ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਦਾ ਪੂਣਿਆ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਨੌਕਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ? ਇੱਕ ਨੌਕਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਪਰ, ਇੱਥੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਹਾਵੀ ਕਥਾ ਹੈ। ਉੱਜਯਿਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਸੇਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਕਰ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਮਾਸ ਦੇ ਆਸਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਕਪਰਦੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਮਾਨੀ ਲਈ, ਕਪਰਦੀ ਨੇ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਸਵੇਰੇ, ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਕਪਰਦੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਕਸ਼ਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਣਾਕਰ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧੀਵਨ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਪਰ ਯੋਗਿਨੀ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਿਆਰੀ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਈ?" ਇਸ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਤਾਂ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕਰਮ, ਦੂਜਾ ਬੋਲ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਕਰਮ। ਤੇਜੀ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕਰਮ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਯਕਸ਼ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੇਤਾਲਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। "ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਸੰਕੰਬਲਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੁਦਕਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਆਂਪ੍ਰਯ, ਧਰਮਵਾਨ, ਸ਼ੂਰ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਧਨਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਧਿ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੋਹਿਨੀ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ। ਫਿਰ ਧਨਵਤੀ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ। ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਿਆਯਸ਼ਰਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਧਨ ਦਾ ਚੋਰ ਸੀ। ਅਚਾਨਕ, ਵੈਸ਼ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਈ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਈ, "ਹੇ ਰਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨਾ, ਅਨਿਰੁੱਧ!" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਿਪ੍ਰ ਹਾਂ; ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਸੂਲੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਨਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ—" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਯਮ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮੋਹਿਨੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਗਈ। "ਕਿਹੜੀਆਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਅਚੰਭੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਸੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮੋਹਕ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੇਜ, ਗਹਿਣਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਆਠ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਥਾ ਆਗੇ ਵਧੀ।