ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍ ਅਨਗ੍ਨਿਪਾਕਂ ਭੂਪਾਤ੍ਰੇ ਦਧਿਪੁष੍ਪਫਲੈਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣਾ, ਅੱਗ 'ਤੇ ਨਾ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨਂ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਵ੍ਰਿੱਛ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਂਤਰਂ ਯਾਵਤ੍ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਯੁਤਾ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਸੁੱਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਮਕ੍ਸ਼ਤਫਲਂ ਵਸਿਤਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਧਾਨ੍ਯੈਃ 4.60.
ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ, ਸ਼ੁਭ ਰੁੱਖ ਜਿਸਦੇ ਫਲ ਖ਼ਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਨਵਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਮਨੁਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾ ਬਹਵਃ ਕृਤਾਃ
ਧਵਜ ਨਵਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾ ਦੇਵੀ ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਅਥ ਰਕ੍ਤਾਸੁਰੋ ਨਾਮ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਮਹਾਨ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਣ੍ਡਲੇ
ਫਿਰ ਮਹਿਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਕਤਾਸੁਰ ਨਾਮਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇਨ ਲਬ੍ਧਂ ਵਰੇਣਾਥ ਮੇਲਯਿਤ੍ਵਾ ਦਨੋਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਦਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਾਨਵਬਲਂ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾਤ੍ਯੁਦ੍ਧਤਧ੍ਵਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਤੇ ਝੰਡੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਖੜੀ ਸੀ,
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਨਦੀ ਸ਼ੋਣਿਤੌਘਤਰਂਗਿਣੀ ਵਹਂਤੀ ਪਿਤृਲੋਕਾਯ ਸੁਰਾਸੁਰਭਯਾਨਕਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਖੂਨ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਜੋ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਅਥ ਰਕ੍ਤਾਸੁਰੋ ਰੋषਾਦ੍ਯੁਯੁਧੇ ਵਿਬੁਧੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਰਕਤਾਸੁਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਪਿਆ।
ਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਹਰਣਾ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਹਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਜਲਦੀ ਭੱਜ ਗਏ।
ਦੁਰ੍ਗਾ ਚਾਮੁਣ੍ਡਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਵਦੁਰ੍ਗਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਦੁਰਗਾ, ਚਮੁੰਡਾ ਤੇ ਨੌਂ ਦੁਰਗਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਥੇ ਆਈ।
ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਮਹਾਰੁਣ੍ਡਾ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਰੁਦ੍ਰਮਂਗਲਾ ਏਤਾਸਾਂ ਤੇ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾਨਨਾਃ ।। 4.61.
ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ, ਮਹਾਰੁੰਡਾ, ਭ੍ਰਾਮਰੀ, ਰੁਦ੍ਰਮੰਗਲਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਮਰਪਤਿਮੁਕੁਟਚੁਮ੍ਬਿਤਚਰਣਾਂਬੁਜਸਕਲਭੁਵਨਸੁਖਜਨਨੀ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਤਾਜਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਵਿਕृਤਨਖਦਸ਼ਨਭੂषਣਰੁਧਿਰਵਸ਼ਾਚ੍ਛੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਤਖਡ੍ਗਹਸ੍ਤਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਖੂਨ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸਜੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਘਾਇਲ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਿਤਸ਼ਿਖਿਗਣੋਦ੍ਬਲਵਿਕਟਜਟਾਬਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣਿਸ਼ੋਭਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜਟਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਨਣੀ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।
ਕਰਕਮਲਜਨਿਤਸ਼ੋਭਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਬਦ੍ਧਪਦ੍ਮਵਦਨਾ ਚ
ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਚਿਹਰਾ ਵੀ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ।
ਦਿਗ੍ਵਸਨਾ ਵਿਕृਤਮੁਖਾ ਫੇਤ੍ਕਾਰੋਦ੍ਦਾਮ ਪੂਰਿਤਦਿਸ਼ੌਘਾ
ਉਹ ਸਿਰਫ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੂੰਹ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਚੀਖਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰਸੁਰਵਰਮੁਖਰਹੁਂਕृਤਨਿਨਾਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਧਾਰਾ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਟ੍ਟਹਾਸਭੈਰਵਦੁਃਸਹਤਰਚਕਿਤਸਕਲਦਿਕ੍ਚਕ੍ਰਾ
ਭੈਰਵ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਹਾਸੀ ਨਾਲ, ਉਹਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਕੰਬ ਗਈਆਂ।
ਪਟੁਪਟਹਮੁਰਜਮਰ੍ਦਲਝਲ੍ਲਰਿਝਙ੍ਕਾਰਨਰ੍ਤਿਤਾਵਯਵਾ
ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਡੋਲਦੇ, ਜਦੋਂ ਡੋਲ, ਮੁਰਜਾ, ਮਰਦਲ ਤੇ ਝੰਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਸ਼ਾਂਤਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਵਦਨਾ ਸਿਂਹਵਰਾ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਤ ਨ੍ਨਿष੍ਠਾ
ਸ਼ਾਂਤ, ਸੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀਆਂ ਨਾਇਕਾਵਾਂ ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਪੁਟਚਂਚੁਘਾਤੈਃ ਸਂਚੂਰ੍ਣਿਤਵਿਵਿਧਸ਼ਤ੍ਰੁਸਂਘਾਤਾ 4.61.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਤੇ ਚੰਢੀਆਂ ਦੇ ਵੱਜ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ੍ਯਟਤਿ ਜਗਤਿ ਹष੍ਟਾ ਪਿਤृਵਨਨਿਲਯੇषੁ ਯੋਗਿਨੀਸਹਿਤਾ
ਉਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ।
ਇਤਿ ਨਵਦੁਰ੍ਗਾਸਂਸ੍ਤਵਮਨੁਪਮਮਾਰ੍ਯਾਭਿਰਪਰਰਾਟ੍ ਕृਤ੍ਵਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਜੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੌਂ ਦੁਰਗਾਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਉੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਈ।
ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਚੁਰ੍ਭਵਾਨੀਂ ਸਿਂਹਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋऽਭਯਂ ਤਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਯੁਯੁਧੇ ਦਾਨਵੈਸ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਸਮਰਦੁਰ੍ਦਿਨਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਮਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਤੇऽਪਿ ਤਤ੍ਰਾਸੁਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਚਂਡਾ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਿਣਃ
ਉਥੇ ਵੀ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।