ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਸ਼ਿਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਮ ਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ 4.85.
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸਭ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੰਝ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਂ ਯਥਾ ਵ੍ਯਾਸਮੁਤ੍ਪਲੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ, ਵਿਆਸ ਤੇ ਉਤਪਲਾ ਸਮੇਤ.
ਸਮਾਪ੍ਯੈਵਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਰ੍ਨਰਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗੁਰਵੇ ਰਸਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਵੇ, ਬਾਰਾਂ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਰਸ ਵਾਲਾ ਸੌਣ ਲਈ ਪਾਟਾ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਗ੍ਰਾਮਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਾ ਭਵਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਖੇਤ ਘਰ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰੇ.
ਅਨ੍ਯਾਨਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਅਤੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਵੇ, ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ.
ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਕਂਸ੍ਤੋਕਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਪੁਪ੍ਪਾਰ੍ਚਨਵਿਧਾਨੇਨ ਸ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਤ੍ਸਰਤ੍ਰਯਮ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਧਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਰੇ.
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਭੂਤਿਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਿਭੂਤੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ੋਕਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਭੋਗੇਗਾ.
ਵੈष੍ਣਵੋ ਵਾਥ ਸ਼ੈਵੋ ਵਾ ਭਵੇਜਨ੍ਮਨਿਜਨ੍ਮਨਿ ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਭੂਪਤਿਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ ਤੇ ਮੁੜ ਰਾਜਾ ਜੰਮੇਗਾ.
ਪੁਰਾ ਰਥਂਤਰੇ ਕਲ੍ਪੇ ਰਾਜਾਸੀਤ੍ਪੁष੍ਪਵਾਹਨਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਰਥੰਤਰੀ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਪਵਾਹਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ.
ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੇਨ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭਾਰਤ ।।4.85.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ!
ਸਮਸ੍ਤਭृਤ੍ਯਸਹਿਤਃ ਸਾਂਤਃਪੁਰਪਰਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ.
ਕਲ੍ਪਾਦੌ ਸਪ੍ਤਮੇ ਦ੍ਵੀਪੇ ਤੇਨ ਪੁष੍ਕਰਵਾਸਿਨਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸੱਤਵੇਂ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਾਸੀਆਂ ਵਲੋਂ.
ਤਦੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦਤ੍ਤਂ ਯਾਨਮਸ੍ਯ ਯਤੋ ਨृਪ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਥ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ!
ਨਾਗਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਬੁਜਸ੍ਥਸ੍ਯ ਤਪੋऽਨੁਭਾਵਾਤ੍
ਉਸ ਸੱਪ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਅਸਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਲਾਵਣ੍ਯਵਤੀ ਬਭੂਵ ਯਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀਵੇष੍ਟਤਮਾ ਭਵਸ੍ਯ
ਉਹ ਲਾਵਣ੍ਯਵਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜੋ ਭਵਾਨੀ ਵਾਂਗ ਭਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਤਦਾਤ੍ਮਨਃ ਸਰ੍ਵਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਸਸਾਦ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਭੂਤਿਰਮਲਾ ਮਮ ਮਰ੍ਤ੍ਯਪੂਜ੍ਯਾ ਜਾਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਵਿਜਿਤਾਮਰਸੁਨ੍ਦਰੀ ਯਾ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੰਨੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਤੇ ਐਸਾ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਹੈ?
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਪਿ ਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਨृਪਾਣਾਂ ਸਾਮਾਤ੍ਯਕੁਜਰਨਰਾਸ਼੍ਵਘਨਾਵृਤਾਨਾਮ੍
ਜੇਕਰ ਲੱਖਾਂ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੀ ਉਸ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਵੀ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਿਮਨ੍ਯਜਨਨੀਜਠਰੋਦ੍ਭਵੇਨ ਧਰ੍ਮਾਦਿਕਂ ਕृਤਮਸ਼ੇषਜਨਾਤਿਗਂ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਇਕ ਹੋਰ ਜਨਮ, ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਐਸਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ?
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨਾ ਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਾਖਿਲਮ੍ 4.85.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ—
ਲੁਬ੍ਧਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਭਯਂਕਰਃ
ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯਤਮਧ੍ਯੋ ਹ੍ਰਸ੍ਵਕੇਸ਼ਃ ਕृष੍ਣਾਂਗੋ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹਾਈ ਦਾ, ਛੋਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਭੂਦਨਾਵृष੍ਟਿਰਤੀਵ ਰੌਦ੍ਰਾ ਕਦਾਚਿ ਦਾਹਾਰਨਿਮਿਤ੍ਤਰੋषਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਸੁੱਕਾ ਪਿਆ, ਤੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਨ੍ਮੂਲ੍ਯ ਲੋਭਾਚ੍ਚ ਪੁਰਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਭ੍ਰਾਂਤਂ ਤ੍ਵਯਾਸ਼ੇषਮਹਤ੍ਤਦਾ ਸੀਤ੍
ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਈ।
ਉਪਵਿष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਮੇਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਭਵਨਾਂਗਣੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਸਮਾਪ੍ਯ ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਲਵਣਾਚਲਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸੀਵਰ੍ਣਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਤੂੰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਕਿਮੇਭਿਃ ਕਮਲੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਰਲਂਕृਤਃ
ਇਹ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਲੈਣਾ? ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਤ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਂ ਲਵਣਾਚਲਮ੍
ਉਸ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਤੂੰ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ—