ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੂਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਸਮਾਗਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਸੰਧਿਆ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੇਦਾਰਕੁਣ੍ਡੇ ਤੇ ਮਨਸਾ ਪੂਜਯਞ੍ਛਿਵਮ੍
ਕੇਦਾਰ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮਾਧਿਨਿष੍ਠਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਵ੍ਯਤੀਤਯਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਉਥੇ ਬਿਤਾ ਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਭੂਪਤਿਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਵਿਕਰਮਾਦਿਤਿਆ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤੁ ਮੁਨਯਃ ਸੂਤਂ ਗਤ੍ਵਾऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਿਦਮ੍
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਸੂਤਾ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਵਾਜਿਮੇਧਂ ਚ ਨृਪਤੇਃ ਕਾਰਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਰਾਜੇ ਲਈ ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੀਏ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੂਤਸ੍ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚ ਪੁਨਰਾਗਮਤ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਕਪਿਲਸ੍ਥਾਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧਨਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਫਿਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੇਤੁਬੰਧਨ।
ਹਯੋ ਜਗਾਮ ਤਰਸਾ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਂ ਨਦੀਂ ਗਤਃ
ਘੋੜਾ ਤੁਰਕੇ ਉਥੇ ਗਿਆ ਤੇ ਛਿਪਰਾ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਨृਪਯਜ੍ਞੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਯਜ੍ਞਾਂਤੇ ਵਿਵਿਧਂ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈਤਾਲਸਂਯੁਤਃ 3.2.23.੧
ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਵੈਤਾਲਾ ਦੇ ਨਾਲ—
ਭੋਭੋ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭਯਂਕਰੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਕਲਿਯੁਗ ਆਵੇਗਾ—
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਧਾਮਯਂ ਤੋਯਂ ਚਂਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਪੁਨਃ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਫਿਰ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਦਮृਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਮੁਪਾਗਤਃ
ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜਯਨ੍ਤੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਯੰਤੋ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਜਯਨ੍ਤੋ ਭਰ੍ਤृਹਰਯੇ ਲਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਵਰ੍ਣਯਨ੍
ਜਯੰਤੋ ਨੇ ਭਰਤਰੀਹਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ।
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯ ਏਵਾਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੇ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਸ਼ੌਨਕਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ऋषਯੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੂਪਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ,
ਤੇਭ੍ਯਃ ਸੂਤਃ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਵੈ ਪੁਨਃ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਹृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਤ ਨੇ ਮੁੜ ਪੁਰਾਣੇ ਸੁਣਾਏ; ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਂ ਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਖਣ੍ਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਰਵ, ਚਤੁਰਯੁਗ ਖੰਡ, ਕਲਿਯੁਗ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇਕੱਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਿਨਯੇਨੈਵ ਸੂਤਂ ਪੌਰਾਣਿਕਂ ਖਲੁ
ਉਹ ਲੋਕ ਸੂਤ ਪੁਰਾਣਿਕ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਚਤੁਰਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਹੋ।
ਵਿਨਾਯਾਸੇਨ ਵੈ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਰ੍ਮਾਨਵਾਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪਾ ਲੈਣ।
ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਾਣਹੇਤੁਂ ਰਿਪੌ ਧੂਮ੍ਰਕੇਤੁਂ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਦੇਵਮ੍
ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਮਨ ਧੂਮਰਕੇਤੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਸਕਰੁਣਂ ਸੀਤਾਨ੍ਵਿਤਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਵੈਦੇਹੀਮੁਖਪਦ੍ਮਲੁਬ੍ਧਮਧੁਪਂ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਸਂਹਾਰਕਮ੍
ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ, ਦਇਆਲੂ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਮੁਖ-ਕਮਲ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭੌਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੌਲਸਤਿਆ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਲਿਕਲੁषਵਿਨਾਸ਼ਂ ਕਾਮਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਸੁਰਵਰਮੁਖਭਾਸਂ ਭੂਸੁਰੇਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ।
ਏਕਦਾ ਨਾਰਦੋ ਯੋਗੀ ਪਰਾਨੁਗ੍ਰਹਵਾਂਚ੍ਛਯਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਨਾਰਦ ਯੋਗੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਨਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨਾਕ੍ਲੇਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਦੇਖਿਆ।
ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਚੈਤੇषਾਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਪੱਕਾ ਖਤਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ 3.2.24.
ਉਥੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ, ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।