ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਥਾਵਿਧੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੈਵਵਸ਼ਾਦ੍ਵਣਿਕ੍
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ਨੂੰ ਭਾਗ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣਾ ਪਇਆ।
ਪਿਸ਼ਾਚਾਨ੍ਮਲਿਨਾਂਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮਾਂਸਾਨ੍ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍
ਉਹਨੇ ਉਥੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਗੰਦਲੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਾਸ ਰਹਿਤ ਭੂਤ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਲੱਗੇ।
ਬਭ੍ਰਾਮੋਦ੍ਭ੍ਰਾਂਤਹृਦਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृषਾਭ੍ਰਮਕਰ੍षਿਤਃ
ਉਹ ਵਣਜਾਰਾ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਨ ਵਿਚ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਉਥੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਥ ਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸੌ ਤृष੍ਣਾਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਹੋਰ ਭੂਤ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਕਂਧਸਮਾਰੂਢਮੇਕਂ ਪ੍ਰੇਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਭੂਤ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਭੂਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਤਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਸ੍ਰੁਤੁਸ਼ਬ੍ਦਪੁਰਃਸਰਮ੍ 4.75.
ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਭੂਤ ਆਹਿਸਤਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਟਪਕਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਵਣਿਕ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਭੂਤ ਨੇ ਵਣਜਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤਮੁਵਾਚ ਵਣਿਗ੍ਧੀਮਾਨ੍ਸਾਰ੍ਥਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਯ ਚੈਵ ਮੇ
ਸਿਆਣਾ ਵਣਜਾਰਾ ਉਸਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਕਾਫਲਾ ਖੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤृष੍ਣਾ ਮਾਂ ਬਾਧਤੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਦੁਨੋਤਿ ਭृਸ਼ਂ ਤਥਾ ਅਤ੍ਰੋਪਾਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜੀਵੇਯਂ ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍
'ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਭੁੱਖ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੰਦ ਰਹਿ ਸਕਾਂ।'
ਪੁਂਨਾਗਮਿਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮੁਹੂਰ੍ਤਕਮ੍
'ਇਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉਡੀਕ ਕਰ।'
ਕृਤਾਤਿਥ੍ਯੋ ਯਥਾਲਾਭਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
'ਜਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਲੈ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵੀਂ।'
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਤਸ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਮਾਗਤਃ ਦਧ੍ਯੋਦਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਦੁਪਹਿਰ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਨਾਲ ਦਹੀਂ-ਚੌਲ ਤੇ ਵਰਧਮਾਨ ਵੀ ਸੀ।
ਆਗਤੇ ਕਰਕੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਦਾਦਤਿਥਯੇ ਤਦਾ ਵਿਤृष੍ਣੋ ਵਿਜ੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਕਟੋਰਾ ਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਫੌਰਨ ਹੀ ਉਸਦੀ ਪਿਆਸ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੇਤਸਂਘਸ੍ਯ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਯ ਵੈ ਦਦੌ
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਹ ਭੋਜਨ ਭੁੱਖੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤਿਥਿਂ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸਨੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਭੂਤ ਲੋਕ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤਵਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਪਾਨੀਯਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਯੌ 4.75.
ਜਦ ਉਹ ਖਾ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਂ ਖਾਣਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੋਵੇਂ ਮੁੱਕ ਗਏ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਰਮਂ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
'ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸ੍ਤੋਕੇਨ ਚ ਤਥਾਨ੍ਨੇਨ ਬਿਭਰ੍षਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਪृਥਕ੍
'ਇੰਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇੰਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੀਝਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।'
ਅਪਰਂ ਚ ਕਥਂ ਚੇਹ ਮਮ ਪਾਪਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਃ ਤृਪ੍ਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਕਥਂ ਗ੍ਰਾਸਮਾਤ੍ਰੇਣ ਚ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤ
ਤੇ ਹੋਰ ਦੱਸੋ, ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਘਟ ਗਏ ਹਨ? ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਗੱਲੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਭਲੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ?
ਕਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾਂ ਸੁਘੋਰਾਯਾਮਟਵ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕृਤਾਲਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹੋ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਵਾਣਿਜ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:
ਸ਼ਾਕਲੇ ਨਗਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਅਹਮਾਸਂ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਕਲ ਨਗਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਸੀ।
ਧਨਲੋਭਾਨ੍ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕਦਾਚਿਚ੍ਚ ਪ੍ਰਮਾਦਿਨਾ
ਉਥੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਵੇਸ਼ੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸੀਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਮਮ
ਮੇਰੇ ਪੜੋਸ ਵਿਚ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੋषਾਂ ਨਾਮ ਨਦੀਂ ਯਯੌ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੋਸ਼ਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾ ਸੋਮਸੁਤਾ ਤੋषਾ ਚੈਵਾਰ੍ਕਨਂਦਿਨੀ 4.75.
ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਜੋ ਸੋਮ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੋਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਤਿਵੇਸ਼੍ਯਃ ਸ ਚ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪੜੋਸੀ ਸੀ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਭਾਗਾਤੋषਯੋਸ਼੍ਚ ਵਾਰਿਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ਨਵੈਰ੍ਦृਢੈਃ
ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ ਤੇ ਤੋਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਤਾਜ਼ਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਨਾਜ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਨਾਲ,
ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧਰੇਃ
ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ,
ਏਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ ਅਸ੍ਯਾਮਟਵ੍ਯਾਂ ਘੋਰਾਯਾਂ ਯਥਾ ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾਨਘ
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।