ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਕृਤ੍ਵੈਤਦਖਿਲਂ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਪਾਤ੍ਰਂ ਸਕਰਕਂ ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਂ ਨਿਵੇਦ ਯੇਤ੍
ਘੀ ਦਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ, ਚਮਚ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਮਪਿ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਾਂ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਈਰਖਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਭੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਕਰੇ—
ਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟਪਤ੍ਰਕਮਲੋਦਰਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸਂਪੂਜਯੇਤ੍ਕੁਸੁਮਧੂਪਵਿਲੇਪਨਾਯੈਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, 'ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਅਠਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਯਯਾਨਂਤਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਸ਼ਰਕਰਾ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਆਯੁ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ—
ਸ੍ਥਂਡਿਲੇ ਪਦ੍ਮਮਾਲਿਖ੍ਯ ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਸਕਰ੍ਣਿਕਮ੍
ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਮੇਤ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦੁਦਕੁਂਭਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਪਾਤ੍ਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸਮੇਤ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵਾਮृਤਸਰ੍ਵਸ੍ਵਮਤਃ ਪਾਹਿ ਸਨਾਤਨ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਅਮਰ ਰਸ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਕृਤਨਿਤ੍ਯਕਃ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ—
ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਞ੍ਛਰ੍ਕਰਾਘृਤਪਾਯਸੈਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕਰ, ਘੀ ਤੇ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਯਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਵੀਤਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਕਲਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ।। । ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥੈਕਾਂ ਗਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ।। 4.49.
ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੌਣ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਨਾ, ਸ਼ੱਕਰ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਸਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ।
ਗृਹਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤੋਪਸ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਘਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨਿष੍ਕੈਸ੍ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਦਸ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਧੀ ਰਕਮ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਸ ਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਧਨ ਸੰਬੰਧੀ ਚਲਾਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੇ ਕਰੇ ਤਾਂ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਨਿਪੇਤੁਰੇਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਾਲਿਮੁਦ੍ਗੇਕ੍ਸ਼ਵਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਚਾਵਲ, ਮੂੰਗ ਅਤੇ ਜੌ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ ਠੀਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਫਿਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਾ ਰਵੇਰਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਯੋਃ
ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ ਚੀਨੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੁਪਸ਼ਮਂ ਯਾਂਤਿ ਪੁਨਃ ਸਂਤਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀ
ਸਾਰੇ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਮੇਕਂ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਨਘ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਾ ਪਰਿਪਠਤੀਹ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਲੋਕੇ
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਕਮਲਾਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਾਦੇਵ ਤੁष੍ਯਤੀਹ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਕਮਲਾ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਥੇ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸਂਤੇऽਮਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਨ੍ਗੌਰਸਰ੍षਪੈਃ
ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਸੁੱਚੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਚਿੱਟੇ ਸਰੋਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਵृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਰਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਜੋੜੇ ਵਾਲਾ ਕੱਪੜਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਿਵਾਕਰ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਕੱਪੜਾ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦੇਵੇ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਥ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਿਮਾਂਸਂ ਤੈਲਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਾਸ ਤੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੁੱਚਾ ਭੋਜਨ ਖਾਏ।