ਕृਤਾਤਿਥ੍ਯੋ ਯਥਾਲਾਭਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
'ਜਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਲੈ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵੀਂ।'
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਤਸ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਮਾਗਤਃ ਦਧ੍ਯੋਦਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਦੁਪਹਿਰ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਨਾਲ ਦਹੀਂ-ਚੌਲ ਤੇ ਵਰਧਮਾਨ ਵੀ ਸੀ।
ਆਗਤੇ ਕਰਕੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਦਾਦਤਿਥਯੇ ਤਦਾ ਵਿਤृष੍ਣੋ ਵਿਜ੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਕਟੋਰਾ ਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਫੌਰਨ ਹੀ ਉਸਦੀ ਪਿਆਸ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੇਤਸਂਘਸ੍ਯ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਯ ਵੈ ਦਦੌ
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਹ ਭੋਜਨ ਭੁੱਖੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤਿਥਿਂ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸਨੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਭੂਤ ਲੋਕ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤਵਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਪਾਨੀਯਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਯੌ 4.75.
ਜਦ ਉਹ ਖਾ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਂ ਖਾਣਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੋਵੇਂ ਮੁੱਕ ਗਏ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਰਮਂ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
'ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸ੍ਤੋਕੇਨ ਚ ਤਥਾਨ੍ਨੇਨ ਬਿਭਰ੍षਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਪृਥਕ੍
'ਇੰਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇੰਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੀਝਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।'
ਅਪਰਂ ਚ ਕਥਂ ਚੇਹ ਮਮ ਪਾਪਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਃ ਤृਪ੍ਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਕਥਂ ਗ੍ਰਾਸਮਾਤ੍ਰੇਣ ਚ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤ
ਤੇ ਹੋਰ ਦੱਸੋ, ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਘਟ ਗਏ ਹਨ? ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਗੱਲੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਭਲੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ?
ਕਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾਂ ਸੁਘੋਰਾਯਾਮਟਵ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕृਤਾਲਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹੋ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਵਾਣਿਜ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:
ਸ਼ਾਕਲੇ ਨਗਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਅਹਮਾਸਂ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਕਲ ਨਗਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਸੀ।
ਧਨਲੋਭਾਨ੍ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕਦਾਚਿਚ੍ਚ ਪ੍ਰਮਾਦਿਨਾ
ਉਥੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਵੇਸ਼ੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸੀਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਮਮ
ਮੇਰੇ ਪੜੋਸ ਵਿਚ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੋषਾਂ ਨਾਮ ਨਦੀਂ ਯਯੌ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੋਸ਼ਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਸੋਮਸੁਤਾ ਤੋषਾ ਚੈਵਾਰ੍ਕਨਂਦਿਨੀ 4.75.
ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਜੋ ਸੋਮ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੋਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਤਿਵੇਸ਼੍ਯਃ ਸ ਚ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪੜੋਸੀ ਸੀ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾਤੋषਯੋਸ਼੍ਚ ਵਾਰਿਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ਨਵੈਰ੍ਦृਢੈਃ
ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਤੇ ਤੋਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਤਾਜ਼ਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਨਾਜ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਨਾਲ,
ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧਰੇਃ
ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ,
ਏਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ ਅਸ੍ਯਾਮਟਵ੍ਯਾਂ ਘੋਰਾਯਾਂ ਯਥਾ ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾਨਘ
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਾਰਿਣਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਪਾਪਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਇਥੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹਰਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਦੇਸ਼ੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸੁਦਾਰੁਣੇ
ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਅਖੰਡ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਵਾਨ ਹਨ।
ਮਯਾ ਵਿਹੀਨਾਃ ਕਿਂ ਤ੍ਵੇਤੇ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣੇ
ਪਰ ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਵੰਞੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੋ।
ਅਸ੍ਤੁ ਕਕ੍ਸ਼ਾਗਤਾ ਚੈਵ ਤਵ ਸਂਪੁਟਿਕਾ ਸ਼ੁਭਾ 4.75.
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਚੰਗੀ ਛੋਟੀ ਪੇਟੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਝ ਹੀ ਰਹੇ।
ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਫਿਰ ਗਯਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸ੍ਰਾਧ ਕਰ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਭਾषਮਾਣੋऽਸੌ ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਕਰਦਾ, ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਪ੍ਰੇਤਨਾਥੇ ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਸ ਵਣਿਕ੍ਪੁਮਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਧਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਵਕੇ ਗृਹੇ ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਉੱਥੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।