ਹਰਿਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚੈਵਾਗ੍ਨੌ ਘृਤਹੋਮਕृਤਕ੍ਰਿਯਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲਸਂਸ੍ਥਾਂ ਵਸੁਧਾਂ ਯਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਮਨੋਰਥਾ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦਿਵਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਕਲਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਦਮੀ ਸਵਰਗ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨੋਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਰਥਾਨਭਿਨਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੋਹਰਾਨ੍ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਹਵਿष੍ਯਂ ਪਾਂਡੁਨਨ੍ਦਨ
ਨਵੇਂ ਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦੇ ਮਨੋਰਥ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਹਵਿਸ਼ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਚੈਤ੍ਰੇ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਚ ਸਤ੍ਤਮ
ਫਾਲਗੁਣ, ਚੈਤ, ਵੈਸਾਖ ਤੇ ਜੇਠ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ—
ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰੋ ਮਾਸਾ ਨ੍ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭੋਜਨਮ੍ 4.80.੧
ਹਵਿਸ਼ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨੈਵੇਦਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪ ਵੀ ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤੀਪੁष੍ਪਾਣਿ ਧੂਪਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਤਃ ਸਾਰ੍ਜਰਸੋ ਨृਪ
ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਦਰਖਤ ਦੀ ਵਧੀਆ ਲੱਕੜ ਦੀ ਲਾਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੇ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਂ ਤਦੇਵ ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਚ੍ਛੇषਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦਾਚਰੇਤ੍
ਉਹੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਆਪ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਂਧਿਸ਼੍ਚੇਚ੍ਛਯਾ ਧੂਪਂ ਪੂਜਾ ਭृਂਗਾਰਕੇਨ ਚ
ਜੇ ਧੂਪ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਮੇਂ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਭ੍ਰਿੰਗਾਰਾ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਤਥਾ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਪਾਰਣਾਂਤੇ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸ੍ਨਾਪਿਤਃ ਪੂਜਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਉਪਵਾਸ ਮੁਕਣ ਤੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਂਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਿष੍ਟਾਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾਃ ਕੁਂਭਾਃ ਸਾਨ੍ਨਜਲਾਕ੍ਸ਼ਤਾਃ
ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਪਾਣੀ ਤੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜੇ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏषਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਹਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਫਲਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍ 4.80.
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਣ ਵਾਲੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਇਸਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰਯਤ੍ਯਖਿਲਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਤਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯੈਤਾਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਲਬ੍ਧਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਉਪਵਾਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਸਨ।
ਧੌਮ੍ਯੇਨਾਧ੍ਯਯਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਭਿਮਤਂ ਫਲਮ੍
ਧੌਮਯ ਨੇ ਪਾਠ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਵ੍ਰਤਮੇਤਦੁਪੋषਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍
ਉਹ ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਗਮਂ ਪ੍ਰਵਸਨੈਰੁਪੋष੍ਯੈਤਾਮਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਪਰਦੇਸੀ ਵੀ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਪੁਤ੍ਰੋ ਨਾਧਨੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਵਿਯੋਗੀ ਨ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ
ਕੋਈ ਪੁੱਤਰਹੀਣ, ਗਰੀਬ, ਵੱਡਾ, ਵਿਛੋੜਿਆ ਜਾਂ ਗੁਣਹੀਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ
ਇਹ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਨॄਣਾਂ ਧਨਿਨਾਂ ਲਘੁਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਇਥੇ ਭਲੇ, ਦੌਲਤਮੰਦ ਤੇ ਹਲਕੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ
ਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮੁਪਵਸਨ੍ਤਿ ਮਨੋਰਥਾਖ੍ਯਾਂ ਨੈਵਾਰ੍ਚਯਂਤਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮਾਦਿਦੇਵਮ੍ 4.80.
ਜੋ ਮਨੋਰਥ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਤੇ ਪਰਮਪੁਰਖ ਆਦਿਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਮਨੋਰਥਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਮਨੋਰਥ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅੱਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਉਲ੍ਕਾਨਵਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਮਾਯਾਤਿ ਯੇਨ ਤਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਪਰਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ?