ਤਦਾ ਸਾ ਤੁ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਵਿਜਯਾ ਤੁ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸ੍ਨਾਨਮਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ, ਇਸ ਦਿਨ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋष੍ਟਦਲਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੋਠਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਕੇਂਦਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਤਪਨਾਯੇਤਿ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਾਯੇਤਿ ਵੈ ਨਮਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, 'ਤਪਨਾਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', 'ਮਾਰਤੰਡ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖੋ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਰੁਣਾਯੇਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੇਤਿ ਵਾਨਿਲੇ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, 'ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', 'ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਤੇ 'ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਰੋ।
ਆਦਾਵਂਤੇ ਚ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਸ਼ੁਰੂ, ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ—ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਫਲੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਧੂਪਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਫਲ, ਭੋਜਨ, ਧੂਪ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਹੋਮੇਨ ਵਿਭਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵੰਡ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ ਹਵਨ ਕਰੋ।
ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਗੁਰਵੇ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ 4.48.
ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਸੋਨਾ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪੋ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਹੈਵ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਘੀ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਕृਤ੍ਵੈਤਦਖਿਲਂ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਪਾਤ੍ਰਂ ਸਕਰਕਂ ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਂ ਨਿਵੇਦ ਯੇਤ੍
ਘੀ ਦਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ, ਚਮਚ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਮਪਿ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਾਂ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਈਰਖਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਭੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਕਰੇ—
ਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟਪਤ੍ਰਕਮਲੋਦਰਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸਂਪੂਜਯੇਤ੍ਕੁਸੁਮਧੂਪਵਿਲੇਪਨਾਯੈਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, 'ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਅਠਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਯਯਾਨਂਤਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਸ਼ਰਕਰਾ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਆਯੁ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ—
ਸ੍ਥਂਡਿਲੇ ਪਦ੍ਮਮਾਲਿਖ੍ਯ ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਸਕਰ੍ਣਿਕਮ੍
ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਮੇਤ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦੁਦਕੁਂਭਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਪਾਤ੍ਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸਮੇਤ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵਾਮृਤਸਰ੍ਵਸ੍ਵਮਤਃ ਪਾਹਿ ਸਨਾਤਨ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਅਮਰ ਰਸ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਕृਤਨਿਤ੍ਯਕਃ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ—
ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਞ੍ਛਰ੍ਕਰਾਘृਤਪਾਯਸੈਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕਰ, ਘੀ ਤੇ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਯਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਵੀਤਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਕਲਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ।। । ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥੈਕਾਂ ਗਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ।। 4.49.
ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੌਣ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਨਾ, ਸ਼ੱਕਰ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਸਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ।
ਗृਹਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤੋਪਸ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਘਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨਿष੍ਕੈਸ੍ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਦਸ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਧੀ ਰਕਮ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਸ ਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਧਨ ਸੰਬੰਧੀ ਚਲਾਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੇ ਕਰੇ ਤਾਂ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਨਿਪੇਤੁਰੇਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਾਲਿਮੁਦ੍ਗੇਕ੍ਸ਼ਵਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਚਾਵਲ, ਮੂੰਗ ਅਤੇ ਜੌ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ ਠੀਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਫਿਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।