ਯਥੈਤਦ੍ਵਦਤਾਰ੍ਤੇਨ ਭਵਤਾ ਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਇਆ ਹੈ—
ਪਾਪਮਤ੍ਰ ਕृਤਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਭਦ੍ਰ ਤਾਪਾਯ ਜਾਯਤੇ 4.82.
ਇਥੇ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਹੇ ਚੰਗੇ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੀਰਭਦ੍ਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਯਯਾਵਿਤ੍ਥਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਸੀਰਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਪਵਾਸਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤਸ੍ਤੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਰੇਣ ਪੁਣ੍ਯਾਯ ਯਤਿਤਵ੍ਯਂ ਨ ਪਾਤਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮੰਦ ਕਰਮ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰੁषੈਰ੍ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵਦ ਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਜਯਾ ਸਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ਸ੍ਤਾ ਨृਣਾਂ ਸੁਕृਤਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਜਯਾ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਮਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ
ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁਧੇ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸੀ ਨੂੰ ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਇਕਾਦਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਲੋਭਂ ਚ ਮਦਂ ਮੋਹਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ੪੮- ਏਵਂ ਭਾਵਿਤਚਿਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਹ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲਾਲਚ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਭੁਲੇਖਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੇ।
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪਤਾ ਨਿਸ਼ਿ 4.82.
ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਂਦੇ ਸਮੇਂ 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਮृਨ੍ਮਯਾਨ੍ਯਪਿ ਪਾਂਡਵ
ਪਾਂਡਵ, ਸੋਨੇ, ਤਾਂਬੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵੀ—
ਆषਾਢਾਦਿਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਤੁ ਪਾਰਯੇਚ੍ਚ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਦਿषੁ ਮਾਸੇषੁ ਮਾਘਾਂਤੇषੁ ਤਥਾ ਤਿਲਾਨ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮਾਘ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤਿਲ ਵੀ—
ਨਾਮਤ੍ਰਯਮਸ਼ੇषੇਣ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਦਿਨਦ੍ਵਯਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਕृਤਪੂਜਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍
ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੋ ਦਿਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਨਾਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗੋ।
ਵਿष੍ਣੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਤੀ ਪ੍ਰਸੋਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਪੁਣ੍ਯਂ ਜਯਮੇਤਿ ਵਿष੍ਣੋ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸੁਦੇਵਰ੍ਦ੍ਧਿਮੁਪੈਤੁ ਪੁਣ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇ। ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਵਧੇ।
ਵਿष੍ਣੋ ਪੁਣ੍ਯੋਦ੍ਭਵੋ ਮੇਸ੍ਤੁ ਵਾਸੁਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਵੇ।
ਅਨੇਕ ਜਨ੍ਮਜਨਿਤਂ ਬਾਲ੍ਯਯੌਵਨਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕੇ
ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ, ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿਚ ਜੋ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਆਕਾਸ਼ਾਦਿषੁ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦੌ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਦੌ ਮਹਦਾਦਿषੁ
ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ,
ਯਥੈਕ ਏਵ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ 4.82.
ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਹੀ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਤੁ ਸੁਕृਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਮਾਨੁਦਿਵਸਞ੍ਜਯਃ
ਮੇਰੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਲਿਆਵੇ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਤ੍ਕਥਿਤਂ ਤਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਣਾਂਤੇ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਣਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਨृਪ
ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਕਾਂਚਨੀਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਾਂ ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਬੱਝਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭੋਜਨੇ ਚਾਨਿਵਾਰਿਤਮ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨਰਕਂ ਪਾਰ੍ਥ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ; ਪ੍ਰਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਨਾਗ੍ਨਯੋ ਨ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨ ਚ ਲੋਹਮੁਖਾਃ ਖਗਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਅੱਗਾਂ ਹਨ, ਨਾ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਨਾ ਲੋਹੇ ਵਾਲੀ ਚੋਚ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਹਨ।
ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਘਸਂਚਯਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣ ਹਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ — ਇਹ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ,