ਤਥੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯਾਨਿਮਿषਸ੍ਯ ਹਿ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਏਕਾਹਾਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋਰ੍ਜੁਨੋ ਨृਪਃ
ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਗਾਤ੍ਰਸਂਵਾਹਨਂ ਪੂਜਾਂ ਮਨਸਾ ਚਿਂਤਿਤਂ ਤਥਾ
ਉਸਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯੈ ਦਦੌ ਵਰਾਨ੍ਪੁष੍ਟਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਭੂਰਿਤੇਜਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਰ ਦਿਤੇ।
ਅਧਰ੍ਮਾਦ੍ਧੀਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸਦ੍ਭਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵਰ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਵੀ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕੇ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਸੁਬਹੂਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਵੀਰਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਪਦਂ ਚੈਵ ਅष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ।। 4.58.
ਉਹ ਆਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਚਕਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤੇਨਾਪਿ ਪृਥਿਵੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਸਪਰ੍ਵਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਈ।
ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਕਿਲ ਧੀਮਤਃ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਦਸ਼ਯਜ੍ਞਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੇषੁ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੱਗ ਕੀਤੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੱਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਗਂਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਉਹ ਯੱਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਜਗੁਰ੍ਗਾਥਾਂ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਤਥਾ
ਉਸਦੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ।
ਨ ਨੂਨਂ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ।
ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ ਸ ਵੈ ਖਡ੍ਗਚਰ੍ਮਸ਼ਰਾਸਨੀ
ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਢਾਲ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਰਿਹਾ।
ਅਨष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ੋਕੋ ਨ ਚ ਵੈ ਕ੍ਲਮਃ
ਉਸਦਾ ਧਨ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਨਾਂ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ, ਨਾਂ ਥਕਾਵਟ ਆਈ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਵੈ ਨਰਾਧਿਪ 4.58.
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਚਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਏਵ ਪਸ਼ੁਪਾਲੋਭੂਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਃ ਸ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਵੈ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰੇਣ ਜ੍ਯਾਘਾਤਕਠਿਨਤ੍ਵਚਾ
ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਖਿੱਚਣ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਨ ਹਿ ਨਾਗਮਨੁष੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਮਾਹਿਪ੍ਮਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸ ਵੈ ਪਤ੍ਨੀਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇਂਬੁਜੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸੀ।
ਲਲਿਤਂ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਤੇਨ ਫਲਨਿष੍ਪਨ੍ਦਮਾਲਿਨੀ
ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਰਿਹਾ, ਫਲਾਂ ਦੀ ਕੰਪਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣੇ ਮਹੋਦਧੌ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲ ਗਿਆ,
ਤੂष੍ਣੀਕृਤੋ ਮਹਾਭਾਗ ਲੀਨਾਹੀਨਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਰਾਂਤਾ ਨਿਸ਼੍ਚਲਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨੋ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਮਹੋਰਗਾਃ ਜਿਤਾ ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਤ੍ਯਕ੍ਤੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਏ ਬਿਨਾਂ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ, ਜੋ ਫਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਲਙ੍ਕਾਧਿਪਂ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਸਬਲਂ ਰਾਵਣਂ ਬਲਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਤਵਾਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸਂਪ੍ਰਸਾਦਯਨ੍ ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਬਭੂਵ ਜ੍ਯਾਤਲਸ੍ਵਨਃ ।। 4.58.
ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਿਆ ਆਇਆ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੇਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਨਾ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਉਹ ਭੁੱਖਾ ਸੀ, ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਕੁਂਡੇਸ਼ਯਸ੍ਤਤੋऽਦ੍ਯਾਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ ਬਭੂਵ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਹੇਤੋਃ ਸ਼ਰਦੋऽਦ੍ਯਾਪਿ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਅੱਜ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ ਏਵਂ ਗੁਣਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਰਾਜਾਭੂਦਰ੍ਜੁਨੋ ਭੁਵਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਰਜੁਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।