ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਜਘਾਨ ਤਰੁਣੀਂ ਸ੍ਨਾਤੁਕਾਮਾਮਥਾਗਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਬਡਿਸ਼ਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਨੈਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵਿਯੋਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੜੀਸ਼ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ।
ਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਪਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੋ ਨਰਪ੍ਰਾਣਵਿਯੋਜਕਃ
ਉਹ ਕਰੂੜ, ਚੋਰੀ-ਚੁਪਕੇ ਘੁਸਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਕੰਮਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਹੂਯ ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਵਾਤਿਕੇਨ ਵ੍ਯਸੁਃ ਕृਤਃ
ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਵਾਤਿਕਾ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ ਗਈ।
ਕ੍ਰੂਰਦਂष੍ਦ੍ਰਃ ਕਰਾਲਾਸ੍ਯੋ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਭੋਜਨਃ
ਉਸਦੇ ਕਰੂੜ ਦੰਦ, ਡਰਾਉਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਰ੍ਜਰਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿषਾਦਿषੁ
ਉਸਨੇ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਧਨੁਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਨੇਚਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਙ੍ਗੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ 4.65.
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰ ਗਿਆ।
ਏਕਾਦਸ਼ੇऽਪਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲੋ ਭਵਮਧ੍ਯੇऽਪਿ ਭੀषਣਃ
ਗਿਆਰਵੇਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਪਾਪੋ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਤੋਜ੍ਝਿਤਮਾਲ੍ਯਧृਕ
ਪਾਪੀ ਧਰਮ-ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਸ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਃ ਪੁष੍ਕਲਕ੍ਲੇਸ਼ਭਾਜਨਃ
ਬਾਰਵੇਂ ਵਿਚ ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਕਲੇਸ਼ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਤੇਨ ਚਾਸੀਤ੍ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਾਰਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਰਕ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਵਾਪ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਸਂਸਾਰਭਵਸਾਗਰੇ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਗਿਆ।
ਭੂਯਸ਼੍ਚੋਪੋषਿਤਾ ਤੇਨ ਤਾਰਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਤਾਰਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ ਮਨਾਈ।
ਵ੍ਰਤਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਭੁਵਨੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਮਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਉਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤृਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਜਪਾਦਿਕਮ੍
ਚਾਹੇ ਔਰਤਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਕृਤ੍ਰਿਮੇ ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਨਮਪਰਾਹ੍ਣੇ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯਾਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ 4.65.
ਫਿਰ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਫਲੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਗਨ੍ਧਧੂਪ ਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ।
ਰਮ੍ਯੇ ਤਾਮ੍ਰਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਂ ਧਰਣੀਂ ਗਤਃ
ਸੋਹਣੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ।
ਭੂਮੌ ਤੁ ਮਂਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਮਯੇਨ ਸਤਾਰਕਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੋਮਏ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਤਾਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾਮਂਤ੍ਰੇਣ ਭੂਮੌ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਨੈਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸਹਸਰਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਧਨ ਨਾਲ।
ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧੂਮਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਛਿੜਕ ਕੇ, ਧੂਆਂ ਚੁਕਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਖਂਡਖਾਦ੍ਯਂ ਪੌषੇ ਸੋਹਾਲਕਂ ਤਥਾ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੰਡ-ਖਾਦਿਆ, ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਹਾਲਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਦਕਾਂਸ਼੍ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਤੁ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਖਂਡਵੇष੍ਟਕਮ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਮੋਦਕ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਖੰਡ-ਵੇਸ਼ਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਧੁਸ਼ੀਰ੍षੇਣ ਨਭਸ੍ਯੇ ਪਾਯਸੇਨ ਚ
ਸ਼ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਮਧੁ-ਸ਼ੀਰਸ਼ਾ, ਨਭਸ ਵਿੱਚ ਪਾਇਸਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਰ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰਾਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਸਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ।
ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਵ੍ਰਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਤਂ ਤਾਰਕਾਗਣਮ੍ 4.65.
ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਚਾਂਦੀ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਦਾਤਵ੍ਯਾਃ ਸੋਦਕਾ ਮੋਦਕਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਬਾਰਾਂ ਘੜੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਮੋਦਕਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿੰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵਲ੍ਗੁਲਲ੍ਲਾਟਂ ਲਕ੍ਸ਼ਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਲੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।