ਤਤ੍ਫਲਂ ਯਦ੍ਦਦਾਸ੍ਯਸ੍ਯੈ ਸਤ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਦੇਵੇਗੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਊਰ੍ਮਿਲਾ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਧਰਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਰਮਿਲਾ, ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ, ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ—
ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਮੀਪੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਸਾ ਜਨੈਃ ਵਿਸ੍ਫੁਰਂਤੀ ਮਹਾਰਾਜ ਬੁਧਾष੍ਟਮ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਬੁਧਵਾਰ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਏਵ ਵਿਧਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋਸਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਉਸਦੀ ਰੀਤ ਕੀ ਹੈ।
ਯਦਾਯਦਾ ਸਿਤਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਬੁਧਵਾਰੋ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ
ਜਦ ਵੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ—
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਨੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਲਸ਼ਂ ਨਵਮ੍ 4.54.
ਸਵੇਰੇ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਘੜਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਵਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਧਾਨੈਸ੍ਤੁ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਇਹ ਰੀਤ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਾ ਘृਤਪੂਪੈਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਵਟਕੈਰ੍ਨृਪ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਘੀ ਦੇ ਪੂਏ ਨਾਲ, ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਵਟਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ।
ਅਸ਼ੋਕਵਰ੍ਤਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਃ ਸਪ੍ਤਮੀ ਖਂਡਸਂਯੁਤੈਃ ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸੁਹृਤ੍ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵੈਃ
ਸਾਫ਼ ਅਸ਼ੋਕ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੱਤਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਸਮੇਤ, ਇਹ ਕਰਮ ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯਂ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਾਨਸੈਃ
ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾष੍ਟਮੀ ਬੁਧਸ੍ਯਾਪਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭੋਜਨਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਬੁਧ ਦੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬੁਧਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਮੂੰਹ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਜਾਤਰੂਪਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਸਿੱਧਾ ਹਾਜ਼ਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਮਾਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਬੁਧਂ ਸੋਮਾਤ੍ਮਜਾਕृਤਿਮ੍
ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੁਧ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ੴ ਬੁਧਾਯ ਨਮਃ ੴ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਨਾਸ਼ਨਾਯ ਨਮਃ ੴ ਤਾਰਾਜਾਤਾਯ ਨਮਃ ੴ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯ ਨਮਃ ਅष੍ਟਮੀ ਤੁ ਯਦਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਤਦਾ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮ
ਓਂ ਬੁਧ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ ਤਾਰਾ ਦੇ ਜਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂ ਸਭ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਅਸ਼ਟਮੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ,
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਰਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭੂषਣੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਕੌਂਤੇਯ ਦਦ੍ਯਾਦੇਵਂ ਸਮਾਚਰਨ੍ ।। 4.54.
ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਕਉਂਤਿਆ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬੁਧੋऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ੍ਥੋऽਯਂ ਬੁਧਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਬੁਧ ਇਹ ਦਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਇਹ ਬੁਧ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਵਸਤੂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
(ਇਤਿ ਦਾਨਮਂਤ੍ਰ ।) ਬੁਧਃ ਸੌਮ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕੇਯੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਇਲਾਪਤਿਃ
ਬੁਧ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਤੇ ਇਲਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
( ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਣਮਂਤ੍ਰਃ ।) ਸੌਖ੍ਯਂ ਚ ਸੌਮਨਸ੍ਯਂ ਚ ਕਰੋਤੁ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂਦਨਃ
ਚੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਖ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ।
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ. ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਧਨ ਤੇ ਅਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸੁਤੀਰ੍ਥੇ ਮਰਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੌਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸਤੇ ਯਾਵਦਾਸृष੍ਟੇਃ ਪੁਨਰਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਹਿਣ ਤਕ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਣ ਤਕ, ਵੱਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏषੈਵਂ ਚ ਮਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਗੁਹ੍ਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਬੁਧਾष੍ਟਮੀ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਧ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਇਹ ਗੁਪਤ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟਮੀਂ ਬੁਧਯੁਤਾਂ ਸਮਵਾਪ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧੁਸੁਤਂ ਕਨਪृष੍ਠਸਂ ਸ੍ਥਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਬੁਧ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੜ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਚੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੀ ਵਰਣਨਾ: ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਦੇਵਕੀ ਮਾਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਸਂਗੇ ਰੁਰੋਦ ਹ
ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਲ ਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਰੋ ਪਈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਂਗਵਾਢੇਨ ਮਂਚਾਰੂਢਜਨੋਤ੍ਸਵੇ
ਉਥੇ, ਰੰਗ ਮੰਚ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ।
ਸ੍ਵਜਨੈਰ੍ਬਂਧੁਭਿਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੈਃ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਮਾਵृਤੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਮਾਕृष੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ, ਗਲ ਲਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ।'