ਵੇਦ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰੇ ਭਾਗੇ ਗ੍ਰਹਪੀਠਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਵੇਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਬੈਠਕ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਤ੍ਨਤਃ ੩੮ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਤਥੋਦੀਚ੍ਯਾਂ ਬਲਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਫਲਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਫਲ ਤੇ ਅਣਜ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿਓ।
ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਸ਼ੁਭੈਰ੍ਗਂਧੈਰ੍ਦ੍ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰਤਂਦ੍ਰਿਤਃ 4.74.
ਸ਼ੁਭ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਚੋਖੀ ਲਗਨ ਨਾਲ।
ਯਜਮਾਨੋऽਪਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਂਮੁਖਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਯਜਮਾਨ ਵੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਭੁਵਨੇ ਸ਼੍ਵਰ
“ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ।”
ਤਤੋਦਕਸ੍ਯ ਧਾਰਾਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗषੁ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਹਰ ਅੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯੁਸ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਹਵਨ ਕਰਨ।
ਵਾਦਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਖਗੇਯ ਸ੍ਵਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵੱਜਦੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਵੇ,
ਮਂਗਲੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਨ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼ੁਭ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਵਂਸ਼ਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਰਃ
ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਰਾ ਹਰਿਵੰਸ਼ ਆਦਿਕ ਪਾਠ ਕਰੇ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਕੁਸ਼ਲਾਃ ਕੇਚਿਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਯੁਰਤਂਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਵਿਅਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਜਾਣ।
ਯਜਮਾਨੋ ਨਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਯਜਮਾਨ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।
ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵੈष੍ਣਵੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਯੁਰ੍ਮਹੀਪਤੇ 4.74.
ਉਹ ਰਾਤ ਪੂਰੀ, ਰਾਜਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਣ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣਾਜ੍ਯੇਨ ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਭ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸਰਸਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਨਦੀ ਜਾਂ ਝੀਲ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰਿਧਾਯ ਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਡਿੱਠ ਰਹਿ ਕੇ,
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਃ ਸਨੈਵੇਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁ ਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਹੋਤਾਰੋ ਯਜ੍ਞਕਲ੍ਪਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਪੂਜਨੀਯੋऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨਾਪਿ ਭਾਰਤ
ਇਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਚਾਰਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੇ ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਤੇषਾਮਨ੍ਨਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਤੇ ਸੋਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵੇ।
ਯਥਾਵਿਭਵਸਾਰੇਣ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਂਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਹਾਲਾਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਿੱਛੋਂ ਆਪ ਖਾਵੇ।
ਏਵਂ ਯਜ੍ਞੋ ਮਹਾਰਾਜਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤਸ੍ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ 4.74.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਜਪੇਯਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਯੇ ਯਜਂਤਿ ਸ਼ਤਂ ਸਮਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਵਾਜਪੇਯ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਗਾਂ ਨਾਲ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਦਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮृਤੋ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਂ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਯੁਗਾਨਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੀ ਬਾਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਜਦੋਂ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਚੀਰ੍ਣਂ ਸਗਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਵਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਗਰ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪृਥਿਵੀਪਾਲੈਃ ਪਾਲਿਤਾਸ਼ੇषਭੂਤਲੈਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।