ਧੂਪਗਂਧਾਰਸੀ ਚਾਪਿ ਦੀਪਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ 4.59.
ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਦੀਪਮਾਲਾ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਕੋਣਂ ਚ ਮਣ੍ਡਲਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਚੌਕੋਣ, ਤਿਕੋਣ ਤੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਬਣਾਓ।
ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਦਾਂਪਤ੍ਯਂ ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਭੂषਣੈਸ੍ਤਥਾ ਦੀਪਕੈਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਚੀਸ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕਰਕੇ, ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਤੇ ਫਿਰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ।
ਅਬ੍ਦਪਞ੍ਚਕਮੇਕਂ ਵਾ ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਰੀਤ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜਾਂ ਇਕ ਸਾਲ ਵੀ ਕਰੇ,
ਆ ਦੇਹਪਤਨਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਰੀਰ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇ।
ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ਂਤ੍ਯਾਪਦਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਦੁਃਖੀ ਭਵਤਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਛੁਹੰਦੀ ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਯੋਗੇਨ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਚਾਭ੍ਯਸੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਜੋੜ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਂਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਪਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚੱਲਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸ਼ਿਵਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਕੇਸਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਰੁਦ੍ਰਬੀਜਂ ਪਰਂ ਪੂਤਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਰੁਦਰ ਦਾ ਬੀਜ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੇषਃ ਪੂਰ੍ਵਵਿਧਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਿਸ੍ਤਰਃ ।। 4.59.
ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਾਕ੍ਚ ਵਿਧਾਯਾਬ੍ਦਂ ਪਞ੍ਚਾਬ੍ਦਾਨੇਵਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਕਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਸਾਲ ਤੇ ਫਿਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਤਂਗਵਤ੍ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸ੍ਯਾਦਦੀਨਸ਼੍ਚ ਜਨ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯष੍ਟਮੀ ਭਵਤਿ ਸੋਮਯੁਤਾ ਕਦਾਚਿਦਰ੍ਕੇਣ ਵਾ ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ ਤਾਮੁਪੋष੍ਯ
ਜੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਚੰਦ ਜਾਂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਕੁਰੁਕੁਲ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਨਵਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮੋਹਨਾਰ੍ਥਾਯ ਯੋषਿਦ੍ਭੂਤੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾਉਣ ਲਈ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਬਿਲ੍ਵੇ ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼੍ਰਾਂਤਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਾ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਬਿਲਵ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਥੱਕ ਕੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰ ਗਈ।
ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕृष੍ਣੇਨ ਚਕ੍ਰਿਣਾ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਜੋ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਃ ਸਮਾਵਾਸਿਤਾ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਿਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਵੱਸ ਗਈ, ਉਹ ਰੁੱਖ 'ਸ਼੍ਰੀਵ੍ਰਿੱਛ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਮ੍ਯਾਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਈषਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਨਗਮ੍
ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਿਲਪਿष੍ਟਾਨ੍ਨਗੋਧੂਮੈਰ੍ਧੂਪਗਨ੍ਧਸ੍ਰਗਂਬਰੈਃ
ਤਿਲ ਦੇ ਆਟੇ ਦੇ ਪੂੜੇ, ਗੇਹੂੰ, ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍ ਅਨਗ੍ਨਿਪਾਕਂ ਭੂਪਾਤ੍ਰੇ ਦਧਿਪੁष੍ਪਫਲੈਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣਾ, ਅੱਗ 'ਤੇ ਨਾ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨਂ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਵ੍ਰਿੱਛ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਂਤਰਂ ਯਾਵਤ੍ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਯੁਤਾ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਸੁੱਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਮਕ੍ਸ਼ਤਫਲਂ ਵਸਿਤਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਧਾਨ੍ਯੈਃ 4.60.
ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ, ਸ਼ੁਭ ਰੁੱਖ ਜਿਸਦੇ ਫਲ ਖ਼ਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਨਵਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਮਨੁਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾ ਬਹਵਃ ਕृਤਾਃ
ਧਵਜ ਨਵਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਹੋਈਆਂ।
ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾ ਦੇਵੀ ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਅਥ ਰਕ੍ਤਾਸੁਰੋ ਨਾਮ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਮਹਾਨ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਣ੍ਡਲੇ
ਫਿਰ ਮਹਿਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਕਤਾਸੁਰ ਨਾਮਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇਨ ਲਬ੍ਧਂ ਵਰੇਣਾਥ ਮੇਲਯਿਤ੍ਵਾ ਦਨੋਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਦਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਾਨਵਬਲਂ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾਤ੍ਯੁਦ੍ਧਤਧ੍ਵਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਤੇ ਝੰਡੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਖੜੀ ਸੀ,
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਨਦੀ ਸ਼ੋਣਿਤੌਘਤਰਂਗਿਣੀ ਵਹਂਤੀ ਪਿਤृਲੋਕਾਯ ਸੁਰਾਸੁਰਭਯਾਨਕਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਖੂਨ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਜੋ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ।