ਉਪਵਾਸਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦੇਵੀ ਨਿਯਮੈਸ਼੍ਚ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ ਉਜ੍ਜਹਾਰ ਸ੍ਥਿਤੌ ਚੇਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਚਾਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਪਵਾਸ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਚੁਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਮਾਸੇ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ 4.83.
ਜਦ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ,
ਸ਼ੁਚਿਵਾਸਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਤ੍ਯਲ੍ਪਾਨ੍ਨ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਖੁਰਾਕ ਖਾ ਕੇ,
ਕृਤ੍ਵਾष੍ਟਾਂਗੁਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਆਈ ਚੀਜ਼, ਅੱਠ ਅੰਗੁਠੇ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਲੰਮਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਦ੍ਵਾਚਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ ਸਂਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਰਣਂ ਮੇ ਭਵਾਚ੍ਯੁਤ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਹਿਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: 'ਪੁੰਡਰੀਕ-ਆਖ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਭਾਗ ਲਵਾਂਗਾ; ਅਚੁਤ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਨਦੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਨਦੀ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਨੀਯ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਾਨਵਃ ਤੇਨ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮਾਂ ਪਾਹਿ ਪਾਪਾਨ੍ਮੋਚਯ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਸਾਫ ਮਿੱਟੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਨਾਲ: 'ਇਸ ਸਰੂਪ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਚੰਗੀ ਵਰਤ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੋਦਰਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਰੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਿ ਤੇ ਰਵੇਃ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਤੀਰਥ, ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਹੋਏ, ਰੋਸ਼ਨ ਵਾਲੇ,
ਇਤ੍ਯਦਿਤ੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ਨਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਤ੍ਰਿਃਕृਤ੍ਵਾਸ਼ੇषਮृਦਯਾ ਕੁਣ੍ਡਮਾਲਿਖ੍ਯ ਵੈ ਜਲੇ
ਇਹ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਮੰਤਰ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਬਣਾਓ।
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਯੁਪਚਾਰਕਃ 4.83.
ਫਿਰ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ, ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਦੇ ਸੇਵਕ ਵਾਂਗ,
ਤਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਹਾਯੋਗਂ ਦੇਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ,
ਊਰੁਯੁਗ੍ਮਂ ਨृਸਿਂਹਾਯ ਉਰਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣੇ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੈਰ ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ, ਛਾਤੀ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਵਾਲੇ ਨੂੰ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਾਯੇਤਿ ਬਾਹੁ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਸ਼ਿਰਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਬਾਂਹਾਂ ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਸਿਰ,
ਗਮ੍ਭੀਰਾਯੇਤਿ ਚ ਗਦਾਮਭਯਂ ਸ਼ਾਂਤਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਗੰਭੀਰਤਾ ਲਈ ਗਦਾ, ਨਿਡਰਤਾ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਰੂਪ ਨੂੰ।
ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਰ ਘੜੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ੍ਤਿਲਪਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਗਿਤਾਨ੍ਰਤ੍ਨਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਚਾਰ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਿਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਰਤਨ ਲਗੇ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸਂਪੀਠਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਵृਤਮ੍ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤੋਯਭृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਆਸਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਧ 'ਚ ਪਾਣੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਤਿਲੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈ ਰਾਜਨ੍ਫਲੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਰਸਾਤਲਗਤਾ ਵੇਦਾ ਯਥਾ ਦੇਵ ਤ੍ਵਯਾਹृਤਾਃ 4.83.
ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਰਸਾਤਲ 'ਚ ਚਲੇ ਗਏ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਜਾਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰੋ ਦਾਪਯੇਦ੍ਧਟਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਚਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਘੜੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਬਹ੍ਵृਚੇ ਦਯਾਚ੍ਛਂਦੋਗੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਥਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੂਰਬ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਬਹਵ੍ਰਿਚੇ ਨੂੰ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵਾਲਾ ਛੰਦੋਗੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਕਾਮਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੇਸ਼ ਏਵ ਵਿਧਿਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉੱਤਰ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਮੁਤਾਬਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਯਜੁषਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਆਥਰ੍ਵਾਯੋਤ੍ਤਰਂ ਤਥਾ
ਪੱਛਮੀ ਘੜਾ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ, ਉੱਤਰੀ ਘੜਾ ਅਥਰਵਵੇਦ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਜਲਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਂਬਿਨੇ
ਫਿਰ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਪਤਿਲੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਾਯਸਾਨ੍ਨੇਨ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਗृਹੀ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ-ਚਾਵਲ ਖਵਾਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਫਿਰ ਗ੍ਰਹਸਥ ਆਪ ਖਾਏ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਰਾਤ ਕਟਦਾ ਹੈ,
ਯਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਵਂਤਿ ਹਿ ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਤਦਸ੍ਯ ਫਲਸਂਖ੍ਯਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਹਰ ਯੁੱਗ 'ਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੂੰਹ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣ ਜਾਂ ਸਮਝਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।