ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਾਗਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਕਥਿਤਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਚਾਰ ਘੜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਮਂਗਨਿਧਿਂ ਵਿਰਕ੍ਤਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਵਿਰਕਤ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯੋਗਂ ਯਜੇਦ੍ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍
ਵੈਸ਼ਨਵ ਯੋਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ।
ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਦਾਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਵਿਦੁषੇ ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਪਂਚੈਵ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕੋਟਿਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਦੀਨਾਨਾਥਾਦਿਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨृਪ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਰੀਬਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਧਰਣੀਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਤੁ ਪੁਰਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਹ ਧਰਣੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਹਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਪੁਰਾ 4.83.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਹੈਹਯਦਾਯਾਦਃ ਕृਤਵੀਰ੍ਯੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਹੈਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸ਼ਕੁਂਤਲਾਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਵ੍ਰਤਂ ਚੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਪੁਰਾਣਰਾਜਾਨੋ ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਚਕਰਵਰਤੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਧਰਣ੍ਯਾ ਅਪਿ ਪਾਤਾਲੇ ਮਗ੍ਨਯਾਚਰਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਦ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਮਾਪ੍ਤੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਹਰਿਣਾ ਕ੍ਰੋਡਰੂਪਿਣਾ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਰੀ ਨੇ ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਠਾ ਲਿਆ।
ਧਰਣੀਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਪਾਂਡੁਨਨ੍ਦਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਧਰਣੀ ਵਰਤ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚੀਰ੍ਣਂ ਰਸਾਤਲਤਲੇ ਗਤਯਾ ਧਰਣ੍ਯਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਮਗਮਦ੍ਧਰਣੀਵ੍ਰਤੇਤਿ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਪਾਤਾਲ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਗਈ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਇਹ ਧਰਣੀ ਵਰਤ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਿਭਵੋਦ੍ਭਵਕਾਰਿ ਭੂਤਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵਤਿ ਵਿਭੋ ਭਯਸੂਦਨਂ ਚ ਪੁਂਸਾਮ੍
ਵਿਸ਼ੋਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤਿਮਤਸ੍ਤਥਾਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵ੍ਰਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸੁਰਦਾਨਵੇषੁ ਗੁਹ੍ਯਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਸ਼ੋਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾ ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਵਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਪਰੇऽਹਨਿ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਰ੍ਵੌषਧੈਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਜਲੇਨ ਤੁ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਵਿਸ਼ੋਕਾਯ ਨਮਃ ਪਾਦੌ ਜਂਘੇ ਚ ਵਰਦਾਯ ਵੈ
ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਪਿੰਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਰਦਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਂਦਰ੍ਪਾਯ ਨਮੋ ਗੁਹ੍ਯੇ ਮਾਧਵਾਯ ਨਮਃ ਕਟਿਮ੍
ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਦਰਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਭਿਂ ਚ ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਹृਦਯਂ ਮਨ੍ਮਥਾਯ ਵੈ
ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਮਨਮਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਕ੍ਰਿਣੇ ਨਾਮ ਬਾਹੁਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਗਦਿਨੇ ਨਮਃ 4.84.
ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਸਾਮਸ਼ੋਕਨਿਧਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਚਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ
ਨੱਕ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਖਜਾਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਤਦ੍ਵਚ੍ਛਿਰ ਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਭਵ੍ਯਂ ਸ੍ਥਂਡਿਲਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ਮृਦਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਚੌਕ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।