ਦਾਰੁਣਂ ਨਰਕਂ ਯੋਗ੍ਯਮਨਯਾ ਜੀਵਹਿਂਸਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਹਿੰਸਾ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਬਂਧੋਸ਼੍ਚ ਮੋਹਨਃ
ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੋਹਨ—
ਪੁਰਾ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਜ੍ਞਤਤ੍ਪਰਾਃ 3.2.22.੧
ਪੁਰਾਣੇ ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਭਰਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਿਲਾਧਿਕਮਜਂ ਮਤ੍ਵਾ ਹਵ੍ਯੇ ਤੇ ਤੁ ਮਨੋ ਦਧੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਿਲ ਨੂੰ ਚਾਗ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਨ੍ਮਤਂ ਨਿष੍ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: 'ਤੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਕਿਸੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤृਯੋਨਿਰਮਾਵਸੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਮਾਵਸੁ ਨਾਮ ਦਾ ਪਿਤਰ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵਿਮਾਨਂ ਪਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮੁਨੀਨ੍ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪਾ ਲਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਲੀਲਾਧਰ ਉਦਾਰਧੀਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੀਲਾਧਰ ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਸੀ,
ਰਜੋਗੁਣਮਯੋ ਲੋਕਸ੍ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ ਰਜੋ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹਵ੍ਯੇਨ ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਦੇਵਾ ਨ ਮਾਂਸੇ ਰਕ੍ਤਸਂਭਵੈਃ
ਦੇਵਤੇ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਨਾ ਕਿ ਲਹੂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਮਾਸ ਨਾਲ।
ਫਲਾऽਦ੍ਯੈਃ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤੀਰ੍ਨृਪ ਨਗਰਂ ਦਾਹਯਾਮਾਸ ਨਰਨਾਰੀਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਕਰਵਾਈਆਂ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਮਰਦ-aur-auratਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਮਾਯਾਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ਼ਂਭੁਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਃ 3.2.22.
ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੁਦੱਤ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ,
ਤਦਾ ਲੀਲਾਧਰੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦਸ਼ਪੁਤ੍ਰੋਪਜੀਵਕਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੀਲਾਧਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਅਤੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਸੀ,
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਨृਪਤਿਰ੍ਮੋਹਨਾਨ੍ਤਿਕਮਾਯਯੌ
ਕਸ਼ਤ੍ਰਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਮੋਹਨਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਤਦਂਬਾਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਹਾਵੀਰਾਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਹੇ ਅੰਬਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤੀਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਸੱਤ ਸੌ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਣਵਾਸ੍ਤਨਯਾ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁਰੀਯਪੁਰੁषਪ੍ਰਿਯਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਣਵ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ,
ਯਸ੍ਯਾ ਦੇਹੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਦਂਬਾਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਚੀ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਭਾ ਗੀਰ੍ਵਾਣਸੈਨਿਕਾਃ ਲੋਕਪਾਲਪ੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਲੋਕਮਾਤਰ੍ਨਮੋਨਮਃ
ਤੂੰ ਸ਼ਚੀ, ਸਫਲਤਾ, ਮੌਤ, ਚਮਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ—ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤृष੍ਣਾ ਤृਪ੍ਤੀ ਰਤਿਰ੍ਨ੍ਨੀਤਿਰ੍ਹਿਂਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਰ੍ਮਤਿਰ੍ਗਤਿਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਰਤੀ, ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਹਿੰਸਾ, ਧੀਰਜ, ਸੋਚ ਤੇ ਚਲਣ,
ਇਤ੍ਯष੍ਟਕਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਿਂਹੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਅੱਠ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਕਸ਼ਤ੍ਰਸਿੰਘ ਰਾਜਾ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯ ਭਜ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਸਨਾਤਨੀਮ੍ 3.2.22.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ, ਤੂੰ ਸਦੀਵੀ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋਤ੍ਤਰੇਣ ਭੂਪਾਲ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸਂਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸਵਾਲ-ਜਵਾਬ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰਖਿਆ ਹੈ।
ਦਸ੍ਯੁਨष੍ਟਾਃ ਪੁਰੀਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਯੋ ਨृਪਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵੰਤ ਕਰੇਗਾ,
ਵਿਕ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾਨਕਾਲੋऽਯਂ ਪੁਨਰ੍ਧਰ੍ਮਂ ਕਰੋਤਿ ਹਿ
ਇਹ ਵਕਤ ਵਿਕਰਮ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਨ੍ਤੇ ਭੁਵਿ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾ ਬਲੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੰਸ਼ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸੂਤਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇ ਰਤਾਃ
ਸੂਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਜੋ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤੁ ਵੈਤਾਲਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਤਾਲਾ ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।