ਨ ਜੁਹੋਤ੍ਯੁਦਿਤੇ ਕਾਲੇ ਨ ਦਦਾਤ੍ਯਤਿਤृष੍ਣਯਾ
ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਵਧੀਕ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਚ ਹਾਨਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ 4.82.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕਾਲੇਨਾਗਚ੍ਛਤਾਸੋऽਥ ਮृਤੋ ਵਿਂਧ੍ਯਾਟਵੀਤਟੇ
ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਉਹ ਵਿਂਧਿਆ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਭਾਗੋ ਦਿਵ੍ਯਯਾਨਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯਾਸ਼ੁਭਿਰ੍ਦ੍ਦੀਪ੍ਤੈਰ੍ਦਹਂਤਮਤਿਦਾਰੁਣੈਃ
ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਇਲਾਹੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ ਸੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਤੀਖੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਵਾਲੁਕਾਮਧ੍ਯੇ ਤृषਾਰ੍ਤਂ ਚਾਤਿਪੀਡਿਤਮ੍ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਜਿਹ੍ਵਮਂਗੇषੁ ਵਿਸ੍ਫੋਟੈਃ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਤਪਦੀ ਰੇਤ ਵਿਚ ਪਿਆ ਸੀ, ਪਿਆਸ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਸਰੀਰ ਸਾਰਾ ਛਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਾਯਾਸਖੇਦੇਨ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਪੀਡਿਤੋਦਰਮ੍
ਉਹ ਥੱਕਾਵਟ ਤੇ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ ਬੇਹਾਲ ਸੀ, ਸਾਹ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਪੇਟ ਵੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਥਾਦृਸ਼ਮਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਰ੍ਦਭੇਯੋ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗਰਦਭ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖਿਆ।
ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁष੍ਠਾਨਜਂ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਉਸਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਉਪਰ੍ਯਰ੍ਕਕਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ੍ਤृषਾਵਾਤਨਿਪੀਡਿਤਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਤੀਖੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਤੇ ਪਿਆਸ ਦੀ ਹਵਾ ਨੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾਣਕੈਰ੍ਘੋਰੈਰਵਿषਹ੍ਯੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਸਹਿਣਯੋਗ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਪੀਤਸ੍ਯ ਸਵੇਦਨਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦਰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਧੀਸ੍ਤੇਨ ਦਹ੍ਯਾਮਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ ।। 4.82.
ਅਸਥਿਰ ਤੇ ਸਥਿਰ ਸੋਚਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਪਰਂ ਤ੍ਵਿਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਿਦਂ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਵਰ੍षਾਦਿਭਵਂ ਲੋਭਾਤ੍ਸੋਢਂ ਮਯਾऽਸ਼ੁਭਮ੍
ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਠੰਢ, ਗਰਮੀ, ਮੀਂਹ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬੁਰਾਈ ਸਹਿ ਲਈ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁਪ੍ਯਾਣਾਮਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਪਿਤਾ ਹਿ ਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ—
ਪੁਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰੇषੁ ਮਮਤ੍ਵਾਹृਤਚੇਤਸਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਜਮੀਨ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਿਹਾ—
ਮृਤੇ ਮਯਿ ਧਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਯਾਯੋਪਾਰ੍ਜਿਤੇ ਸਦਾ
ਜਦ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਨ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਸੀ—
ਨ ਮਯਾ ਪੂਜਿਤਾ ਗੇਹਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਘਰੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਨ੍ਮੇ ਨ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਕੁਟੁਂਬਂ ਪੋषਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ—
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਨੋ ਕृਤਮ੍
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ, ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਕਰਮ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ।
ਦਾਰਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਮਯਾ ਭृਤਾਃ
ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ।
ਦਾਰਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭृਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਯਾ ਨ੍ਯਾਯਾਰ੍ਥਸਂਚਯਃ 4.82.
ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮੈਂ ਧਨ ਸੱਚੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤਪਾਪਂ ਮਯਾ ਭੁਕ੍ਤਮਨ੍ਯੈਸ੍ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਂਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਲਏ।
ਯਨ੍ਮਮਤ੍ਵਾਭਿਭੂਤੇਨ ਮਯਾ ਪਾਪਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਮੈਂ ਲਗਾਵ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਕਮਾਇਆ—
ਅਂਤਰ੍ਦੁਃਖੇਨ ਦਗ੍ਧੋऽਹਂ ਬਹਿਰ੍ਦਹ੍ਯਾਮਿ ਭਾਵਯਨ੍
ਅੰਦਰੋਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬਾਹਰੋਂ ਵੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਜਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕੁਰੁ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਧਾਰਂ ਪਸ਼੍ਯਸ੍ਯਮृਤਸਾਗਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਪਾਪਮੇਤਾਵਤ੍ਸੁਵृਤ੍ਤਂ ਚਾਸ੍ਤਿ ਤੇ ਪਰਮ੍
ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਹੁਣ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਤੇ ਦਸ਼ਮੇ ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਚ੍ਯੁਤਾਰਾਧਨੇਚ੍ਛਯਾ ਨ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪਾਪਮਤ੍ਯਨ੍ਤਦੁਰ੍ਜਯਮ੍
ਦਸਵੇਂ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਅਚਲ ਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪੈਰਹੋਭਿਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਣਮਾਮਪਾਤ੍ਰੇ ਯਥਾ ਜਲਮ੍
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ, ਪਾਪ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੱਚੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ।
ਨਾਸ਼ਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਕੁਰੁਤੇ ਜਯਂ ਸੁਕृਤਕਰ੍ਮਣਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।