ਅਥ ਰਕ੍ਤਾਸੁਰੋ ਰੋषਾਦ੍ਯੁਯੁਧੇ ਵਿਬੁਧੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਰਕਤਾਸੁਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਪਿਆ।
ਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਹਰਣਾ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਹਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਜਲਦੀ ਭੱਜ ਗਏ।
ਦੁਰ੍ਗਾ ਚਾਮੁਣ੍ਡਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਵਦੁਰ੍ਗਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਦੁਰਗਾ, ਚਮੁੰਡਾ ਤੇ ਨੌਂ ਦੁਰਗਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਥੇ ਆਈ।
ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਮਹਾਰੁਣ੍ਡਾ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਰੁਦ੍ਰਮਂਗਲਾ ਏਤਾਸਾਂ ਤੇ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾਨਨਾਃ ।। 4.61.
ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ, ਮਹਾਰੁੰਡਾ, ਭ੍ਰਾਮਰੀ, ਰੁਦ੍ਰਮੰਗਲਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਮਰਪਤਿਮੁਕੁਟਚੁਮ੍ਬਿਤਚਰਣਾਂਬੁਜਸਕਲਭੁਵਨਸੁਖਜਨਨੀ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਤਾਜਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਵਿਕृਤਨਖਦਸ਼ਨਭੂषਣਰੁਧਿਰਵਸ਼ਾਚ੍ਛੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਤਖਡ੍ਗਹਸ੍ਤਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਖੂਨ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸਜੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਘਾਇਲ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਿਤਸ਼ਿਖਿਗਣੋਦ੍ਬਲਵਿਕਟਜਟਾਬਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣਿਸ਼ੋਭਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜਟਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਨਣੀ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।
ਕਰਕਮਲਜਨਿਤਸ਼ੋਭਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਬਦ੍ਧਪਦ੍ਮਵਦਨਾ ਚ
ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਚਿਹਰਾ ਵੀ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ।
ਦਿਗ੍ਵਸਨਾ ਵਿਕृਤਮੁਖਾ ਫੇਤ੍ਕਾਰੋਦ੍ਦਾਮ ਪੂਰਿਤਦਿਸ਼ੌਘਾ
ਉਹ ਸਿਰਫ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੂੰਹ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਚੀਖਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰਸੁਰਵਰਮੁਖਰਹੁਂਕृਤਨਿਨਾਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਧਾਰਾ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਟ੍ਟਹਾਸਭੈਰਵਦੁਃਸਹਤਰਚਕਿਤਸਕਲਦਿਕ੍ਚਕ੍ਰਾ
ਭੈਰਵ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਹਾਸੀ ਨਾਲ, ਉਹਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਕੰਬ ਗਈਆਂ।
ਪਟੁਪਟਹਮੁਰਜਮਰ੍ਦਲਝਲ੍ਲਰਿਝਙ੍ਕਾਰਨਰ੍ਤਿਤਾਵਯਵਾ
ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਡੋਲਦੇ, ਜਦੋਂ ਡੋਲ, ਮੁਰਜਾ, ਮਰਦਲ ਤੇ ਝੰਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਸ਼ਾਂਤਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਵਦਨਾ ਸਿਂਹਵਰਾ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਤ ਨ੍ਨਿष੍ਠਾ
ਸ਼ਾਂਤ, ਸੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀਆਂ ਨਾਇਕਾਵਾਂ ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਪੁਟਚਂਚੁਘਾਤੈਃ ਸਂਚੂਰ੍ਣਿਤਵਿਵਿਧਸ਼ਤ੍ਰੁਸਂਘਾਤਾ 4.61.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਤੇ ਚੰਢੀਆਂ ਦੇ ਵੱਜ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ੍ਯਟਤਿ ਜਗਤਿ ਹष੍ਟਾ ਪਿਤृਵਨਨਿਲਯੇषੁ ਯੋਗਿਨੀਸਹਿਤਾ
ਉਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ।
ਇਤਿ ਨਵਦੁਰ੍ਗਾਸਂਸ੍ਤਵਮਨੁਪਮਮਾਰ੍ਯਾਭਿਰਪਰਰਾਟ੍ ਕृਤ੍ਵਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਜੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੌਂ ਦੁਰਗਾਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਉੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਈ।
ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਚੁਰ੍ਭਵਾਨੀਂ ਸਿਂਹਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋऽਭਯਂ ਤਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਯੁਯੁਧੇ ਦਾਨਵੈਸ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਸਮਰਦੁਰ੍ਦਿਨਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਮਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਤੇऽਪਿ ਤਤ੍ਰਾਸੁਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਚਂਡਾ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਿਣਃ
ਉਥੇ ਵੀ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਮਹਾਗ੍ਰਾਹਪਰਾਕ੍ਰਾਂਤਾ ਦੁष੍ਟਮਾਯਾਵਿਨष੍ਟਯੇ
ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮਾੜੇ ਮਾਇਆਵੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਆਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਰੀ ਅਸਤ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਲਂਬੋ ਨਰਕਃ ਸੁਤਃ
ਇੰਦਰਮਾਰੀ, ਅਸਤਕਲੇਸ਼, ਪ੍ਰਲੰਬ, ਨਰਕ ਤੇ ਸੁਤ ਆਏ।
ਇਲ੍ਵਲੋ ਨਮੁਚਿਰ੍ਭੌਮੋ ਵਾਤਾਪਿ ਧੇਨੁਕਃ ਕਲਿਃ
ਇਲਵਲ, ਨਾਮੁਚੀ, ਭੌਮ, ਵਾਤਾਪੀ, ਧੇਨੁਕ ਤੇ ਕਲਿ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਰਹਃ ਪੌਂਡੂਾਦਿਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ 4.61.
ਚੁੱਪ-ਚਾਪ, ਪੌੰਡ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਖਾਸ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਰੂਪਤੋ ਵਰ੍ਣਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਧ੍ਵਜਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਸਨ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਾ ਪੀਡਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਸ੍ਰਗਲਂਕृਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨੀਲ੍ਯਃ ਪੀਤਾਃ ਸਿਤਾ ਰਕ੍ਤਾਃ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਕਾਃ
ਉਹ ਨੀਲੇ, ਪੀਲੇ, ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ ਤੇ ਕਾਲੇ—ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਸਨ।
ਪਤਾਕਾਕਾਨ੍ਤਿਰਨਲਾ ਨਰ੍ਤਕ੍ਯ ਇਵ ਸ਼ੋਭਨਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਨਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਹਲਹਲਾਰਾਵਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਾਃ ਨ੍ਯਵਾਦਯਂਤਾਨਕਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਂਖਾਡਂਬਰਡਿਂਡਿਮਾਨ੍
ਫਿਰ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹਲਚਲ ਮਚਾਈ, ਡੋਲ, ਸਿੰਘ, ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਡੰਬੂ ਵਜਾਏ।
ਏਵਂ ਤੇ ਸਮਯੁਧ੍ਯਂਤ ਭਵਾਨੀਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਃ ਕਰ੍ਣਕੈਰੀषਣੈਃ ਕੁਨ੍ਤੈਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਕੂਟਮੁਦ੍ਗਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਤੀਰ, ਬਾਣ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੌਟੇ ਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।