ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਖਂਡਿਸਂਸਰ੍ਗਮਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮਿਮਾਮ੍ 4.82.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੌਰਾਨ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਪਾਪਂ ਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤਿ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਕਰੋਤਿ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ਸਰ੍ਵਦੋषਾਨ੍
ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਰਣੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ ਦੇਵਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਕੰਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪ ਹੀ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ ਹੈ।
ਸ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਿष੍ਟੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਯਦੁਸਤ੍ਤਮ
ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਵਿਤ੍ਤੇਨ ਭਗਵਨ੍ਨृਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਬਹੁਤ ਧਨ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ, ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੁਆਰਾ।
ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਚ ਵਿਨਾ ਦਾਨਂ ਦਾਤੁਂ ਕृष੍ਣ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਧਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਕਥਂ ਕृष੍ਣ ਸਰ੍ਵਥਾ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਹਰਿਃ ਤਨ੍ਮੇ ਸਾਮਾਨ੍ਯਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇषੁ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਉਸ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ? ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਜੋ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸੋ।
ਧਰਣ੍ਯਾ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਜ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ 'ਚ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਪੁਰਾ ਸਂਜਾਤਃ ਸਂਗਮੋऽਮ੍ਬੁਭਿਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਗਏ ਸਨ।
ਸਾ ਭੂਤਧਾਤ੍ਰੀ ਧਰਣੀ ਰਸਾਤਲਗਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ।
ਉਪਵਾਸਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦੇਵੀ ਨਿਯਮੈਸ਼੍ਚ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ ਉਜ੍ਜਹਾਰ ਸ੍ਥਿਤੌ ਚੇਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਚਾਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਪਵਾਸ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਚੁਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਮਾਸੇ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ 4.83.
ਜਦ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ,
ਸ਼ੁਚਿਵਾਸਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਤ੍ਯਲ੍ਪਾਨ੍ਨ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਖੁਰਾਕ ਖਾ ਕੇ,
ਕृਤ੍ਵਾष੍ਟਾਂਗੁਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਆਈ ਚੀਜ਼, ਅੱਠ ਅੰਗੁਠੇ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਲੰਮਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਦ੍ਵਾਚਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ ਸਂਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਰਣਂ ਮੇ ਭਵਾਚ੍ਯੁਤ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਹਿਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: 'ਪੁੰਡਰੀਕ-ਆਖ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਭਾਗ ਲਵਾਂਗਾ; ਅਚੁਤ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਨਦੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਨਦੀ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਨੀਯ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਾਨਵਃ ਤੇਨ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮਾਂ ਪਾਹਿ ਪਾਪਾਨ੍ਮੋਚਯ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਸਾਫ ਮਿੱਟੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਨਾਲ: 'ਇਸ ਸਰੂਪ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਚੰਗੀ ਵਰਤ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੋਦਰਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਰੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਿ ਤੇ ਰਵੇਃ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਤੀਰਥ, ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਹੋਏ, ਰੋਸ਼ਨ ਵਾਲੇ,
ਇਤ੍ਯਦਿਤ੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ਨਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਤ੍ਰਿਃਕृਤ੍ਵਾਸ਼ੇषਮृਦਯਾ ਕੁਣ੍ਡਮਾਲਿਖ੍ਯ ਵੈ ਜਲੇ
ਇਹ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਮੰਤਰ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਬਣਾਓ।
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਯੁਪਚਾਰਕਃ 4.83.
ਫਿਰ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ, ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਦੇ ਸੇਵਕ ਵਾਂਗ,
ਤਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਹਾਯੋਗਂ ਦੇਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ,
ਊਰੁਯੁਗ੍ਮਂ ਨृਸਿਂਹਾਯ ਉਰਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣੇ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੈਰ ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ, ਛਾਤੀ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਵਾਲੇ ਨੂੰ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਾਯੇਤਿ ਬਾਹੁ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਸ਼ਿਰਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਬਾਂਹਾਂ ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਸਿਰ,
ਗਮ੍ਭੀਰਾਯੇਤਿ ਚ ਗਦਾਮਭਯਂ ਸ਼ਾਂਤਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਗੰਭੀਰਤਾ ਲਈ ਗਦਾ, ਨਿਡਰਤਾ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਰੂਪ ਨੂੰ।
ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਰ ਘੜੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ੍ਤਿਲਪਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਗਿਤਾਨ੍ਰਤ੍ਨਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਚਾਰ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਿਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਰਤਨ ਲਗੇ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸਂਪੀਠਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਵृਤਮ੍ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤੋਯਭृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਆਸਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਧ 'ਚ ਪਾਣੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਤਿਲੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।