝਾੜ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
ਕਚ੍ਚਿਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਟਤਾ ਸਦਾ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸਦਾ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?
ਭੂਯੋਭੂਯਸ੍ਤੁ ਪृष੍ਟੋऽਪਿ ਨ ਗਾਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਰ ਤਨੂਰੁਹਾਃ
ਤੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ, ਅਜੀਬ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ—
ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਤੇ ਵਰਂ ਦਦ੍ਮੋ ਜੀਵਜੀਵਕ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ 4.93.
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੂਜਾ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਜੀਵਜੀਵਕ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਦਿ ਤਵਾਧਸ੍ਥਾਦ੍ਬੁਧਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇਰੇ ਹੇਠਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ,
ਮਾਸਂ ਯਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਂ ਵੈ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤ੍ਯਨਿਂਦਿਤਮ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਤੀਜਾ ਅੰਡਾ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ੀ ਖਾਏ,
ਇਦਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਤ੍ਵਮਥ ਆਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਹ ਵਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਗੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।