ਸ਼੍ਰੀਧਰਃ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ 4.68.
ਸ਼੍ਰੀਧਰ, ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਸਰਵ-ਰੂਪ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ,
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਕਰ੍षਣੋऽਚ੍ਯੁਤਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਅਚ੍ਯੁਤ,
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ ਮੇ ਸ਼ੁਭਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸਸ਼੍ਰੀਕਃ ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨੋ ਭੈਰਵਃ ਸ਼ੂਲੀ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ
ਈਸ਼ਾਨ, ਭੈਰਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ,
ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਰ੍ਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਭੂਤਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਰਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪੁष੍ਕਰੀ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ੰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਰਚਨਹਾਰ, ਪੁਸ਼ਕਰੀ, ਵੱਡਾ ਪਿਤਾਮਹ,
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਃ ਕਮਲਾਸਨਃ
ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ,
ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਭਾਨੁਃ ਸੂਰ੍ਯੋਰ੍ਕਃ ਸਵਿਤਾ ਰਵਿਃ
ਆਦਿਤਯ, ਭਾਸਕਰ, ਭਾਨੁ, ਸੂਰਜ, ਅਰਕ, ਸਾਵਿਤਾ, ਰਵੀ,
ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਿਸ੍ਤਰਣਿਃ ਸਰਣਿਃ ਖਗਃ
ਪ੍ਰਭਾਕਰ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਤਰਣੀ, ਸਰਣੀ, ਖਗ,
ਨਿਕੁਂਭੋਃ ਵਰ੍ਣਭੋ ਦੇਵਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਤੁ ਸਦਾ ਮਮ
ਨਿਕੁੰਭਾ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਰੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸਂਪਦਾ ਪਦ੍ਮਾ ਮਾ ਵਿਭੂਤਿਰ੍ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ 4.68.
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਸੰਪਦਾ, ਪਦਮਾ, ਮਾਇਆ, ਵਿੱਭੂਤੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ,
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸृष੍ਟਿਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਧਸੋ ਮਤਾ ।। ਰਾਜ੍ਞੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਸਂਜ੍ਞਾ ਨਿਤ੍ਯਭਾ ਭਾਸ੍ਕਰਪ੍ਰਿਯਾ
ਗਾਯਤਰੀ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ; ਰਾਣੀ, ਭਾਨੁਮਤੀ ਨਾਮ, ਸਦਾ ਚਮਕਦੀ, ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਇਤਿ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ਼ਂਕਰਪਿਤਾਮਹਾਰ੍ਕ੍ਕਾਦੀਨ੍ਸਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਪੂਜ੍ਯ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮਨਾਭ, ਸ਼ੰਕਰ, ਪਿਤਾਮਹ, ਅਰਕ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਰਤਿ ਨਰੋ ਵ੍ਰਤਮੇਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਿਤੋ ਲੋਕੇ
ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਹਰਿਹਰਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਪ੍ਰਭਾਕਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਲੋਕੇषੁ
ਹਰੀ, ਹਰਾ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੋਰ੍ਯਦਿ ਯੁਗ੍ਮਂ ਪੁਰੁषੋ ਵਾ ਯਦਿ ਸਮਾਚਰਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਇਕੱਲਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਹਰਿਹਰਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਪ੍ਰਭਾਕਰਾਣਾਮਵਿਯੋਗਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮਾष੍ਟषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ, ਹਰਾ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਦੇ ਅਵਿਯੋਗ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਅਠਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਗੋਵਤ੍ਸਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਮੇ ਚਿਤ੍ਤੇ ਜੁਗੁਪ੍ਸਾਤੀਵ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਗੋਵਤਸ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ। ਉਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਘਿਨ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰਾਜਨ੍ਯਵੈਸ਼੍ਯਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਹਤਾਃ
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਨ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਵਧੇਨ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਤਨ੍ਮੇ ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਂਤਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਦੇ ਪਾਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਧੁਰਂਧਰ
ਪਾਰਥਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ,
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ ਕੇਯਂ ਗੋਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨਾਮ ਵਿਧਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਗੋਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਰੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਹੇ ਹਰੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਮੈਨੂੰ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਨਾਮਵ੍ਰਤਧਰਾ ਗਿਰੌ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਾ ਦੈਵਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰੇ ਸਿਦ੍ਧਪਾਤ੍ਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਤਂਦੁਲਿਕਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਪਰੀਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿੱਧਪਾਤ੍ਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਤੰਦੁਲੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ,
ਤਾਪਸਾਰਣ੍ਯਮਤੁਲਂ ਦਿਵ੍ਯਕਾਨਨਮਂਡਿਤਮ੍ 4.69.
ਉਸ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਸਂਵੀਤੇਰ੍ਭृਗੋਰਾਸ਼੍ਰਮਮਂਡਲਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਚੌਂਕ ਵਿੱਚ, ਛਾਲ ਅਤੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ,
ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਸਿਂਹਹਰਿਣਂ ਸਰ੍ਵਵਸ੍ਤੁਗਤਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਉਥੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸਿੰਘ, ਹਿਰਣ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਜੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਂ ਹਰਿਣੈਃ ਸ਼ਬਰੈਃ ਸ਼ਸ਼ੈਃ
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਹਾਥੀ, ਹਿਰਣ, ਸ਼ਬਰ ਅਤੇ ਖਰਗੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।