ਪਂਚਰਤ੍ਨਫਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਞ੍ਛਾਖਾਭਿਰਪਿ ਵੇष੍ਟਿਤਾਨ੍
ਪੰਜ ਕ਼ੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਤਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ,
ਸੁਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਮृਦਮਾਨੀਯ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਵ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੱਧ ਮਿੱਟੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਸੌਰਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭੋਜਿਤਾਭਿਰ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਾਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂषਣੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਖਵਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ, ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਸ੍ਤੁ ਬਾਲੋऽਯਂ ਜੀਵਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਭਾਵਿਨੀ
ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਵੀ ਚਿਰਜੀਵੀ ਰਹੇ।
ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਲੋਕਪਾਲੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਰ—
ਮਾਸ਼ਨਿਰ੍ਮਾ ਸ ਹੁਤਭੁਙ੍ਮਾ ਚ ਬਾਲਗ੍ਰਹਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਮਾਸ਼ਨਿਰਮਾ, ਹੁਤਭੁਕ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਧਰਾਃ ਕੁਮਾਰਂ ਪਤਿਸਂਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਮੁੰਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਚ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ 4.52.
ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਞ੍ਚਨਰਤ੍ਨੌਘੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਃ ਸਘृਤਪਾਯਸੈਃ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗੁਰੁਣਾ ਚੇਯਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯਾ ਮਂਤ੍ਰਸਂਤਤਿਃ
ਕੱਪੜੇ, ਸੋਨਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਤੇ ਘਿਉ-ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਉਚਾਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਸ੍ਤੁ ਬਾਲੋऽਯਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸੁਖੀ
ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਕੰਦ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ—
ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਵਦਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗੁਰੂਨ੍
ਇਹਨਾਂ ਵਰਗਿਆਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਰੁਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸਹਿਤਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਰਵਿਸ਼ਂਕਰੌ
ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਰਵੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਯਮੇਵਾਦ੍ਭੁਤਂ ਯੋਗੋ ਹ੍ਯਦ੍ਭੁਤੇषੁ ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮੇਤਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ ਸੀਦਤਿ
ਇਹ ਬੜਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਸੱਤਮੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਰੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮੀਸ੍ਨਪਨਂ ਰਵਿਃ
ਸੂਰਜ ਲਈ ਸੱਤਮੀ ਦਾ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਯੁਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚਾਨੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਨृਪਃ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਾਰਾਦਿਚ੍ਛੇਦ੍ਧਨਮਿਚ੍ਛੇਦ੍ਧੁਤਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਧਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਨ੍ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਂ ਸ੍ਯਾਦਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵੇਦਵਿਦਃ ਪਠਂਤਿ 4.52.
ਇਹ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸ੍ਨਪਨਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਸਨਪਨ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਬਾਵੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਚਲਾਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਅਧ੍ਰੁਵੇਣ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਸੁਪਕ੍ਵੇਨਾਪਿ ਕਿਂ ਫਲਮ੍
ਅਚਲਾਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਇਹ ਨਾਸਵੰਤ ਸਰੀਰ, ਭਾਵੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਕਿਸ ਕੰਮ ਦਾ?
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਾਸਮਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਪਸ਼੍ਯ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਹਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ।
ਕਾਯਕ੍ਲੇਸ਼ਸਹਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਨ ਭਵਂਤਿ ਯਦੂਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਰੀਰਕ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀਆਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀਆਂ।
ਕਥਂ ਚ ਤਾਃ ਸੁਰੂਪਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸੁਭਗਾਃ ਸੁਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ?
ਅਲ੍ਪਾਯਾਸੇਨ ਸੁਮਹਦ੍ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਘੱਟ ਜਿਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਨ੍ਮਯਾ ਕਸ੍ਯਚਿਨ੍ਨੋਕ੍ਤਮਚਲਾਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਅਚਲਾਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ,
ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਚੇਨ੍ਦੁਮਤੀ ਨਾਮ ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਇੰਦੁਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਨੁਮਧ੍ਯਾ ਸੁਜਘਨਾ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ, ਨੀਵਾਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪੂਰੇ ਉੱਚੇ ਸਿਨੇ ਸਨ।
ਸੌਂਦਰ੍ਯਂ ਸੌਕੁਮਾਰ੍ਯਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਾਮੇਨ ਗੀਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਤੇ ਨਰਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਾਮਦੇਵ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ਼ਸ਼ਧਰਸ੍ਯੇਵ ਨਯਨਾਨਨ੍ਦਕਾਰਿਣੀ 4.53.
ਉਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਚੰਨ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।