ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨਾ ਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਾਖਿਲਮ੍ 4.85.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ—
ਲੁਬ੍ਧਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਭਯਂਕਰਃ
ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯਤਮਧ੍ਯੋ ਹ੍ਰਸ੍ਵਕੇਸ਼ਃ ਕृष੍ਣਾਂਗੋ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹਾਈ ਦਾ, ਛੋਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਭੂਦਨਾਵृष੍ਟਿਰਤੀਵ ਰੌਦ੍ਰਾ ਕਦਾਚਿ ਦਾਹਾਰਨਿਮਿਤ੍ਤਰੋषਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਸੁੱਕਾ ਪਿਆ, ਤੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਨ੍ਮੂਲ੍ਯ ਲੋਭਾਚ੍ਚ ਪੁਰਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਭ੍ਰਾਂਤਂ ਤ੍ਵਯਾਸ਼ੇषਮਹਤ੍ਤਦਾ ਸੀਤ੍
ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਈ।
ਉਪਵਿष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਮੇਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਭਵਨਾਂਗਣੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਸਮਾਪ੍ਯ ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਲਵਣਾਚਲਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸੀਵਰ੍ਣਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਤੂੰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਕਿਮੇਭਿਃ ਕਮਲੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਰਲਂਕृਤਃ
ਇਹ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਲੈਣਾ? ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਤ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਂ ਲਵਣਾਚਲਮ੍
ਉਸ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਤੂੰ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ—
ਅਥਾਨਂਗਵਤੀ ਤੁष੍ਟਾ ਤਯੋਰ੍ਹੋਨਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍ 4.85.
ਫਿਰ ਅਨੰਗਵਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸੌ ਹੋਮ ਕਰਵਾਏ।
ਅਨਂਗਵਤੀ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਯੋਰਨ੍ਨਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍
ਅਤੇ ਅਨੰਗਵਤੀ ਨੇ ਮੁੜ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਦਪਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਭੋਜ੍ਯਾਵਃ ਸ਼੍ਵੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਹ ਭੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਾ ਖਾਦਾ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਪਿष੍ਠਾਵਾਵਾਂ ਦੇਵਿ ਦृਢਵ੍ਰਤੇ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪੀ ਹਾਂ ਪਰ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਤੇ ਪੱਕੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਜਾਗਰਣਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸਂਗਾਤ੍ਤਦਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿ ਕੇ ਜਾਗਰਣ ਕੀਤਾ।
ਗ੍ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਗੁਰਵੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਹਿ
ਪਿੰਡ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਪਿੰਡ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।
ਭੋਜਨਂ ਚ ਸੁਹृਨ੍ਮਿਤ੍ਰਦੀਨਾਂਧਕृਪਣੈਃ ਸਮਮ੍
ਖਾਣਾ ਦੋਸਤਾਂ, ਸਾਥੀਆਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਤੇ ਮਸਕੀਨਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ।
ਭਵਾਁਸ੍ਤੁ ਲੁਬ੍ਧਕੋ ਜਾਤਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕੋ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਵੀਰ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁष੍ਕਰਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਪੁਸ਼ਕਰ ਮੰਦਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕਾਮਗਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਂ ਵਿਰਿਂਚਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਰਿੰਚੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਦੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਨਂਗਵਤੀ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਕਾਮਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ 4.85.
ਅਨੰਗਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਹੁਣ ਕਾਮ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕੇष੍ਵਾਨਂਦਜਨਨੀ ਸਕਲਾਮਰਪੂਜਿਤਾ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਹਿਤੋਭਵਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਮਾਮਾਚਰਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਖਣ੍ਡਵ੍ਰਤਮਾਚਰੇਤ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦੇਯਾ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਨृਪ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਵਰਤ ਰੱਖੇ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਇਤਿ ਕਲੁषਵਿਦਾਰਣਂ ਜਨਾਨਾਮਿਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚਾਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਵਿਭੂਤਿਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਂਚਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਵਿਭੂਤੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ' ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਪੰਜਵਾਂ-ਚਾਹਲਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਮਦਨਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੁਤਾਨੇਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਯੇਨ ਲੇਭੇ ਦਿਤਿਃ ਪੁਰਾ
ਮਦਨ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਉਨੰਜਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸਨ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਦੇਵੇਦਂ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਾਨ੍ਨਿਵੋਧਤ
ਹੁਣ ਇਹੀ ਕਹਾਣੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ।
ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਾਸੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁੱਕਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਫਲਯੁਤਂ ਤਦ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਤੇ ਇਕ ਗੰਨੇ ਦੀ ਛੜੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।