ਭਗਵਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋ ਰਾਜਨ੍ਬਹੁਰੂਪਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍ ਸ਼ਾਂਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸੁਖਂ ਚਾਸ੍ਤੁ ਲੋਕਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਨਿਰਾਮਯਾਃ
ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪਾਸ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਮੇਲਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਸੁਖ ਹੋਵੇ, ਲੋਕ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣ।
ਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ, ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟਿਮਾਯਾਸਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰ ਵ੍ਯਯਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਿਯਮਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਿਤਃ
ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਕृਤੇਨ ਕੁਰੁਨਂਦਨ 4.55.
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਕ ਵਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਉਪਾਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਾਸੋ ਗੁਣੈਃ ਸਹ
ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਨੇਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ,
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਨਦ੍ਯਾਦੌ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਫਿਰ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਨਦੀ ਜਾਂ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ,
ਪਦ੍ਮਰਾਗੈਃ ਪਤ੍ਰਨੇਤ੍ਰੈਰ੍ਮਂਡਿਤਂ ਚਰ੍ਚਿਤਂ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਸਰ੍ਵਂ ਗੋਕੁਲਵਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਗੋਪੀਜਨਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਗੋਕੁਲ ਵਾਂਗ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ,
ਯਵਾਰ੍ਧਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾ ਕੁਡ੍ਯੈਃ ਸ਼ਂਖਵਾਦਿਤ੍ਰਸਂਕੁਲਮ੍
ਅੱਧੀ ਜੌ, ਘਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਵਸਤਿਕ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਤੇ ਸੰਖ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਧਾਨ੍ਯੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁਸਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਪਾਲਕੈਃ
ਅਨਾਜ ਵਿੱਚ ਮੂਸਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ,
ਏਵਮਾਦਿ ਯਥਾਸ਼ੇषਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੂਤਿਕਾਗृਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੰਨਾ ਕੁ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਤਿਕਾ ਘਰ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਕਾਂਚਨੀ ਰਾਜਤੀ ਤਾਮ੍ਰੀ ਪੈਤ੍ਤਲੀ ਮृਨ੍ਮਯੀ ਤਥਾ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਂਬੇ, ਪਿੱਤਲ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ,
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਪਰ੍ਯਂਕੇ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਸੁਪ੍ਤਿਕਾ
ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਅੱਧਾ ਲਟਕਦਾ ਹੋਇਆ ਵਿਛੋਣਾ,
ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਾ ਚ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾ 4.55.
ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਹੋਈ, ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹੋਈ,
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲ ਚ੍ਛਵਿਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਛਾਤੀ, ਪੂਰਾ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ,
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਗृਹਂ ਨਾਗਾ ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਨਰਾਃ
ਉਥੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ,
ਸਂਚਰਂਤ ਇਵਾਕਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਰੁਦਿਤੋਦਿਤੈਃ
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਜਾਪਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਚੀ-ਨੀਵੀਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ,
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵਸੁਦੇਵੋਯਮਦਿਤਿ ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੇਵਕੀ
ਕਸ਼ਯਪ, ਵਸੁਦੇਵ, ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਦੇਵਕੀ,
ਨਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਗਰ੍ਗਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਨੰਦ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕਸ਼, ਗਰਗ ਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖ,
ਤਤ੍ਰ ਕਂਸਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਦਾਨਵਾ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਾਃ
ਉਥੇ, ਕੰਸ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ,
ਗੋਧੇਨੁਕੁਞ੍ਜਰਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਦਾਨਵਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਗੋਧਣ, ਭੈਸਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਲੇਖਨੀਯਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕਾਲਿਯੋ ਯਮੁਨਾਹ੍ਰਦੇ
ਉਥੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਕਾਲਿਯ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਪਾਰ੍ਥ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਫਲੈਃ
ਪਾਰਥ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬੀਜਪੂਰੈਃ ਪੂਗਫਲੈਰ੍ਲ੍ਲਕੁਚੈਸ੍ਤ੍ਰਪੁਸੈਸ੍ਤਥਾ 4.55.
ਬੀਜ, ਸੁਪਾਰੀ, ਲਕੂਚਾ ਅਤੇ ਤਰਬੂਜ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਵਤਾਰਂ ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਾਯਦ੍ਭਿਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸਤਤਪਰਿਵृਤਾ ਵੇਣੁਵੀਣਾਨਿਨਾਦੈਰ੍ਭृਙ੍ਗਾਰਾਦਰ੍ਸ਼ਕੁਮ੍ਭਪ੍ਰਮਰਕृਤਕਰੈਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਕਿੰਨਰ ਆਦਿ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਵਾਂਸਰੀ ਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ; ਮੁਨੀ ਆਇਨੇ, ਘੜੇ ਤੇ ਪੱਖੇ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਭੌਂਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਘਿਰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਦਾਵਭ੍ਯਂਜਯਂਤੀਂ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦੇਵਕ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਣਾਂਤਿਕੇ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ੴ ਦੇਵਕ੍ਯੈ ਨਮਃ ੴ ਬਲਭਦ੍ਰਾਯ ਨਮਃ ੴ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯੈ ਨਮਃ ੴ ਯਸ਼ੋਦਾਯੈ ਨਮਃ ਪੂਜਯੇਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਮਮਂਤ੍ਰਕਮ੍
ਓṃ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਬਲਭਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓṃ ਯਸ਼ੋਦਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੇ ਦੁਜਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਨਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਧ੍ਯਂਤਰਮਪੀਚ੍ਛਂਤਿ ਕੇਚਿਦਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਥੇ ਕੁਝ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਖਰੀ ਰੀਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।