ਭੂਮੌ ਤੁ ਮਂਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਮਯੇਨ ਸਤਾਰਕਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੋਮਏ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਤਾਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾਮਂਤ੍ਰੇਣ ਭੂਮੌ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਨੈਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸਹਸਰਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਧਨ ਨਾਲ।
ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧੂਮਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਛਿੜਕ ਕੇ, ਧੂਆਂ ਚੁਕਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਖਂਡਖਾਦ੍ਯਂ ਪੌषੇ ਸੋਹਾਲਕਂ ਤਥਾ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੰਡ-ਖਾਦਿਆ, ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਹਾਲਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਦਕਾਂਸ਼੍ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਤੁ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਖਂਡਵੇष੍ਟਕਮ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਮੋਦਕ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਖੰਡ-ਵੇਸ਼ਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਧੁਸ਼ੀਰ੍षੇਣ ਨਭਸ੍ਯੇ ਪਾਯਸੇਨ ਚ
ਸ਼ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਮਧੁ-ਸ਼ੀਰਸ਼ਾ, ਨਭਸ ਵਿੱਚ ਪਾਇਸਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਰ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰਾਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਸਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ।
ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਵ੍ਰਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਤਂ ਤਾਰਕਾਗਣਮ੍ 4.65.
ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਚਾਂਦੀ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਦਾਤਵ੍ਯਾਃ ਸੋਦਕਾ ਮੋਦਕਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਬਾਰਾਂ ਘੜੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਮੋਦਕਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿੰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵਲ੍ਗੁਲਲ੍ਲਾਟਂ ਲਕ੍ਸ਼ਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਲੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਨਰਃ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਚਸਾ
ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕੇ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿਵਾਕਰੈਃ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੰਗਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪੁਰਾ ਚੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯੋਮਯਾ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਚੀ, ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮੇਨਯਾ ਰਂਭਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਦੇਵਦਤ੍ਤਯਾ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਨਾ, ਰੰਭਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਦੱਤਾ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਚੀਰ੍ਣਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵਪਾਪਭਯਾਪਹਮ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਜਦੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰੇष੍ਵਪਿ ਕृਤਾਨਿ ਹਰਤ੍ਯਘਾਨਿ ਯਾ ਸਂਦਹਤ੍ਯਹਰਹਃ ਸੁਕृਤੋਪਯੋਗਾਤ੍
ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਤਾਰਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚषष੍ਠਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਤਾਰਕ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਪੈਂਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਰਣ੍ਯਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਪ੍ਰਾਸ਼ਨਂ ਸੋਪਵਾਸਂ ਸਰਹਸ੍ਯਂ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਅਰਣ੍ਯ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ: ਭੋਗ ਸਮੇਤ, ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ, ਗੁਪਤ ਰਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ।
ਵ੍ਰਤਂ ਰਾਘਵਵਾਕ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਦੋषਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਹ ਵ੍ਰਤ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਸਭ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਲੋਪਾਮੁ੍ਦ੍ਰਾਲਯੇ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯੋ ਮੁਨਿਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਬਹੁਪ੍ਰਜਾਃ
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨੇਕ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ,
ਪਦ੍ਮਿਨੀਪਤ੍ਰਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਸੋਪਦਂਸ਼ੈ ਰ੍ਯਥਾ ਨਵੈਃ
ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਬੈਠਕ 'ਤੇ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ,
ਤਾਮਿਹੈਕਮਨਾਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਰਣ੍ਯਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਰਣ੍ਯ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸੋਪਵਾਸਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਨਹਾ ਕੇ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਵਨੇ ਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵਾਥ ਤਦ੍ਦਿਨੇ
ਉਸ ਦਿਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਮਾਘੇ ਚੈਤ੍ਰੇ ਵਾਥ ਸਮਰ੍ਚਿਤੇ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸ਼੍ਰਾਵਣ, ਕਾਰਤਿਕ, ਮਾਘ ਜਾਂ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪੂਪੈਃ ਖਣ੍ਡਵੇष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਮਰੀਚੈਃ ਸਿਂਹਕੇਸਰੈਃ 4.66.
ਅਪੂਪ, ਖੰਡ ਵੈਸ਼ਟ, ਮਰੀਚ, ਤੇ ਸਿੰਘ ਕੇਸਰ ਵਾਲੇ ਭੋਗ ਨਾਲ।
ਸ਼ੀਤਲੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨਰ੍ਕਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਮਾਲਕੈਃ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਠੰਢੇ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਅਰਕ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨਵੇਂ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਕਰ੍ਪੂਰਨਖ ਵਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਮਧੁਰੈਃ ਪਨਸੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਕਪੂਰ, ਸੁਗੰਧੀ ਨਖ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਫਣਸ ਨਾਲ ਭੀ ਭੋਗ ਲਗਾਏ।