ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਾਚਾਰਾਭਿਰਤਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਪਚੀਸ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਲਣ ਵਿਚ ਲਗਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤੇषੁ ਯੁਂਜੀਤ ਚਾਤੁਸ਼੍ਚਰਣਿਕਾਞ੍ਛੁਭਾਨ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਮੁਖਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਦੇਵਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਮਰਿਂਦਮ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੱਖੋ।
ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ 4.74.
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ।
ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸ੍ਤਂਭਦ੍ਵਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਕਾष੍ਠਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਦੋ ਲੱਕੜ ਦੇ ਥੰਮ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਕਰਕੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਂਗੁਲਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਛੱਤੀ ਅੰਗੁਲ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਚੌਕੋਣ।
ਆਰੋਪਯੇਦ੍ਧਟਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਉਸ ਤੇ ਇਕ ਘੜਾ ਰੱਖੋ; ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣੋ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦृਢਂ ਵ੍ਯਂਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਨੁਕਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਕੁਸ਼ਲਤ੍ਵਾਨੁਰੂਪੇਣ ਪਾਸ਼ੈਕਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮੇਵ ਵਾ
ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੱਸੀ ਲਈ ਇਕ ਛੇਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ।
ਹੋਮਾਰ੍ਥਂ ਕਲ੍ਪਯੇਚ੍ਚਾਪਿ ਪਾਲਾਸ਼੍ਯਃ ਸਮਿਧਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਯਜਨਾ ਲਈ, ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਲੱਕੜੀਆਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ।
ਵੇਦ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰੇ ਭਾਗੇ ਗ੍ਰਹਪੀਠਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਵੇਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਬੈਠਕ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਤ੍ਨਤਃ ੩੮ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਤਥੋਦੀਚ੍ਯਾਂ ਬਲਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਫਲਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਫਲ ਤੇ ਅਣਜ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿਓ।
ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਸ਼ੁਭੈਰ੍ਗਂਧੈਰ੍ਦ੍ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰਤਂਦ੍ਰਿਤਃ 4.74.
ਸ਼ੁਭ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਚੋਖੀ ਲਗਨ ਨਾਲ।
ਯਜਮਾਨੋऽਪਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਂਮੁਖਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਯਜਮਾਨ ਵੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਭੁਵਨੇ ਸ਼੍ਵਰ
“ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ।”
ਤਤੋਦਕਸ੍ਯ ਧਾਰਾਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗषੁ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਹਰ ਅੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯੁਸ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਹਵਨ ਕਰਨ।
ਵਾਦਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਖਗੇਯ ਸ੍ਵਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵੱਜਦੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਵੇ,
ਮਂਗਲੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਨ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼ੁਭ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਵਂਸ਼ਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਰਃ
ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਰਾ ਹਰਿਵੰਸ਼ ਆਦਿਕ ਪਾਠ ਕਰੇ।
ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਕੁਸ਼ਲਾਃ ਕੇਚਿਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਯੁਰਤਂਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਵਿਅਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਜਾਣ।
ਯਜਮਾਨੋ ਨਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਯਜਮਾਨ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।
ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵੈष੍ਣਵੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਯੁਰ੍ਮਹੀਪਤੇ 4.74.
ਉਹ ਰਾਤ ਪੂਰੀ, ਰਾਜਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਣ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣਾਜ੍ਯੇਨ ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਭ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸਰਸਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਨਦੀ ਜਾਂ ਝੀਲ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰਿਧਾਯ ਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਡਿੱਠ ਰਹਿ ਕੇ,
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਃ ਸਨੈਵੇਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁ ਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਹੋਤਾਰੋ ਯਜ੍ਞਕਲ੍ਪਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਪੂਜਨੀਯੋऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨਾਪਿ ਭਾਰਤ
ਇਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਚਾਰਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੇ ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।