ਨ੍ਯਾਸਰੂਪਾਂ ਦਦੌ ਧੇਨੁਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਦਿਨਦ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਦਿਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਿਆਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਿਮਗਮਦ੍ਦੇਵਃ ਪੁਨਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਬਾਘ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਚਕ੍ਰਨਖੋ ਦੇਵੀਂ ਜ੍ਵਲਤ੍ਪਿਂਗਲਲੋਚਨਃ
ਵਜਰ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਵਰਗੇ ਨਖ, ਤੇ ਜਲਦੇ ਪਿੰਗਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਯਾਦਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਤਾਂ ਚ ਧੇਨੁਂ ਸਵਤ੍ਸਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਹਾਹੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਃ ਕੇਚਿਦੂਚੁਰ੍ਹੁਂਹੁਂਕਾਰੈਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ 'ਹਾ!' ਚੀਕਦੇ, ਹੋਰ 'ਹੁੰ ਹੁੰ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ।
ਤਾਲਾਸ੍ਫੋਟਾਨ੍ਦਦੁਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਤਿਭੈਰਵਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਬਾਘ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਟਕਾਈਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਭਯਾਰ੍ਤਾਯਾਃ ਕਪਿਲਾਯਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ 4.69.
ਉਸ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ, ਜੋ ਬਾਘ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ,
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵਤ੍ਸਕਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਂਦਿਤਂ ਸੁਰਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਉਥੇ, ਬਾਘ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਜਲਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੋਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਝਿੱਲੀ ਹੋਈ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਜਂਬੂਮਾਰ੍ਗੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੰਬੂ ਮਾਰਗ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਾਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋऽਪਿ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਾਵਂ ਸਵ ਤ੍ਸਿਕਾਮ੍ ਤਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਪਾਰ੍ਥ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬਾਘ ਨੇ ਗਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤੇषਾਂ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਮਾਸਹਾਯੋ ਵਰਦਃ ਸਸ੍ਵਾਮੀ ਸਵਿਨਾਯਕਃ
ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਸੁਆਮੀ, ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਵੀ ਸੰਗੀਤ ਹੋਏ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰਾ ਚ ਚਾਮੁਂਡਾ ਘਂਟਾਕਰ੍ਣਾਦਿਭਿਰ੍ਵृਤਾ ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮੁਨਿਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋਰਗੈਃ
ਵੀਰਭਦਰ ਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਘੰਟਾਕਰਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਮੁਨੀ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਪਤ੍ਨੀਭਿਃ ਸਹਿਤੈਰੁਮਾ
ਉਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਂਦਿਨੀਵ੍ਰਤਮ੍ 4.69.
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨੰਦਿਨੀ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦੇਨ ਤਥਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚੀਰ੍ਣਮਿਦਂ ਸ਼ृਣੁ
ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵਯਂ ਚਾਸੀਦ੍ਰੁਚਿਸ਼ੁਘ੍ਨੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਰੁਚਿ ਤੇ ਸ਼ੁਘਨੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਰੁਚ੍ਯਾਃ ਸਮਰ੍ਪਿਤਃ ਸ਼ੁਘ੍ਨ੍ਯਾ ਧ੍ਰੁਵੋऽਯਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਖਿ
ਰੁਚਿ ਨੇ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਸ਼ੁਘਨੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ: 'ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਖੀ।'
ਰੁਚੀ ਰਸਵਤੀਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਕੁਰੁਤੇ ਗृਹੇ
ਰੁਚਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦ ਭਰਿਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਕ੍ਰੋਧਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਾਤ੍ਸਾਪਤ੍ਨ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਯਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਈਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਪਤਨੀ ਵਿਰੋਧ ਦਿਖਾਇਆ।
ਤਾਪਿਕਾਯਾਂ ਤਥਾ ਸ੍ਥਾਲ੍ਯਾਂ ਪਕ੍ਵਸਿਦ੍ਧਃ ਸੁਸਂ ਸ੍ਕृਤਃ
ਤਾਪੀਕਾ ਤੇ ਸਥਾਲੀ ਵਿੱਚ, ਭੋਜਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵੈ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤੁਂ ਦੁष੍ਟਾ ਸਾਮਿषਂ ਭੋਜਨਂ ਕਿਲ
ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਟ ਨੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਬਾਲੋ ਮਾਤੁਰੁਤ੍ਸਂਗਜੋऽਭਵਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆ ਬੈਠਾ।
ਕਿਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕਸ੍ਯੇਯਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਚੰਗੀ ਜਾਗਰਤੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ?
ਸਤ੍ਯਂਸਤ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਂ ਯੇਨ ਜੀਵਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ 4.69.
ਸੱਚ, ਸੱਚ, ਫਿਰ ਸੱਚ, ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ?
ਪਕ੍ਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤਃ ਸ੍ਥਾਲ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨੈਃ ਸਹ ਭੋਜਨੈਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਸਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਕਿਂ ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾ ਮृਤਸਞ੍ਜੀਵਨੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਕੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਵਿਦਿਆ, ਮ੍ਰਿਤਸੰਜੀਵਨੀ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਗਿਆਨ ਹੈ?
ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸਤ੍ਯਂਸਤ੍ਯਂ ਭਗਿਨ੍ਯਸਿ
ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਦੱਸੋ, ਸੱਚ, ਸੱਚ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈ।