ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਾਯ ਰਸਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾਵਜ੍ਜਨ੍ਮ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਮਯਾ ਜਨ੍ਮਸੁ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਪ ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ—
ਜਨਨੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤਮੀ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਿਕੇ
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਸੱਤਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਸੱਤ ਸੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਮੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਲੋਪਰਿਤਰਂ ਦੀਪਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ।
ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਵਿਚਕਾਰ, ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਮ੍ਯੇ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯੇ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੇਤਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਿਵਸਵਾਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਮ੍ਯੇ ਸਹਸ੍ਰਕਿਰਣਃ ਸ਼ੇषੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇਤਿ ਚ
ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ 4.53.
ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਮृਨ੍ਮਯੇ ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਚੌੜੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ,
ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਤਾਲਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਸਿਕ੍ਤਸ੍ਤਿਲਚੂਰ੍ਣਕਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਾਲਕਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਿਲ ਦਾ ਚੂਰਨ ਛਿੜਕੋ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਤਾਲਕਮ੍
ਫਿਰ, ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਤਾਲਕਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।
ਦੁष੍ਟਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਦੁਃਖੇਭ੍ਯੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਾਲਕਮ੍
ਇਹ ਤਾਲਕਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮਾੜੇ ਨਸੀਬ, ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।
ਸਪੁਤ੍ਰਪਸ਼ੁਭृਤ੍ਯਾਯ ਮੇऽਰ੍ਕੋਯਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਇਹ ਸੂਰਜ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨਨ੍ਯਾਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੋ।
ਅਚਲਾਸਪ੍ਤਮੀਸ੍ਨਾਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਅਚਲਾ ਸਪਤਮੀ ਦਾ ਇਸਨਾਨ ਸਭ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਪ੍ਰਸਂਗਾਤ੍ਕਲਿਕਲੁषਹਰਂ ਵੈ ਸਪ੍ਤ ਮੀਸ੍ਨਾਨਮੇਤਤ੍
ਜੋ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸਪਤਮੀ ਦਾ ਇਸਨਾਨ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬੁਧਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਨਰਕਂ ਨਰਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਬੁਧ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਜੋ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗਸ੍ਯਾਦੌ ਇਲੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਇਲ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਜਗਾਮ ਹਿਮਵਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਵਾਰਿਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਵਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਮृਗਸਂਗੇਨ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤਦੁਮਾਵਨੇ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਹਿਰਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਾ ਬਭ੍ਰਾਮ ਵਨੇ ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ।
ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਬੁਧਃ ਸੌਮ੍ਯਾਂ ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਬੁਧ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੁਮੀਤ, ਸੋਹਣੀ, ਉੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਦਧੌ ਗਰ੍ਭਂ ਤਦੁਦਰੇ ਇਲਾਯਾ ਰੂਪਤੋषਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਲਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਚਂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਕਰੋ ਰਾਜਾ ਆਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨੀ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਆਸੀਦ੍ਰਾਜਾ ਵਿਦੇਹਾਨਾਂ ਮਿਥਿਲਾਯਾਂ ਸ ਵੈਰਿਭਿਃ 4.54.
ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਊਰ੍ਮਿਲਾ ਨਾਮ ਬਭ੍ਰਾਮ ਮਹੀਂ ਬਾਲਕਸਂਯੁਤਾ
ਉਰਮਿਲਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੀ ਰਹੀ।
ਚਕਾਰੋਦਰਪੂਰ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਂਡਨਪੇषਣੇ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਭਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਸਣ ਅਤੇ ਕੁੱਟਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤृਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਸਂਪੀਡ੍ਯਮਾਨਯੋਃ
ਦਇਆ, ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਦੀ ਪੀੜਾ ਕਰਕੇ,
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਦੇਹਾਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪਿਤੁਰਾਸਨੇ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੇਹ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।