ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਰਾਧਿਪ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਖਂਡਿਭਿਰ੍ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥੈਰਾਲਾਪਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕੁਮਤ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਗੋਦੋਹਤਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਣੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਵਾਖਿਲਾਨ੍ਮਾਸਾਨੁਪੋष੍ਯ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਿਤੇ ਚ ਪੁਨਰ੍ਵषੇ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਪਦ੍ਮਯਾ ਸਹ
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਦਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪੁਨਰ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹ੍ਨਿ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ 4.78.
ਉਸ ਦਿਨ ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਫਿਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗਂ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਂ ਗੋਸ਼ਤੈਰ੍ਵृषਭਂ ਵਰਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਲਾ ਵੱਛਾ ਤੇ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਖਿਲਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵ੍ਰਤਮੇਤਦੁਪੋषਿਤਃ
ਜੇ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮੇਤਾਂ ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਹ ਗੋਵਿੰਦ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣ ਨਾਲ,
ਗੋਵਿਨ੍ਦਮਰ੍ਚਯਤਿ ਗੋਰਸਭੋਜਨਸ੍ਤੁ ਗਾ ਵੈ ਵਿਨੋਦਯਤਿ ਤਦ੍ਵਦ੍ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਸ਼੍ਚ
ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਗੋਵਿਨ੍ਦਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਗੋਵਿੰਦ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਅਠੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਖਣ੍ਡਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਦਾਨਧਰ੍ਮੇ ਕृਤਂ ਯਸ੍ਯ ਵਿਪਾਕਂ ਵਦ ਯਾਦृਸ਼ਃ
ਅਖੰਡ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਵੈਕਲ੍ਯਾਤ੍ਫਲਵੈਕਲ੍ਯਂ ਯਾਦृਸ਼ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਜੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਘਾਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ।
ਉਪਵਾਸਾਨ੍ਵਿਨਾ ਖਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਤ੍ਯੇਵ ਤਾਞ੍ਛृਣੁ
ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਰੂਪਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵ੍ਰਤਵੈਕਲ੍ਯਦੋषਤਃ
ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਰੂਪ ਜਾਂ ਘੱਟ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸੀ ਨਰਃ ਪਤ੍ਨੀਂ ਨਾਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਥਾ ਪਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਰਦ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਔਰਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੂੰ ਪਤੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਦਾਤਾਰਸ੍ਤਥਾਨ੍ਨੇ ਸਤ੍ਯਨਗ੍ਨਯਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਖਾਣਾ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਰ੍ਹੀਨਾ ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚਾਤਿਰੂਪਿਣਃ
ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਕਪੜੇ, ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਗਹਿਣੇ ਨਹੀਂ ਵੀ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਰਤਵੈਕਲ੍ਯਾਤ੍ਫਲ ਵੈਕਲ੍ਯਮਾਗਤਾਃ ਉਪਵਾਸੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵੈਕਲ੍ਯਾਦ੍ਵਿਕਲਂ ਫਲਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੇ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਧੂਰਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਪਵਾਸ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਧੂਰੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤਤ੍ਰ ਵਦ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਯੇਨ ਜਾਯਤੇ
ਉਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰੋਪ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਵੈਕਲ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਗਦਤੋ ਮਮ ਕृਤੋਪਵਾਸੋ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜਦੋਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਅਧੂਰੇਪਨ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਾਰਾਯਣਂ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਤਥਾ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਜਲਸ੍ਨਾਤੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਇਦਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਨਿ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮਯਾ ਖਣ੍ਡਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ—
ਯਥਾਖਂਡਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਅਖੰਡ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਹੈਂ—
ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਪਿ ਮਾਸੈਸ੍ਤੁ ਪਾਰਣਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਨਾ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਚ ਮਾਸੇषੁ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣ੍ਯਂ ਤੁ ਪਾਰਣਮ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਨ ਦਾ ਫਲ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣਾਦਿषੁ ਮਾਸੇषੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਂਤੇषੁ ਪਾਰਣਮ੍
ਸਾਵਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਤੱਕ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰੌਪ੍ਯਂ ਤਾਮ੍ਰਂ ਚ ਮृਨ੍ਮਯਂ ਪਾਤ੍ਰਮਿष੍ਯਤੇ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਂਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।