ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚਿਰਂਜੀਵੀ ਕਿਂ ਤੁ ਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਲੰਮਾ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਪਰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ:
ਜਾਤਸ੍ਯ ਮृਤਵਤ੍ਸਾਯਾਃ ਸਪ੍ਤਮੇ ਮਾਸਿ ਭੂਪਤੇ
ਜੋ ਬੱਚਾ ਬਛੜੇ ਵਾਂਗ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਸਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ,
ਬਾਲਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਾਂ ਤਿਥਿਂ ਬੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਉਹ ਤਿਥੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮਾਵੇਕਾਗ੍ਰਚਿਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ,
ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਮੁਦ੍ਗਾਭ੍ਯਾਂ ਮਾਤृਭ੍ਯੋਪਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਗ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਭਾਰਤ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਵਕृष੍ਣਤਿਲੈਰ੍ਹੋਮਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋष੍ਟਸ਼ਤਂ ਪੁਨਃ
ਜੌ ਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਨਾਲ, ਫਿਰੋਂ ਸੌ ਵਾਰੀ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵੇਦਵਿਦੁषਾ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਨਾ
ਇਹ ਕੰਮ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਫੜੇ ਹੋਏ ਪੰਡਤ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਤੇਨ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍ 4.52.
ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਵਿਚਕਾਰ, ਅਖੰਡ ਚੌਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਸੌਰੇਣ ਤੀਰ੍ਥਤੋਯੇਨ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਮਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਪਂਚਰਤ੍ਨਫਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਞ੍ਛਾਖਾਭਿਰਪਿ ਵੇष੍ਟਿਤਾਨ੍
ਪੰਜ ਕ਼ੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਤਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ,
ਸੁਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਮृਦਮਾਨੀਯ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਵ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੱਧ ਮਿੱਟੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਸੌਰਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭੋਜਿਤਾਭਿਰ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਾਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂषਣੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਖਵਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ, ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਸ੍ਤੁ ਬਾਲੋऽਯਂ ਜੀਵਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਭਾਵਿਨੀ
ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਵੀ ਚਿਰਜੀਵੀ ਰਹੇ।
ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਲੋਕਪਾਲੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਰ—
ਮਾਸ਼ਨਿਰ੍ਮਾ ਸ ਹੁਤਭੁਙ੍ਮਾ ਚ ਬਾਲਗ੍ਰਹਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਮਾਸ਼ਨਿਰਮਾ, ਹੁਤਭੁਕ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਧਰਾਃ ਕੁਮਾਰਂ ਪਤਿਸਂਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਮੁੰਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਚ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ 4.52.
ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਞ੍ਚਨਰਤ੍ਨੌਘੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਃ ਸਘृਤਪਾਯਸੈਃ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗੁਰੁਣਾ ਚੇਯਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯਾ ਮਂਤ੍ਰਸਂਤਤਿਃ
ਕੱਪੜੇ, ਸੋਨਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਤੇ ਘਿਉ-ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਉਚਾਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਸ੍ਤੁ ਬਾਲੋऽਯਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸੁਖੀ
ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਕੰਦ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ—
ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਵਦਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗੁਰੂਨ੍
ਇਹਨਾਂ ਵਰਗਿਆਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਰੁਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸਹਿਤਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਰਵਿਸ਼ਂਕਰੌ
ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਰਵੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਯਮੇਵਾਦ੍ਭੁਤਂ ਯੋਗੋ ਹ੍ਯਦ੍ਭੁਤੇषੁ ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮੇਤਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ ਸੀਦਤਿ
ਇਹ ਬੜਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਸੱਤਮੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਰੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮੀਸ੍ਨਪਨਂ ਰਵਿਃ
ਸੂਰਜ ਲਈ ਸੱਤਮੀ ਦਾ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਯੁਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚਾਨੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਨृਪਃ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਾਰਾਦਿਚ੍ਛੇਦ੍ਧਨਮਿਚ੍ਛੇਦ੍ਧੁਤਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਧਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਨ੍ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਂ ਸ੍ਯਾਦਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵੇਦਵਿਦਃ ਪਠਂਤਿ 4.52.
ਇਹ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸ੍ਨਪਨਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਸਨਪਨ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਬਾਵੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।