ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਵਾਣਿਜ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:
ਸ਼ਾਕਲੇ ਨਗਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਅਹਮਾਸਂ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਕਲ ਨਗਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਸੀ।
ਧਨਲੋਭਾਨ੍ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕਦਾਚਿਚ੍ਚ ਪ੍ਰਮਾਦਿਨਾ
ਉਥੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਵੇਸ਼ੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸੀਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਮਮ
ਮੇਰੇ ਪੜੋਸ ਵਿਚ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੋषਾਂ ਨਾਮ ਨਦੀਂ ਯਯੌ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੋਸ਼ਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਸੋਮਸੁਤਾ ਤੋषਾ ਚੈਵਾਰ੍ਕਨਂਦਿਨੀ 4.75.
ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਜੋ ਸੋਮ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੋਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਤਿਵੇਸ਼੍ਯਃ ਸ ਚ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪੜੋਸੀ ਸੀ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾਤੋषਯੋਸ਼੍ਚ ਵਾਰਿਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ਨਵੈਰ੍ਦृਢੈਃ
ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਤੇ ਤੋਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਤਾਜ਼ਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਨਾਜ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਨਾਲ,
ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧਰੇਃ
ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ,
ਏਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ ਅਸ੍ਯਾਮਟਵ੍ਯਾਂ ਘੋਰਾਯਾਂ ਯਥਾ ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾਨਘ
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਾਰਿਣਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਪਾਪਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਇਥੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹਰਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਦੇਸ਼ੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸੁਦਾਰੁਣੇ
ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਅਖੰਡ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਵਾਨ ਹਨ।
ਮਯਾ ਵਿਹੀਨਾਃ ਕਿਂ ਤ੍ਵੇਤੇ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣੇ
ਪਰ ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਵੰਞੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੋ।
ਅਸ੍ਤੁ ਕਕ੍ਸ਼ਾਗਤਾ ਚੈਵ ਤਵ ਸਂਪੁਟਿਕਾ ਸ਼ੁਭਾ 4.75.
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਚੰਗੀ ਛੋਟੀ ਪੇਟੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਝ ਹੀ ਰਹੇ।
ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਫਿਰ ਗਯਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸ੍ਰਾਧ ਕਰ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਭਾषਮਾਣੋऽਸੌ ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਕਰਦਾ, ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਪ੍ਰੇਤਨਾਥੇ ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਸ ਵਣਿਕ੍ਪੁਮਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਧਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਵਕੇ ਗृਹੇ ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਉੱਥੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਯਸ੍ਯਯਸ੍ਯ ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ ਕਰੋਤਿ ਦਿਨੇ ਵਣਿਕ੍
ਜਿਸ-ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਸੀ—
ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤਵਾਨਘ
ਉਹ ਆਖਦਾ, 'ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ—'
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਨਲੋਭਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਸਤ੍ਕृਤਿਂ ਵਣਿਕ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ—
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੋਗੇ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸ੍ਰਾਵਣ ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮਹਾਨਦੀਸਂਗਮੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍षਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹਰ ਸਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮਾਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ—
ਅਵਾਪ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਚਾਤ੍ਰ ਮਾਨਵੈਃ ਸ਼ੀਤਲਾਮਲਪਾਨੀਯਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯੋ ਮਨੋਹਰਾਃ ।। 4.75.
ਉਹ ਉਹੋ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਠੰਢਾ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਹਨ।
ਤਂ ਦੇਸ਼ਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਣਿਙ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸੁਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਭੂषਿਤਾਂਗਃ
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਪਾਰੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਂ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਸ੍ਰਾਵਣ ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਪਚੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਵਿਜਯਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਃ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਵਿਜੈ ਸ੍ਰਾਵਣ ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ—ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਾਰਾ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਯਦਾ ਸਾ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਸ੍ਰਾਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—