ਤੁਲਾਰਾਸ਼ਿਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਵਰਤ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਮਾਸੇ ਚ ਪਤਿਤੇ ਏष ਏਵ ਵਿਧਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੇ ਵਧੀਕ ਮਹੀਨਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆषਾਢਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ
ਆਸ਼ਾੜ੍ਹ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ—
ਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਪਰ੍ਯਂਕੇ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤृਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਸੋਹਣੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮਿੱਠੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਵਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞੋ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤੋਪਿ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ—
ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਸ਼ੁਭੈਰ੍ਗਂਧੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਵ ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਚੰਗੇ ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸੁਪ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਜਗਤ੍ਸੁਪ੍ਤਂ ਭਵੇਦਿਦਮ੍ 4.70.
ਜਦ ਤੂੰ ਸੁੱਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਸੁੱਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ—
ਚਤੁਰੋ ਵਾਰ੍षਿਕਾਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਦੇਵਸ੍ਯੋਤ੍ਥਾਪਨਾਵਧਿ
ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤਕ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਠਣ ਤਕ, ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਨਿਯਮਾਨੇਤਾਨ੍ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਧੁਰਸ੍ਵਰੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਾ ਪੁਰੁषੋ ਗੁਡਵਰ੍ਜਨਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁੜ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਿੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਟੁਤੈਲਪਰਿਤ੍ਯਾਗਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਤੀਖੇ ਤੇਲ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਾਦਿਭੋਗਤ੍ਯਾਗੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿ ਸੁਖ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਧਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਟੁਕਾਮ੍ਲਤਿਕ੍ਤਮਧੁਰਕ੍ਸ਼ਾਰਕਾषਾਯਮੇਵ ਚ
ਤੀਖਾ, ਖੱਟਾ, ਕੜਵਾ, ਮਿੱਠਾ, ਨਮਕੀਨ ਤੇ ਕਸੈਲਾ—
ਤਾਂਬੂਲਵਰ੍ਜਨਾਦ੍ਭੋਗੀ ਰਕ੍ਤਕਣ੍ਠਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਤਾਂਬੂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਭੋਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਤ੍ਯਾਗਾਚ੍ਚ ਮਤਿਮਾਨ੍ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਫਲ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪਾਦਾਭ੍ਯਂਗਪਰਿਤ੍ਯਾਗਾਚ੍ਛਿਰੋਭ੍ਯਂਗਾਚ੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ 4.70.
ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇ ਸਿਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਦਧਿਦੁਗ੍ਧ ਤਕ੍ਰਨਿਯਮਾਦ੍ਗੋਲੋਕਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਛਾਸ਼ ਨਿਯਮਤ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਲਭੇਤ ਸਂਤਤਿਂ ਦੀਰ੍ਘਾਂ ਤਾਪਪਕ੍ਵਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਤਾਪ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਬੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾ ਮੁਨਿਃ ਸਦਾ ਯੋਗੀ ਮਧੁਮਾਂਸਸ੍ਯ ਵਰ੍ਜਨਾਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਮਾਸ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਨੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿਪਰਿਤ੍ਯਾਗਾਦ੍ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਨਨ੍ਦਨ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਮ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰਣਂ ਨਖਰੋਮਾਣਾਂ ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨਂ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਨਖ ਤੇ ਵਾਲ ਰੱਖਣ, ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ—
ਭੂਮੌ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸਦਾ ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦਾਭਿਵਂਦਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲਭੇਦ੍ਗੋਦਾਨਜਂ ਫਲਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਕੁਲੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਪਲੇਪਨਮਰ੍ਚਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੇਪ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕਰੋਤਿ ਸ੍ਤੁਤਿਪਾਠਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੌ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗੀਤਵਾਦ੍ਯਕਰੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਗਾਂਧਰ੍ਵਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ 4.70.
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਤੇ ਵਾਦਯ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵ੍ਯਾਸਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਵਿਅਾਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਨਾਯੀ ਨਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਨਰਕਂ ਸ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਕਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੋऽਪ੍ਸਰਸਾਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦਿਵਯ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।