ਸਾਂਤਃਪੁਰਸੁਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਯਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ,
ਜਘਾਨ ਤਾਪਸਂ ਸੋऽਥ ਪ੍ਰਮਾਦਾਨ੍ਮृਗਯਾਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਫਿਰ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਦੇਹਾਂਤੇ ਨਰਕਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਿਹਾਗਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਰੌਦ੍ਰੋ ਵਿषਧਰੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਜੀਵ ਬਣ ਗਿਆ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਹ ਚ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਜਗਾਮ ਦ੍ਵਿਜਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਪੰਜ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਦਾਰਿਤਮੁਖੋ ਹਿਂਸ੍ਰੋ ਨਾਨਾਸਤ੍ਤ੍ਵਭਯਂਕਰਃ
ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਿੰਸਕ ਤੇ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਤਤੋऽਪਿ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈ ਰਾਜਲੋਕੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਪਾਦਨਖਾਘਾਤਵ੍ਯਾਪਾਦਿਤਮृਗਾਨ੍ਵਯਃ 4.65.
ਉਸਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤੇਜ਼ ਨਖਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਨੀਤਃ ਕृਮਿਰਾਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਲੋਕੈਃ ਖਾਤਨਿਪਾਤਨਾਤ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖੱਡ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਬਾਲਂ ਚਣ੍ਡਾਲਾਦਸੌ ਮृਤ੍ਯੁਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸਨੇ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਜਘਾਨ ਤਰੁਣੀਂ ਸ੍ਨਾਤੁਕਾਮਾਮਥਾਗਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਬਡਿਸ਼ਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਨੈਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵਿਯੋਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੜੀਸ਼ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ।
ਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਪਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੋ ਨਰਪ੍ਰਾਣਵਿਯੋਜਕਃ
ਉਹ ਕਰੂੜ, ਚੋਰੀ-ਚੁਪਕੇ ਘੁਸਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਕੰਮਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਹੂਯ ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਵਾਤਿਕੇਨ ਵ੍ਯਸੁਃ ਕृਤਃ
ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਵਾਤਿਕਾ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ ਗਈ।
ਕ੍ਰੂਰਦਂष੍ਦ੍ਰਃ ਕਰਾਲਾਸ੍ਯੋ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਭੋਜਨਃ
ਉਸਦੇ ਕਰੂੜ ਦੰਦ, ਡਰਾਉਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਰ੍ਜਰਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿषਾਦਿषੁ
ਉਸਨੇ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਧਨੁਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਨੇਚਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਙ੍ਗੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ 4.65.
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰ ਗਿਆ।
ਏਕਾਦਸ਼ੇऽਪਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲੋ ਭਵਮਧ੍ਯੇऽਪਿ ਭੀषਣਃ
ਗਿਆਰਵੇਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਪਾਪੋ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਤੋਜ੍ਝਿਤਮਾਲ੍ਯਧृਕ
ਪਾਪੀ ਧਰਮ-ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਸ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਃ ਪੁष੍ਕਲਕ੍ਲੇਸ਼ਭਾਜਨਃ
ਬਾਰਵੇਂ ਵਿਚ ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਕਲੇਸ਼ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਤੇਨ ਚਾਸੀਤ੍ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਾਰਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਰਕ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਵਾਪ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਸਂਸਾਰਭਵਸਾਗਰੇ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਗਿਆ।
ਭੂਯਸ਼੍ਚੋਪੋषਿਤਾ ਤੇਨ ਤਾਰਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਤਾਰਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ ਮਨਾਈ।
ਵ੍ਰਤਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਭੁਵਨੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਮਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਉਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤृਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਜਪਾਦਿਕਮ੍
ਚਾਹੇ ਔਰਤਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਕृਤ੍ਰਿਮੇ ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਨਮਪਰਾਹ੍ਣੇ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯਾਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ 4.65.
ਫਿਰ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਫਲੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਗਨ੍ਧਧੂਪ ਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ।
ਰਮ੍ਯੇ ਤਾਮ੍ਰਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਂ ਧਰਣੀਂ ਗਤਃ
ਸੋਹਣੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ।