ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤ ਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਗਾਵਂ ਸ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਸੁਵਰ੍ਣਾਢ੍ਯਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇਵੇ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਮਲਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਮਲਾ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਲ੍ਪੇਕਲ੍ਪੇ ਤਥਾ ਲੋਕਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਗਤ੍ਵਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ 4.50.
ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੱਤੋ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤੀਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪਠੇਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਮਤਿਂ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਰੋਗਾਚ੍ਛੋਕਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗ, ਗਮ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯ ਆਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਃ ਪਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਪੁਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ੁਭਕਲ੍ਯਾਣਸ਼ਰੀਰਾਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮੰਗਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਵृषਭਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਗੁਡਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਵੱਛਰਾ, ਕੱਪੜਾ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗੁੜ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮੌ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਪੰਜ ਗਉ ਮਿਸ਼ਰਣ ਪੀ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਦਿਆ ਰਹਿਤ ਸੁੱਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਸਦਾ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਂਤੇ ਸ਼ਯਨਮਿਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਗੁਡਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗੰਨੇ ਦੀ ਲਾਠੀ ਤੇ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਸੌਤਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸੌਵਰ੍ਣਵृषਸਂਯੁਤਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ, ਤਿਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵੱਛਰਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ 4.51.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਾਲਯੇ
—ਉਹ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕਲ੍ਪਾਦਵਤੀਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ਼ਙ੍ਕਰੋਤਿ ਪੁਣ੍ਯੇਯਂ ਕृਤਾ ਵੈ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀ
ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਪਠੇਦ੍ਯਃ ਸ਼ृਣੁਯਾ ਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਸਂਗਾਦਪਿ ਦੀਯਮਾਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਨਪਨਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ ਮृਤਵਤ੍ਸਾਦਿਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਚ ਕਿਮਿष੍ਯਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੇ ਬੱਚਾ ਮਰ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਰੋਗਰ੍ਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਰੂਪੇਣ ਤਥੈਵੇष੍ਟਵਿਘਾਤਨੈਃ
ਰੋਗ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਣ ਤੇ—
ਤਦ੍ਵਿਘਾਤਾਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਬਾਲਾਨਾਂ ਮਰਣਂ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੀਰਪਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਤਤ੍ਰ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮृਤਵਤ੍ਸਾਦਿਕੇ ਚ ਯਤ੍
ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਬਛੜੇ ਵਾਂਗ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰਾਹਕਲ੍ਪੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਨੋਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਂऽਤਰੇ
ਜਦੋਂ ਵਰਾਹ ਕਲਪ ਆਇਆ ਸੀ, ਮਨੂ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚਕਾਰ,
ਆਸੀਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਵੀਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਸੀ।
ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤਿ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਸੱਤ ਸਤੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਵਨਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ਾਪੇਨ ਵਿਨਾਸ਼ਮਗਮਤ੍ਪੁਰਾ
ਪਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਯਵਨ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਪਵਾਸਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵੇਦਸੂਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ 4.52.੧
ਉਪਵਾਸ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ,
ਕृਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵੈ ਪृष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ।