ਤਤ੍ਤੂਰ੍ਯਧ੍ਵਨਿਘੋषੇਣ ਗਤਿਮਙ੍ਗਲਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ 4.64.
ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ,
ਕੁਂਕੁਮਕ੍ਸ਼ੋਦਤੀਵ੍ਰੇਣ ਦਾਨਮਾਨਾਦਿਭਿਃ ਸੁਖਮ੍
ਗਾੜ੍ਹਾ ਕੁੰਕੁਮ, ਦਾਨ, ਸਨਮਾਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮਯਨ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ,
ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਦਸ਼ਮੀਵ੍ਰਤਮਾਦਰਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਦਸਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੇਤਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਹ ਵਰਤ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਧਨਵੰਤ, ਯਸ਼ਵੰਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯੇ ਮਾਨਵਾ ਮਨੁਜਪੁਙ੍ਗਵ ਕਾਮਕਾਮਾਃ ਸਂਪੂਜਯਂਤਿ ਦਸ਼ਮੀषੁ ਸਦਾ ਦਸ਼ਾਸ਼ਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦਸਮੀ ਨੂੰ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦ ਆਸ਼ਾਦਸ਼ਮੀਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ 'ਆਸ਼ਾਢ ਦਸਮੀ ਵਰਤ' ਨਾਮਕ ਚੌਂਠੀਅੰ ਚੈਪਟਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।
ਤਾਰਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਤ੍ਵਾਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ
ਤਾਰਕ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ।
ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵ੍ਰਤਂ ਕਿਂਚਿਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਤੇ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਜੋ ਹੋਰ ਗੁਪਤ ਵਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ।
ਸਾਂਤਃਪੁਰਸੁਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਯਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ,
ਜਘਾਨ ਤਾਪਸਂ ਸੋऽਥ ਪ੍ਰਮਾਦਾਨ੍ਮृਗਯਾਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਫਿਰ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਦੇਹਾਂਤੇ ਨਰਕਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਿਹਾਗਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਰੌਦ੍ਰੋ ਵਿषਧਰੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਜੀਵ ਬਣ ਗਿਆ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਹ ਚ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਜਗਾਮ ਦ੍ਵਿਜਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਪੰਜ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਦਾਰਿਤਮੁਖੋ ਹਿਂਸ੍ਰੋ ਨਾਨਾਸਤ੍ਤ੍ਵਭਯਂਕਰਃ
ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਿੰਸਕ ਤੇ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਤਤੋऽਪਿ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈ ਰਾਜਲੋਕੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਪਾਦਨਖਾਘਾਤਵ੍ਯਾਪਾਦਿਤਮृਗਾਨ੍ਵਯਃ 4.65.
ਉਸਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤੇਜ਼ ਨਖਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਨੀਤਃ ਕृਮਿਰਾਸ਼ਿਤ੍ਵਂ ਲੋਕੈਃ ਖਾਤਨਿਪਾਤਨਾਤ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖੱਡ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਬਾਲਂ ਚਣ੍ਡਾਲਾਦਸੌ ਮृਤ੍ਯੁਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸਨੇ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਜਘਾਨ ਤਰੁਣੀਂ ਸ੍ਨਾਤੁਕਾਮਾਮਥਾਗਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਬਡਿਸ਼ਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਨੈਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵਿਯੋਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੜੀਸ਼ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ।
ਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਪਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੋ ਨਰਪ੍ਰਾਣਵਿਯੋਜਕਃ
ਉਹ ਕਰੂੜ, ਚੋਰੀ-ਚੁਪਕੇ ਘੁਸਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਕੰਮਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਹੂਯ ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਵਾਤਿਕੇਨ ਵ੍ਯਸੁਃ ਕृਤਃ
ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਵਾਤਿਕਾ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ ਗਈ।
ਕ੍ਰੂਰਦਂष੍ਦ੍ਰਃ ਕਰਾਲਾਸ੍ਯੋ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਭੋਜਨਃ
ਉਸਦੇ ਕਰੂੜ ਦੰਦ, ਡਰਾਉਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਰ੍ਜਰਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿषਾਦਿषੁ
ਉਸਨੇ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਧਨੁਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਨੇਚਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਙ੍ਗੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ 4.65.
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰ ਗਿਆ।
ਏਕਾਦਸ਼ੇऽਪਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲੋ ਭਵਮਧ੍ਯੇऽਪਿ ਭੀषਣਃ
ਗਿਆਰਵੇਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਪਾਪੋ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਤੋਜ੍ਝਿਤਮਾਲ੍ਯਧृਕ
ਪਾਪੀ ਧਰਮ-ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ।